The Lone Ranger

DJ John Solitude LIVE - eindejaarsnacht 2011 (deel 2)

2012-01-19T01:26:00.012+01:00

'Fuck you very much.
because your words don't translate,

it's getting quite late,

so please don't stay in touch.' - Lily Allen

Ik zeg na afloop van ons optreden tegen de lichtman:

For a reason that I can not explain,'Let's go to Graceland, Memphis, Tennessee.

there's a part of me that wants to see Graceland.'

- citeer ik Paul Simon.

Het eindejaarsfeestgedruis nog naruisend in mijn oor.

De lichtman zegt 'ok'.

'Well LET'S GO to Graceland.', .zegt hij.

'Let's go and pay our respect to the king of 'rock 'n roll.', zegt hij.

Diezelfde nacht.

Nieuwjaarsnacht.

Letterlijk last-minute-tickets.

Richting het beloofde land.

Land-of-the-free.

Snel nog onze VISA-kaarten en wat vers ondergoed ophalen.

Lopen naar de check-in. Geen slaap in 48u, in economy, richting de Westerzon.

We had left the building.

'Dit is leven.', zegt de lichtman.

'We zijn godverdomme op weg naar Graceland, Memphis, Tennessee.', zegt hij.

'May'be I have a reason to believe we'll all be received

in Graceland', zeg ik tegen de lichtman. -voortbordurend op Paul Simon.

En de lichtman

-hij vult naadloos mijn insmijter aan-:

'Loosing love is like a window in your heart.

Everybody sees you're blown apart.

Everybody sees the wind blow.'

We waren het onafscheidelijke duo.

Geen Laurel zonder Hardy.

Geen Butch Cassidy zonder de Sundance Kid.

Geen Simon zonder Garfunkel.

Geen Selma zonder Louise.

Vijf uur s'nachts lokale tijd in een intercontinentale vlucht. En het werd geen dag... maar opnieuw nacht buiten de vliegtuigraampjes.

'Dit is leven tot het maximum. Het wordt nooit meer licht.', zegt de lichtman.

We renden met de nacht.
We verschuilden ons in de schaduwen.

Nabonsend in onze oren, ons laatste nummer van de DJ-set:

'Die Walkure' van Wagner gemixt met 'Fuck You' van Lily Allen.

Eén van die nummers die ik mee zou meenemen naar een onbewoond eiland.

Dat was het moment waarop het publiek het dak eraf haalde.

Laat mij u vertellen:

er gaat niets boven 500 man in unisono 'Fuck You' laten zingen.

Het vereist enkel wat massapsychologie, véél drankmisbruik

en een meticuleus naar een crescendo opgebouwde dj-set.

Dan buigen en besluiten dat het tijd voor de grote verdwijntruuk was.

De lichtman duwde opnieuw op de rookknop en we verdwenen uit het pandemonium,

al even snel als we bij aanvang op het podium stonden.

We left the building.

Op onze vlucht richting Graceland.

Held van het jaar 2011 - Slavoj Zizek

2012-01-09T18:04:00.009+01:00

Om de traditie in ere te houden, hebben wij volstrekt ondemocratisch beslist wie gaat lopen met de 'held van het jaar'-onderscheiding. De toekenning gebeurde anoniem en unaniem.

Noch geld, noch een trofee zullen de winnaar deels worden, enkel een zeer diepe en welgemeende buiging van de medewerkers aan dit weblog.

De prijs 'held van het jaar' 2011 wordt toegekend aan de filosoof Slavoj Zizek (bijgenaamd: 'The Elvis of Cultural Theory').

De motivatie voor de prijstoekenning is Slavoj Zizek's toewijding om de filosofie vanonder het stof op te delven en vaak letterlijk terug in de schijnwerpers te plaatsen, in het hier en nu en op populaire cultuur en ideologie.

Weet u niet waar te beginnen met Slavoj Zizek's oeuvre, start dan met 'Living in The End Times', Verso Books (2011). Zizek maakt brandhout van de neoliberale tendensen die logischerwijze tot niets anders dan een catastrofe op monetaire, ecologische en humanitaire globale schaal zullen leiden.

Voor zijn intra-disciplinaire analyse, briljante visie en simpelweg om één van de meest doorwrochte, kritische en consequente denkers van dit millenium te zijn is het ons een eer de John Solitude-prijs aan Slavoj Zizek te overhandigen.

DJ John Solitude LIVE - oudejaarsnacht, ergens in België

2012-01-05T21:17:00.005+01:00

We waanden ons als Elvis.

We stoven toe om exact vijf minuten voor 'showtime'.

We vertrouwden op de 'backdoor security' om ons op tijd naar het podium te escorteren.

De klok tikte bijna tegen Nieuwjaar aan en 2 kleerkasten baanden ons een weg doorheen een 500-koppige meute (dat was het maximum volgens de brandweervoorschriften maar voor de uitbater was een kop cash cash).

Niet dat wij ons een sterrenstatus toeëigenden: 'comme d'habitude' arriveerden we met een papieren recyclagezak over ons hoofd. Niemand buiten enkele intimi en de uitbater wisten wie wij waren.

Mijn compagnon de route de lichtman was panisch voor grote menigten en ik genoot stiekem van al de teweeggebrachte commotie.

Onze luttele eisen tav het management bleven:

1) de mogelijkheid om bij aanvang van de show letterlijk een dik rookgordijn te spuwen

2) elk € 500 cash om gegarandeerd de meute naar een hoogtepunt te brengen.

Voor de uitbater was dat bedrag 'peanuts', zolang we maar 'volle bak' garandeerden, in entertainment voorzagen en de drankconsumptie naar een hoogtepunt stuwden.

We waren vet- maar zwartbetaalde loonslaven.

Mijn loyale lichtman zei: 'Vooruit met die koehandel, it's showtime.'
Hij was naast een briljante 'video-DJ' en lichtkunstenaar ook een verduiveld uitgekookte pokerspeler.

Ik voelde een druppel angstzweet op mijn voorhoofd brandden maar ik had alle vertrouwen in mijn co-piloot. Hij duwde op de rookknop, checkte de atoomklok en om exact 1 minuut voor middernacht was de dansvloer één mistige brei waarin hier en daar nog wat uitzinnige, veelal beschonken en gedrogeerde ledematen waren te herkennen. Dan duwde de lichtman op de 'record'-knop, zodat we later kritisch de teweeg gebrachte calamiteiten konden herbeluisteren. Onze gebruikelijke modus-operandus.

Ik gooide er 'Also Sprach Zarathustra' van Richard Strauss in, gemixt met een 'funky rhytm'. Bombast en pathos kwam altijd van pas bij de eindejaarswisseling. Het vloeide naadloos in elkaar over. De lichtman zei mij altijd: 'Je moet het niet doen, je moet het voelen.'

De lichtman dimde de zaallichten om een crescendo op te bouwen: een salvo stroboscooplichten en een welgemikte laser op een spiegelbal, zodat het licht als een prisma over het publiek versplinterde om exact middernacht.

Ik voelde 'de vibe' in de lucht: het publiek was gaarklaar om uit de bol te gaan,
het dak eraf te halen, een party in te zetten alsof het de laatste was.

Wij serveerden 'entertainment' tegen cash.

Kurt Cobain indachtig in zijn tijdloze song 'Smells Like Teen Spirit':

'With the lights out, it's less dangerous.

Here we are now, entertain us.'

Onze intro horen? Klik hier.

Sneller dan de herinnering

2011-12-02T13:28:00.002+01:00

De lichtman vloert het pedaal.

Ik maak mijn gordel los en zeg hem:

‘Rij sneller dan de herinneringen die mij achterhalen.’

Een politiek incorrecte Co-uitstoot,

braakte in het zwerk,

als een ejaculerend orgasme.

De lichtman was geen ‘race driver’,

Net zomin als Steve Stevaert een bankier of verzekeraar was

(maar toch voorzitter van Ethias).

Stevaert had van ‘bankieren geen kaas gegeten’

– exit Stevaert, a licht met een vette oprotpremie.

“Rij sneller tot alles verword tot een lichttunnel”,

zeg ik de lichtman,

schakel de airbags uit.

Tot enkel nog het gedempte gekrijs huilt,

van een perfect getunede Porsche Carrera 911

op de Deutsche Autobahn.

Perfectie is dan toch van deze wereld.

"Enkel nog licht" zeg ik hem.

Want we hadden er tekort.

Sneller.

Want ik zag de ogen van Medusa.

En smeekte haar mij aan te kijken.

Voor Liese Mahieu

2011-12-02T13:12:00.003+01:00

Terwijl ze over binaire en hexadecimale stelsels sprak,

bracht ze mij naar een floating point.

Haar dictie,

ontdaan,

van dialectische invloed.

Het gefrunnik aan de ring,

van haar rechterhand.

Wellicht een vriend,

of een minnaar,

vroeg ik mij af.

Haar elegantie,

vloeiend in de streling van haar vingers,

over het projectiescherm.

Haar tengere gestalte

omhulde haar analytisch brein.

Ze was klein van gestalte,

groter, dan ik kon omvatten.

Kom en verscheur mij Venus.

ik ben weerloos.

Jij bent geen sneeuwwitje,

maar ik kan mijn best doen,

om de wolf te zijn.

DJ John Solitude Live at Boccaccio, Destelbergen

2011-06-08T00:14:00.003+02:00

Opgedragen aan DJ Olivier Pieters,j van wie ik bijna alles leerde.

De loyale lichtman zegt mij:"Je kan je geen DJ noemen tot je 'De Bocca' hebt overwonnen."

'De Bocca' was 'slang' in het milieu voor 'De Boccaccio': een ooit beruchte mega-dancing in Destelbergen.Voor literatuurliefhebbers was het de naam van een omstreden schrijver die Dante's

"La Divina Commedia" vereerde en later zelf bijval kreeg met "Il Decamerone".

Begin de jaren '90 werd 'De Boccaccio' te Destelbergen zelfs zo berucht,
dat het pand die naam niet meer mocht dragen op bevel van de burgemeester.

Eind de jaren '80 wist de eigenzinnige DJ Olivier Pieters, de zaak tot een cultfenomeen te laten uitgroeien tot ver over de landgrenzen. Zelfs Nederlanders, Fransen en Duitsers kwamen er op af. Destelbergen stond op de kaart van de Benelux en ruim daarbuiten.

DJ Olivier Pieters draaide marathonsessies van 12 uur én meer, non-stop van zondagavond tot diep in maandagmorgen. Ik bleef mij afvragen waar hij de energie en die overgave vandaan haalde.
Bijna demonisch ging hij er tegenaan en die tomeloze maar gekanaliseerde energie transporteerde zich op het publiek. Zijn techniek was qua timing bijna perfect.

Zijn lichtman wist tijdens de apotheose een ingenieuze licht-constellatie te openen in de nok van de zaal, waardoor de laserstralen fragmenteerden op een gigantische spiegelbal over het publiek.
Als een prisma.

Ja, ik geloof nog steeds dat als een vlinder de vleugels fladdert het een orkaan kan veroorzaken.

DJ Olivier Pieters en zijn lichtman waren zulke vlinders op hun domein. Die zondagavond sets waren zelfs zo verbluffend, dat er op zaterdagavond géén kat meer kwam wegens niet-Pieters, maar op zondagavond binnen raken aanvoelde als een ticket naar het Walhalla.

Als een autistisch ogende sjamaan, verhitte Pieters het publiek zo, dat de ruiten van de ingang occasioneel letterlijk barstten onder de druk van de massa om binnen te raken.
Dat is geen overstatement: de ingangsdeuren vlogen soms letterlijk aan diggelen. De portiers hadden alle moeite om te vermijden dat de boel niet helemaal onder de voet werd gelopen.

De brandweer legde zelfs extra veiligheidsmaatregelen op: het werd aanschuiven tot mensen de zaal verlieten om nieuwe hordes toe te laten.

Het was een unicum in België en omstreken. Zelfs Paul Jambers kwam er op af.

De jeugd ontaardde, zei 'men'.
Het was Sodom en Gomorra, volgens de enen.
Volgens anderen werden in de Boccaccio de kiemen van de Belgische
New Beat en The Love Parade gelegd.

Een a-politieke beweging die géén ander doel had, dan dit tranendal te overstijgen via de trance.

Zichzelf de vergetelheid in dansen mét of zonder drugs.

'Primitieve volkeren' deden het zo: hier in de Boccaccio was het niet anders.
En DJ Olivier Pieters was 'the master of ceremony'.

Zijn meeslepende cadans van euforische nummers werd gesmaakt door een publiek die het tribale gevoel hervond. Als een eeuwenoud ritueel van indianen die de rondedans deden.
Alleen was het nu in een hoog technologische versie.

Maar hij zelf stond er wat bedeesd en verlegen bij, schijnbaar verwonderd door wat hij zelf teweeg bracht. De drugs (waaronder de alcohol) liet hij aan zich voorbijgaan. De muziek die hij draaide was de drug, een natuurlijke 'high'.

Hij was nuchter.
Hij was Olivier Pieters: een autist met één groot talent:de massa in vervoering brengen met muziek.

Méér dan 2 decennia na de sluiting van de Boccaccio groeide in 'het milieu' nog steeds de mythe:

- er werd gecopuleerd op de dansvloer
- bij een razzia werden zoveel XTC-pillen in beslag genomen dat het politiekorps van Destelbergen er
nu nog steeds van in de wolken was
- DJ Olivier Pieters was een 'idiot savant'; die met subliminale frequenties zijn publiek de trance
insleurde
- wulpse vrouwen liepen er halfnaakt bij, aangemoedigd door hitsige mannen om nog méér te laten
zien
- geen Mercedes-ster op de parking was nog veilig want die werden afgekraakt en als een 'sign of the
times' om de nek gedragen: de mens als massaproduct (dan toch nog een politiek statement)
- travestieten en dragqueens in opzichtige hakken, homo's, lesbiennes en hetero's verbroederden en
verzusterden zich in één weldadige 'free love' orgie (dan toch nog een groter politiek statement)
- le beau monde, the low lives, de libertijnen, de anarchisten, de bon chic bon genre, Jean-Pierre Van Rossem, Jan Bucquoi, Tom Lanoye, Paul Jambers, de hipsters, de beatniks, de fashion victims, de new wavers en beaters: iedereen was er kind aan huis in de Boccaccio.

Pieters bereikte wat weinig coalitievormer hem had voorgedaan; hij startte als een entertainer; maar de boodschap die hij bracht sijpelde door in de groeven van al zijn platen.

En als u mij vraagt: is dit alles waar, dan zeg ik -om de mythe mee te bewaren-

ja, want ik maakte het als ooggetuige mee van op de eerste rij. Ik maakte deel uit van wat tot het cultuurhistorisch erfgoed van België behoorde: de Boccaccio in Destelbergen.

Toen ik Pieters zijn 'tour de force' zag opvoeren -want dat was het zonder twijfel én zelfs behorend tot de hogere kunsten-, dacht ik: dat wil ik ook.

Méér dan twintig jaar later sta ik voor het eerst, samen met mijn loyale lichtman op deze sacrale plaats, als de hoofdact van de avond. Niet in Halen, maar op de originele locatie.

Mijn lichtman, sinds meer dan twintig jaar, zegt mij: "We zijn hier, eindelijk."

Heden noemde "De Boccaccio" in Destelbergen "The Temple". als ware het een sacraal pelgrimsoord.
De ware reden: het logo werd verpatst aan een andere zaak, maar de locatie viel niet te verplaatsen. Iedereen van 'de scéne' wist het: de Boccaccio was in Destelbergen en niet in Halen.

De loyale lichtman zegt mij nogmaals voor wij aan de show beginnen:
'

Je kan je niet volwaardig DJ noemen tot je 'De Bocca' hebt bedwongen.'

En ik zeg tegen de lichtman, nét voor de show begint; "Laten we het één keer doen maar dan perfect of toch iets wat het benaderd en er dan méé ophouden."

Na parochiezalen, jeugdhuizen, lente- en trouwfeesten (met grote tegenzin) en dancings te hebben bedwongen eindigen in "De Bocca".

Als de kers op de slagroom, in de voetstappen van de grootheid DJ Olivier Pieters
het met volle overgave doen, voor één keer en welgemikt.

Onze 'act' was nochtans moeilijk te marchanderen aan uitbaters, want ons uitgangspunt was, om onder voortdurend andere acroniemen, pseudoniemen en cryptologische termen op te treden.
Terwijl andere acts alle moeite deden om naambekendheid te verwerven, stonden wij op onze anonimiteit nét als Daft Punk.

Waarom?

Om vooral geen verwachtingen bij het publiek te creëren en 'carte blanche' van de uitbaters te krijgen. Niets was zo zielig als een artiest die elke avond, als een slaaf van zijn eigen creatie, voortdurend een variatie op hetzelfde nummertje opdraafde.

Onze enige verplichting was: de massa entertainen, het dak erafhalen.
Maar geen twee sets waren hetzelfde.

Wat wij deden leunde dichter aan bij performance art dan het DJ-circuit. Het werd als infotainment geserveerd maar voor de meerwaardezoekers was er wel degelijk een boodschap onder de orkaan van audio-visueel geweld.

Traditioneel startte de lichtman zijn videoprojectie met de set van Mandelbrot. Ook deze avond. Vanuit die verwijzing naar de chaostheorie, startte hij een video-collage waarmee politieke figuren, overheidsinstellingen en wereldactualiteit satirisch door de mangel werden gedraaid.

Deze avond was Bruno Tuybens aan de beurt. De lichtman projecteerde het SP.A.-logo, de hoorn des overvloeds en de KBC-bank op hetzelfde canvas. Dat beeld vloeide dan over in Goldman Sachs (de grote sponsors van de Amerikaanse presidentsverkiezingen).

De lichtman liet het mits de algoritmes der dynamische systemen tot één turbulente troep verworden... wat het ook was. En dan vlogen vliegtuigen onophoudelijk en in unisono op de World Trade Tours in. De Amerikaanse, Europese, Belgische en Vlaamse vlag werden verbrand.

Een swastika werd verbrand,

samen met De Bijbel en De Koran.

De lichtman annex videocollage-artiest was letterlijk een beeldenstormer,
schatplichtig aan Nietzsche: als de boel tot op het bot is verrot, haal dan de hamer boven.

Nietzsche leek mij dan ook al sinds lang de meest interessante filosoof
(en bovendien schandelijk misbruikt door Hitler).

Alle symbolen gingen figuurlijk in rook op.

Niets was heilig voor de lichtman en zijn hectische videocollages.
Ik zorgde voor de begeleidende soundtrack.

De lichtman zijn visie op journalistiek in het kort samengevat:
'Natuurlijk is de pers vrij, voor wie ze bezit.'

De lange corridor achter de gigantische discobar van de Boccaccio is een éénzame plaats.
Wij hoorden het 600-tal dik publiek, klaar om volledig loos te gaan. Roepend, gierend, bedwelmd onder legale en minder illegale drugs, klaar om vervoerd te worden onder een orkaan van audio-visuele stimuli.

Wij waren de hofnar van dienst. In dienst van het hof (de uitbater)

maar met het stamina van Caravaggio.

Niemand kende onze gezichten, met uitzondering van een klein clubje intimi die via sociale netwerken doelbewust een hype creëerden rond 'de performance'. We konden zonder enige noemenswaardige organisatie met gemak méér dan 1.000 man mobiliseren om een frietkot-revolutie op poten te stellen.

We hackten servers en onderschepten e-mails om ze vervolgens aan wat voor pers moest doorgaan, door te spelen. Als klokkenluiders hun berichten eerder willen doorspelen aan Wikileaks dan aan de gevestigde pers, tja... dan wist je hoe laat het was of hoeveel vertrouwen er nog was in die 'gevestigde pers'.

Al evenveel als Siegfried Bracke nog vertrouwen had in journalistieke integriteit bij de VRT.

De adrenaline pompte, terwijl de lichten werden gedoofd en de lichtman onze intro-jingle erin gooide.

De Mandelbrot-set, dan het logo van de ijsbeer. Het herkenningsteken voor onze intimi in de zaal.

Op onze onorthodoxe 'flyer' voor de uitbater, stonden steeds dezelfde 3 zaken vermeld.

1) een rookmachine voldoende om de ganse zaal in een dikke nevel te wentelen
(dat had niets met sterallures te maken maar met een diep verlangen om uiterlijk vertoon onzichtbaar te maken én bovendien liep zo met minder schaamte de dansvloer vol)

2) 2 Margarita-cocktails op basis van vers limoensap en 1ste klasse Tequila met zout op de rand
(een perfecte Margarita is zoet, zuur, bitter, nét als het leven moet u weten)

3) artistieke vrijheid mits de verplichting 'het volk' te beroeren

De lichtman én ik stonden in de coulissen. De eenzame corridor achter de lange gang die naar het altaar van de Boccaccio leidde. We keken elkaar aan, recht-in-de-ogen: we staken een politiek incorrecte sigaret op. We inhaleerden diep. We keken hoe de rook poëtisch kringelde in een niet te voorspellen draaikolk.

We waren de hoofdact op een mythische verzamelplaats in België.
De zaal was vol gevuld en dat was een understatement.

"Nog één keer", zei ik tegen de lichtman "maar dan perfect".

De lichtman liet het logo van de ijsbeer verschijnen, spoot de zaal vol met rook, gooide de intro-jingle erin en ik startte "I FEEL LOVE" van Donna Summer.

Dat was meteen raak.

De lichtman opende het firmament in de nok van de zaal.

Het licht fragmenteerde over het publiek.

En nét over de discobar, merkte ik hém op: wat verscholen in een hoekje, onopvallend.
Ik kon het bijna niet geloven: DJ Olivier Pieters in persona.

Achteraf vroeg ik wat hij ervan vond.

Hij zei: perfect.

Ik zei: 'De eer die mij te beurt viel, was geheel mijn erfenis van jou."

Hij glimlachte even, nog altijd even schuw als vroeger.

Die man.

Die vlinder.

Zeitgeist - independent cyberactivisme met de steun van dit weblog

2011-02-12T01:52:00.003+01:00

Zaterdagnacht

2011-01-23T22:17:00.003+01:00

“Ik eindig zoals Presley of Jackson maar dan zonder de wereldfaam en de rijkdom”,
denk ik, terwijl de lichtman mij aanspoort om alle registers open te trekken.

Ik voel een scherpe pijn inzetten in mijn rechter frontale hersenkwab
maar “the show must go on”, zegt de uitbater.

Een dikke 250 man in de club.

Klaar om compleet loos te gaan.

De buitenwipper vertelt mij dat hij
bij de fouille 6 messen en "ander spul" afhandig maakte.

De lichtman zal doen zoals hij gewoonlijk doet:
een dik rookgordijn aanleggen
en een videomontage met apocalyptische beelden starten.

Milieurampen, ultrageweld en hongersnood.
Een bombastische intro creëren.

Terwijl ik in het pandemonium naar het mengpaneel tast,
zegt de lichtman “release the beast” en start de introjingle.

Ik ben in het moment.
Ergens, maar niet hier.

De muziek zwelt aan,

de bas mokert.

Ik zie een ontlading als een golf door het publiek trekken.
Een Tuborg fles zwiept door het zwerk.

Nog een geluk, nog een geluk dat,
ik niet op de plaats stond waar het glas landde.

Dat kon de ontvanger niet zeggen.

En de volgende 2 uren,
doe ik waarvoor ik wordt betaald:
in entertainment voorzien voor de massa.

Zelfs als,

ja zelfs al,

er buiten iemand wordt neergestoken.

De lichtman zei achteraf:
"Nog een geluk dat het niet binnen was".

Meegenieten van de intro: klik hier.

Het interview - schoolopdracht (B.N.)

2011-01-07T00:38:00.009+01:00

"Wanneer verschijnt er hier nog iets?", zo vraagt ons een lezer.

"Scherp jullie cyberpen godverdomme", zo roept een andere ons toe.

Wij beschouwen het als een eer wanneer een 14-jarige bij de schoolopdracht
om een interview af te nemen, deze hyperlink opgaf.

De rol van interviewer proberend te vermijden,

draaien we deze keer de rollen om.

We spraken af dat B.C. elke vraag mocht stellen en enkel als hij dat wou,
zijn schoolopdracht op dit weblog zou verschijnen.

Maar de openingsvraag konden we niet omzeilen:

- "Waarom gaf jij deze hyperlink op voor je huistaakopdracht?"

- Ik surf soms naar dit adres omdat ik 'curieus' ben wie dit allemaal schreef.

- Heb je al eens gehoord over mensen die een fles met een briefje in zee gooien,
zonder hun naam erop?

- Ja, ik vind het raar.

- Heb je zelf al iets geschreven waar je je naam niet durfde onderzetten...
een briefje naar een mooi meisje of zo?

- Euh, ja ...

- Wel, dit weblog is een beetje hetzelfde: het is voor mensen met een boodschap naar andere mensen, zonder dat ze hun naam eronder zetten.

- Waarom zetten ze hun naam er dan niet onder?

- Een beetje zoals waarom jij je naam niet schreef onder het briefje naar het meisje.

- Ik moest van mijn leraar vragen wat jij vond van die mijnheer Assange in het nieuws.

- Hij doet een beetje zoals dit weblog: hij geeft aan mensen de mogelijkheid om een fles in zee te gooien. Alleen is de zee nu het internet.

- Maar waarom willen die mensen een fles in zee gooien?

- In de hoop dat andere mensen het lezen. Een beetje zoals jij het briefje schreef naar het meisje: heb jij het nog dat briefje?

- Ja.

- Hou het goed bij, dan kan je het misschien ooit nog eens afgeven.

- Met mijn naam eronder zeker, dat durf ik niet.

- Je hebt zelf nét het antwoord gegeven op de vraag waarom dit weblog bestaat.
Het is voor mensen die flessen in zee gooien, zonder hun naam erop.

- Waarom noemt dit weblog "The Lone Ranger"?

- Heb jij al ooit eens een cowboyfilm gezien?

- Jajaah, met die indianen en zo?

- En weet jij wat een ambassadeur is?

- Euh ...

- Een ambassadeur is een vertegenwoordiger van de regering van zijn land
voor andere landen.

- Zo iemand met een kostuum dan?

- Ja, zo iemand met een kostuum en een chauffeur.

- En heb je gehoord wat de Amerikaanse ambassadeur op tv zei?
Hij zei dat alle mensen in Amerika immigranten zijn.

- Ook de indianen?

- Nee, de indianen waren er al lang voor de cowboys.

- Maar de cowboys zijn toch 'de goeie' hé?

- Misschien is het niet zo eenvoudig. Heb jij al ooit eens een cowboyfilm gezien waarin de indianen 'de goeien' zijn?

- Nee

- En wat als jij nu een cowboy bent maar je houdt meer van indianen?

- Euh... dat zou moeilijk zijn.

- Wel, daarom is de titel van dit weblog "The Lone Ranger". Het was de eerste tv-serie waarin een cowboy en een indiaan samen vechten. Het deed er niet toe of de anderen cowboys of indianen waren.

- Maar is die ambassadeur dan één van de slechten?"

- Misschien is het niet zo eenvoudig. Als de ambassadeur zegt dat alle mensen in Amerika immigranten zijn en jij weet dat het niet zo is, ben jij dan juist of mis?

- Juist.

- Zou jij dat durven zeggen tegen die ambassadeur, dat het mis is?

- Nee, gij. Ben je zot? Dat durf ik niet.

- Wel, dit weblog is voor al die mensen. Mensen zoals jij.

- En heb ik dit nu goed gedaan, dat interview?

- Heb je de vragen kunnen stellen waarop jij een antwoord wou weten?

- Ja.

- En wil je nu dat ik dit erop zet?

- Enkel maar als ze niet met mij gaan lachen.

- Dat kan ik jou niet garanderen. Zou je liever de fles in zee gooien of niet?

- Gooien.

- Heeft jouw leraar je al gezegd, dat je goede vragen stelt?

- Ja, hij zei dat ik vooral moest durven doorvragen tot ik het antwoord wist.

- Weet je nu al wat je gaat doen met je briefje naar dat meisje?

- Ik weet niet ... misschien afgeven. Maar misschien zal ze niet willen antwoorden.

- Zal ze antwoorden als je het haar niet geeft?

- Nee, natuurlijk niet.

Voor de leerkracht moraal van B.C. en voor alle mensen met flessen.

Wikileaks bereiken

2010-12-13T17:21:00.005+01:00

Lees Wikileaks via onderstaande kanalen

wikileaks.nl - Mirror Netherlands [46.21.239.250]
wikileaks.fi - Mirror Finland [46.59.1.2]
wikileaks.de - Mirror Germany [87.106.151.138]
wikileaks.eu - Mirror Europe [88.80.13.160]
wikileaks.pl - Mirror Poland [88.80.13.160]
wikileaks.at - Mirror Austria [46.59.1.2]
wikileaks.lu - Mirror Luxembourg [46.59.1.2]
wikileaks.se - Mirror Sweden [88.80.6.179]
wikileaks.no - Mirror Norway [46.59.1.2]
wikileaks.is - Mirror Iceland [46.59.1.2]
nyud.net - Mirror United States [129.170.214.192]
wikileaks.ca - Mirror Canada [46.59.1.2]

Important Wikileaks Links
mirror.wikileaks.info - Mirror of previous leaks [62.2.16.94]
twitter.com/wikileaks - Official Wikileaks Twitter Page
facebook.com/wikileaks - Official Wikileaks Facebook Page

De gastschrijvers (deel 3)

2010-11-15T23:58:00.006+01:00

Zaterdagnacht.

Net als elke zaterdagnacht stap ik in deze plaats,
verscholen van elk daglicht binnen.

Hier gelden bevreemdende sociale conventies,
misschien zelfs verwerpelijk, voor de doorsnee burger.

Maar hier zag ik frontaal het lemmet van het mes.

Hier verenigde zich wie aan de zelfkant van de samenleving leefde.
Groeiend in cijfers maar verdeeld.

A-Politiek.
En wars van elke romantiek.

Ik zit over X.

Hij zal een macho houding tentoon spreiden,
wanneer hij met niets ‘all-in’ schreeuwt.

En zijn volledige stapel pokerchips naar het midden schuift.
Ik kende zijn modus operandi tot in het kleinste detail.

Zijn theatraal gesynchroniseerde lichaamstaal,
wanneer hij die frase uitsprak met een stem,
net iets te nadrukkelijk.

Het timbre als hij de klemtoon
op de ‘ALL’ legde.

Zijn spreekwoordelijke fluim,
richting Pascal en Fermat.

Het ‘bully’ gedrag wat hij herhaalde omdat het doorgaans succesvol bleek.
Niet op de percentages maar op de illusie ervan.

Meestal voldoende om de andere spelers
af te schrikken met de macht van de stapel.

Ik zit tegenover X.
Ik stel hem dezelfde vraag.

Comme ‘d habitude en als in een déjà-vu:
‘Ben jij wél zeker?’

Hij zal daarop eenzelfde theatrale ‘JA’ schreeuwen.
Onwillig om gedragspatronen te herkennen.

In de nadrukkelijke ‘JA’ een waas van ‘NEE’.

In het voorbarige overwinningsteken,
net voor de streep,
een zucht met dédain,
voor de achtervolger.

De glunderende ogen bij de andere spelers.
Het verlangen naar rechtvaardigheid
versus de barbaar Goliath.

Ik kon hier uren op wachten.
Op dit schijnbaar mythische duel van een episch gehalte.

Ogen van de omstaanders,
brandend op ‘the showdown’.

Ik vraag X nogmaals:
‘Ben je wel zeker?’

De impertinentie van die herhaalde vraag,
als een smet op het klaroen.

De trillende mondhoek.

Voldoende om zijn bluf te zien.
Voluit op niets méér dan lucht.

De omstanders als een volkstribunaal op Assisen.
Met groots verlangen om iets of iemand op de brandstapel te gooien.
Volgend in de woede van volksmenner par excellence Vermassen.
Het beangstigende van een joelende mensenmassa.

Ik vraag X nogmaals: ‘Ben je dat wel heel zeker?’

Voldoende om na uren ‘ALL-IN’ te gaan.

En passant de uithaal van zijn vuist te ontwijken.

Naar huis te gaan,
een pseudo gevoel van rechtvaardigheid,
onhaalbaar in de aanschijn van het ochtendgloren.

De reden waarom deze plaats bestaat.

beleggers shorten Belgische obligaties

2010-10-10T00:21:00.000+02:00

"The rise in funding costs had outpaced that endured by so-called euro peripherals of Greece, Ireland, Spain, Portugal and Italy.

"Because of its debt level, Belgium becomes a quasi peripheral,” said Stuart Thomson, a fund manager at Glasgow- based Ignis Asset Management, who helps oversee about $110 billion. “Belgium isn’t able to reduce its deficit through fiscal austerity at the moment.”

Belgium’s debt was 97 percent of gross domestic product in 2009, compared with 64 percent in Ireland, 115 percent in Greece, 53 percent in Spain, 77 percent in Portugal and 116 percent in Italy, according to EU data.

Efforts to reduce Belgium’s deficit have been hampered by a caretaker government as Di Rupo fought since the June 13 election to become the nation’s first native francophone prime minister since 1974."

Bloomberg 06-10-2010

De gastschrijvers (deel 2)

2010-10-03T22:42:00.006+02:00

DJ John Solitude live at The Temple (JS)

Meeluisteren naar de intro?
Klik HIER .

Ik stap binnen in een te volgepakte zaal.
Via de noodingang.

Ik bleef mij afvragen waarom mensen hiervoor betaalden.
Terwijl ik enkel binnen stapte nét omdat ik werd betaald.

Mijn loyale lichtman vraagt mij of ik iets nodig heb.
Voor we "eraan beginnen".

Ik bestel zoals gewoonlijk
een Margarita met een dubbele shot tequila.
Om het geheel verteerbaar te houden.

“Nog iets?”, vraagt de lichtman.
Een retorische vraag.

Hij zal zoals gewoonlijk,
de rookmachine eerst opzetten,
tot niemand nog een steek voor ogen ziet.

Hij zal zoals gewoonlijk,
de lichten dimmen,
de versterker hoger draaien,
onze intro jingle erin gooien,
en mij zeggen:

“Laat het spektakel beginnen.”

Ik dacht aan mijn gage:
de glazen die werden geleegd.

Zo had de uitbater mij toegesproken:
“hoe meer omzet, hoe interessanter je percentage.”

MEER transpiratie, MEER consumptie,
MEER omzet, MEER percentage.
GROEI, GROEI, GROEI.

Simpel.

De loyale lichtman vroeg mij:
“Iets speciaal voor vanavond?”

En ik zei “comme d'habitude”:
een eclectische tour-de-force.

ALLES
met als gemene onderschrijvende deler
één aanhoudende postmoderne dreun.

Genrepuriteinen konden me wurgen.
Maar dit publiek haalde het dak eraf.

Ik gooide er
politieke speeches, tv-tunes, reclamespots,
koran verzen, gospel, een streepje Obama
en nog wat Duitse marsmuziek overheen,
naadloos afgemixt met een Vlaamse leeuw.

Op de videomuur,
liet de lichtman,
aandelenkoersen en Bernanke,
synchroon op de beat flikkeren.

Op en neer. Op en neer.

De lichtman projecteerde vooral goudstaven.
Massa’s goudstaven.

GET IT?

Eén gigantische audiovisuele aanslag op de zintuigen.
Daaronder verpakt nog zoiets als een boodschap.
Voor de meer-waarde-zoekers.

En de uitbater vond het allemaal ok,
zolang er maar gedanst en gezopen werd.

En finaal,
leeg - en uitgedraaid,
net voor het ochtendgloren,
haalde ik mijn oordoppen uit
en namen de lichtman en ik
de nooduitgang én de cash.

De zoveelste ‘performance’.
En vooral geld in onze zak.

De loyale lichtman zei,
comme d'habitude:

"Now that is entertainment.”

We namen er niets van au serieux.
Behalve dan de cash.

De gastschrijvers (deel 1)

2010-09-05T13:18:00.002+02:00

De oprichter van dit weblog nodigde
enkele intimi uit om een gastbijdrage te leveren.

In de traditie van het internet gaven wij 'carte blanche'.
De teksten worden integraal en onverknipt gepresenteerd.

Gastschrijver 1 (J.N.)

"Hij speelde met zijn leven om toch een leven te hebben. Hij krioelde van woede om het wit rond zijn ogen te verbergen. Morgen zal het beter zijn als de waaroms zijn opgeklaard na een nacht woede-slapen. Slapen kan goed doen, alleen die kan is er teveel aan. Want wat na slapen als de ochtend dezelfde angsten brengt. Wat als de vragen nog meer gewicht dragen. Dan had men beter liggend gedronken de dag ervoor op de Romeinse manier, teveel. Neen geen Orangina dan. Met trage gedragingen moet men dan niet meer nadenken de volgende ochtend. Het spel kan dan herbeginnen op een soort slaafs dwanggedrag. Ik ben de ziel en hij de oorzaak. De schuld lekker afschuiven op oudjes en vooroudjes.

Ik speelde met mijn leven maar voelde daar niets bij. Helemaal niets. Raar toch dat het leven zo belangrijk kan zijn voor bepaalde mensen. Zo vasthouden aan regels, gewoontes en de gewone gang van zaken. Alsof het water aan hun mond staat te klotsen en de eik net naast hun staat. Een ijzersterke eik. Of is dat dan het leven, vasthouden en niet meer loslaten? Ik wil zoveel mogelijk loslaten, tot treurnis van mijn medemensen. Soms kan ze een mooie vrouw zijn, dat leven. Ze stinkt dan toch vreselijk uit haar mond. De stank loslaten is de boodschap! Mijn vriend stal de show door vrolijk op mijn milt te kloppen en te roepen niet los te laten. Vasthouden en doorgaan. Die stank is veel te mooi. Ik moest blijven leven als de vrolijke piet die zijn maskers niet kon afzetten. Altijd antwoorden aan de eeuwige vraag met de woorden “goed”, “heel goed” of “het kan niet beter”. Och ja misschien kon het ook niet beter, wie zal het zeggen. Ze zal toch veel beter moeten presteren om me hier te houden, of ik moet beter presteren om me bij haar te vleien. Ik doe eigenzinnig mijn eigen ding (vooral geen zin), steeds met een andere partner. Naargelang de partner niet wegtrekt, nietwaar. Maar dat wegtrekken geeft dan weer kleur aan mijn leven."

2010-05-28T00:16:00.003+02:00

Terwijl Belgie in een communautaire wurggreep verzeild is,
speelden zich op het wereldtoneel véél urgentere problemen:

In de USA voltrok zich één van de grootste natuurrampen in de wereldgeschiedenis.

In de USA geeft de SEC (één van de hoogste toezichtsorganen op de financiële markten) toe,
dat ze in wezen geen controle hebben op de markten.

Fisher, de grootste handelaar in goud - en olie stapt na jaren stilzwijgen
voor 5 minuten uit de anonimiteit met de volgende niet mis te verstane boodschap:

Een lezer vraagt, wij publiceren:

2010-05-19T22:44:00.007+02:00

Met unanimiteit van méér dan 5.000 'forum members' publiceren wij volgend bericht:

“If legislators on a global scale do not succeed in regulating and controlling the actions of investment banks and recent developments in investing as quantum and flash trading, eventually our economic system faces a major meltdown.

The severe and deliberate destabilisation of the markets can be retraced to transactions by owners of powerful leverage and speculative funds (Vector, Mangroup, George Soros Funds, …).

These parties have become so influential they can no longer be considered to serve society, but the interest of the few. Nor should these actions be treated with the gloom of financial knowhow,
but should be trialled appropriately as criminal and anti-social behaviour.Their acts should be labelled appropriately as a crime against mankind.

Beyond any reasonable doubt further absence of political and legislative power on a global scale to counteract recent developments on the financial markets, will prove catastrophic for the great majority of humankind in these decennia.”

Jim Cramer saves the market

2010-05-09T23:47:00.000+02:00

EU Debt Crisis: George Soros Talking the Euro to ‘Death’ - CNBC

2010-04-20T20:07:00.006+02:00

Oh nee hoor, we hadden het bericht niet verzonnen.

Welgeteld, kijkt u het even na,
2 dagen nadat het hier verscheen,
verscheen er een artikel op CNBC.

Nog verder scrollen en u vindt de hier in primeur gepubliceerde grafiek van een privaat internet forum, waaraan meer dan 8.000 private traders deelnemen en waarin ze een zeer gerichte en wel getimede aanval op Goldman inzetten.

Strategie: buy and rerelease. De minutieus gecalculeerde en volautomatische operatie vond plaats op minder dan één uur.

In de cirkel de 'engage zone', wanneer de verkoopprijs daalt onder de Relative Strength Index (wat een over- of paniekreactie van de markt aangeeft). Het zogenaamde 'shake out' - stadium waarin panikerende beleggers verkopen. Dit wordt dan terug gecounterd door massale volumes in aankoop van het forum wat op zich ook een sneeuwbaleffect teweeg brengt.

De technische uitleg hoe alles verloopt valt buiten de scoop van dit weblog maar geïnteresseerde lezers kunnen altijd contact opnemen.

Geen nood om u zomaar bij het forum aan te bieden: u moet slagen in het loodzware examen, gebaseerd op 'Technical Analysis Of The Financial Markets' van John Murphy, wat via videoconferencing call wordt afgenomen door één van de beheerders.

EU Debt Crisis: George Soros Talking the Euro to ‘Death’ - CNBC

Engage zone attack on Goldman (zie onder)

Hoog tijd om naar dollars te switchen,
zegt de lichtman met zijn kenmerkende cynische grijns.

Vraagje aan Warren Buffett

2010-04-19T22:37:00.005+02:00

Pardon... mijnheer Buffett.

Bent u nu naar een grove schatting ongeveer
niet $ 1 miljard lichter sinds de val van Goldman Sachs?

De boekhoudkundige waarde van Goldman is nochtans méér dan behoorlijk.

Alle fundamentele analisten zijn het er over eens: Goldman is goud.
Maar de technische analisten schreeuwen om ter eerst om te verkopen: de trend is dalend.

Niemand wil nog Goldman aanraken, tenzij om het te verkopen of te shorten.

Wij volgen deze keer de raad in uw boekje op, mijnheer Buffett: we wachten nog wat af tot de koers van Goldman in een aanhoudende reeks van schandalen nog wat meer keldert en vervolgens wat meer stabiliseert om dan aan opruimingsuitverkoop in te kopen.

Dat is toch uw adagio niet mijnheer Buffett: "Buy Low, Sell High".

Wij doen er alles aan om Goldman in een nog slechter daglicht te stellen, mijnheer Buffett.
U kunt géén website meer bezoeken of er staat wel één of ander sappig verhaal vol met verdachtmakingen over Goldman te lezen.

U bent toch één van de grootste aandeelhouders in Goldman niet waar, mijnheer Buffett?

U keurde toch als aandeelhouder mee het beleid in Goldman goed mijnheer Buffett?

Mijnheer Buffett, hallo, hallo, hallo?

Een (hoogstnoodzakelijk) rondje vragen van lezers 2

2010-04-08T20:12:00.008+02:00

Met dank aan 'de loyale lichtman' voor deze post,
voor zijn onschatbare waarde én inspiratie.

Om dit weblog online te brengen,
lang voor de hype,
en nog steeds 'online' te zijn,
als de hype van de weblogs is verdwenen.

Voor mijn vriend en artistieke mentor.

Zijn raad: "Als je Hamlet ontmoet, wordt dan niet Hamlet."
"This above ALL, to thine own self: BE TRUE." - William Shakespeare

Voor allen die op jou rekenen,
voor zij die jou de hand geven,
voor zij die op een stem rekenen.

Komaan IJSBEER, van de lichtman:

"Waar blijven die beurs-prognoses?"

Wat is satire?

Onder de beurskoersen in de linkerkolom staat het symbool van de nar.

De nar is symboliek voor:

- de dorpsgek of in nog minder fraaie taal de zot
- een entertainer die het hof vermaak bezorgt
- in de traditie van dit weblog: een personage die de lezers een spiegel voorhoudt

Als een lezer ons vraagt: 'Waar blijven die beurs-prognoses?" - en zoiets bovendien vraagt zonder een zweem van ironie in de e-mail, dan is onze opzet méér dan geslaagd.

In de linkerkolom onder aanbevolen literatuur vindt u ook:

"Fooled by randomness: the hidden role of chance in life and the markets"
van Nassim Nicholas Taleb -geniaal boek.

Taleb is een trader die op minder sensationele wijze maar met meer diepgang dan 'Cityboy' de beurswereld ontleedt als een casino waar toeval een grotere rol rol speelt dan deskundigheid.

In deze klassieker (nog niet vertaald in het Nederlands) ontleedt Taleb op vermakelijke wijze beweringen van beursgoeroes die méér op marketing dan een veronderstelde wetenschap berusten.

De verwijzingen op dit weblog naar een toenemende 'gambling culture' zijn legio:

- de metafoor van Las Vegas (gepubliceerd vlak voor de semi-beurscrash)
- de verwijzingen naar spelen met 'een negatieve verwachting'
- de analogie met poker (zie ook het recent verschenen 'Quads' van onderzoeksjournalist Patterson)

Het tv-magazine Panorama ging enkele maanden geleden serieus uit de bocht door (zonder enige duiding) een reportage over Warren Buffett uit te zenden, waarin Buffett -zoals hij het graag heeft- werd geportretteerd als een bescheiden en zuinige figuur die zijn fortuin bouwde op grote belegging deskundigheid. Uiteraard niet ontbrekend van een filantroop siroopje.

De onderliggende boodschap van Buffett: u kunt dit ook, als u enkel maar mijn boek koopt.

De feiten:

- Buffett had al een groot startkapitaal nog voor hij zijn 1ste belegging deed
- Buffett heeft zijn eigen privé-jet (niet op persoonlijke naam maar op naam van zijn holding)
- Buffett maakte tijdens de semi-crash 9 % verlies (minder dan het gemiddelde)
- Buffett maakte tijdens de semi-crash méér verlies dan minder 'deskundige' beleggers

Dit is een andere verklaring volgens Taleb:

Als bijvoorbeeld 1 miljoen beleggers totaal willekeurig beleggen,
dan ontstaat ook door puur toeval een figuur als Buffett.
Voor elke figuur als Buffett is er ook door puur toeval
een veel grotere groep beleggers die alles verliest.

De analogie met het leven is:

a) een speler is volgens sociale conventies succesvol
(door factoren die buiten de persoonlijke wil liggen maar puur op toeval zijn gebaseerd)
b) een speler waant zich niet succesvol door sociale conventies
(door factoren die buiten de persoonlijke wil liggen maar puur op toeval zijn gebaseerd)

Het geloofsysteem is erop gebaseerd en is universeel:

- dat A meestal het succes aan zichzelf zal toerekenen, aan bepaalde (levens)keuzes > de waan
- dat A enkel kan blijven bestaan als ook B hiervan is overtuigd > volgen in de waan

Uitkomst

> A heeft betere keuzes gemaakt dan B
> B verliest voornamelijk bewustzijn over de situatie

Als u bijvoorbeeld voldoende startkapitaal hebt om te beleggen,
en u hebt ook voldoende 'media-exposure' net als Buffett,
dan krijgt A bovendien nog het toenemend voordeel van de 'selffulfilling prophecy'.

1) u belegt een groot fortuin in onderneming X
2) u kondigt via alle mogelijke kanalen aan dat onderneming X een zeer goede investering is
3) u hebt een groot aantal 'volgers' die ook, maar na u investeren in onderneming X
(want A die succesvol is heeft het gezegd... dus het zal voor B wel kloppen: het charisma van succes)
4) A veroorzaakt hierdoor doelbewust een stijging in de vraag naar aandelen van onderneming X
5) Aandelen A stijgen in waarde
6) A verkoopt de aandelen in onderneming X
7) Aandelen in onderneming X in bezit van B dalen
6) B verliest
7) A herhaalt naar keuze en wordt nog meer succesvol
8) A zal bovendien B influisteren dat B betere keuzes had moeten maken: vroeger verkopen

Dit is gekend als de strategie van 'trendswinging'
(beschreven in "Welcome into my trading room" van de psychiater Dr. Alexander Elder).

De strategie van 'trend-swingen' is aan de sociale psychologie ontleent > 'follow the leader'.

Elder had eerder al de woede van de psychiatrische gemeenschap opgewekt door te stellen dat het niet uitmaakte of je nu een alcoholist naar de AA stuurde of naar een (veel duurdere) psychiater. In de meerderheid van de casestudies bleek het 1ste zelfs méér resultaat te bieden op ontwenning.

In 'Welcome into my trading room' probeert hij compulsieve gokkers op de aandelenbeurzen een methode aan te leren om niet compulsief te verliezen. Elder gaat daarbij zelfs zover om in te leiden met zijn eigen compulsieve drang tot gokken. Door zoiets ongezien te doen én te publiceren, schreef hij een bestseller.

Een ander voorbeeld:

1) bank A wil de prestaties van beleggingsfonds X opkrikken
2) bank A geeft aan de verkopers (lees: bank-adviseurs) de opdracht om beleggingsfonds X te verkopen (op commissie)
3) bank A lanceert ook een mediacampagne met verwijzingen naar resultaten uit het verleden
4) bank A verhoogt door de mediacampagne en de verkopers op commissie het kapitaal in beleggingsfonds X
5) de waarde van beleggingsfonds X stijgt
6) de beheerder wordt als succesvol voorgesteld

Hoe sterk deze bewering ook mag klinken, in dit geval:

- wordt de onderliggende waarde waarin wordt geïnvesteerd irrelevant
- relevant is enkel de perceptie over de onderliggende waarde

B verliest,
want A heeft ten alle tijde het initiatief.

Stelt Taleb dat de beurswereld volledig willekeurig is?

Nee, maar toeval, marketing en perceptie spelen een véél grotere rol dan wordt aangenomen. Fundamentele analisten (prognoses gebaseerd op boekhoudkundige resultaten van bedrijven) verliezen steeds het spel omdat ze geen rekening houden met irrationele tendensen.

Stockgoeroes hebben er ook alle belang om hun air van 'deskundigheid' hoog te houden.

Is het u trouwens al opgevallen als u het aantal 'koop' met 'verkoopsignalen' vergelijkt,
dat de verhouding méér dan 5 tegen 1 is? En dat terwijl het verleden al méér dan bewezen heeft dat het koersverloop cyclisch is.

Wie méér wil lezen over koersmanipulatie, leest het voortreffelijke boek van Taleb.

Maar nu komt het:

- een forum actief op het internet van méér dan 8.000 webloggers kondigen via alle mogelijke
kanalen tegelijk aan dat olie 'the next big thing' is (vergelijk datum, volume, tijdstip, moment en
momentum van de koers op onderstaande grafiek)
- forum is A, volgers zijn B
- het doet er niet toe wat de onderliggende waarde is: kan evengoed palladium, zilver of stront zijn
- forum A heeft maar één doel en dat is doelbewust de markten en de perceptie hierover te destabiliseren

En dat is: 'The Virtual Revolution'.

Het resultaat als u een bende anarchistische 'nerds'
het meest revolutionaire medium sinds de drukpers geeft.

B over A:
B heeft het initiatief en is 'The Bull' of 'The Bear'

Wie is A?

Buffett, Soros, Rockefeller ... (Soros beheert miljarden $ en kan op zijn eentje de muntwaarde van een land destabiliseren. Dat deed hij trouwens al met de Thaise munt. Wie denkt u dat er achter de massale speculatie tegen de euro zit? Het is de klassieke modus operandi van Soros.

versus

Wie is B:

Een forum van gelijkgezinden: de markten doelbewust destabiliseren.

A is sterker in kapitaal en een welgekomen gast op zenders als CNBC.
B is sterker maar enkel als ze massaal in groep handelen en erin slagen om de perceptie te controleren

Een andere lezer stelt dat hij of zij (?)
'niets met de beurswereld te maken' heeft?

Vraag:

Ondertekende u een contract met uw bank waarin u uitdrukkelijk stelt,
dat uw geld NIET op de beurs mag worden belegd?

Nee?

- U hebt een zicht- of spaarrekening, kasbons, obligaties, ...
-> U speelt of u het nu wilt of niet mee op de beurs.

Ethische beleggingsfondsen?
Lees eerst de kleine letters.

En de lichtman, om het zoals hij het zegt 'er nog een lap op te geven' stelt vlakuit dat 'trading' eerder aan- dan ontmoedigd wordt door de wetgeving.

Een beetje zoals de 'Koloniale Loterij' nu het grandioos idee heeft (zie de post waarin dit al lang werd aangekondigd voor er hier iets in de media over verscheen) om ook 'online' gokken te organiseren - dat was nadat de Nationale Loterij ook al krasbiljetten in pokervorm lanceerde.

Uiteraard met de nodige sociale controle -alsof dat géén grap is.

De loyale lichtman omschrijft dit als FOTFL ( = falling on the floor laughing).

Zo is zelfs een instelling van de overheid nog heel geloofwaardig als ze waarschuwt tegen gokgedrag.

Crude Oil Is UP... (on-the-ball)

2010-04-01T22:08:00.004+02:00

Reactie van een lezer:

"BUY-advies op olie was bijna profetisch: Obama gaat boren. Ze lopen leeg in de USA.
Koersen stegen met méér dan 5 % sinds het advies. Laat de informatie vloeien. DE VOLGENDE?"

> We werken eraan.

Aanbevolen literatuur - deel 2 (The Quants - Scott Paterson)

2010-03-29T01:17:00.003+02:00

En hier komt hij weer, die supersensatie

2010-03-25T23:59:00.011+01:00

Stel:

a) een Europese bankinstelling gaat virtueel bijna failliet
na het nemen van onverantwoord hoge risico's door de traders

b) Alen Greenspan geeft toe in een interview dat hij van
sommige beleggingsconstructies niets begreep

c) de Europese bankinstelling in (a) krijgt belastinggeld
om zichzelf van het virtuele failliet te redden

d) de traders van de Europese bankinstelling in (a) gebruiken het belastinggeld
om de Euro te 'shorten', nota bene via een hefboomfonds

Lijkt dit u héél onwaarschijnlijk?

Klik dan HIER.

Het is realiteit.

DJ John Solitude - LIVE, ergens in België II

2010-03-18T02:13:00.017+01:00

“Go Go Go”, zei de loyale lichtman.

Terwijl alles in je schreeuwt,
naar overpeinzing… ging ik.

Ik kende dit publiek,
door… en door.

“GO GO GO”, zei de loyale lichtman.
Zoals hij vroeger zo vaak en nu ook deed.
Zette hij de rookmachine op.

De zaal vulde zich langzaam,
met een ondoorzichtige massa.

Dit was een subcultuur waar
“outsiders” niet welkom waren.

Waar noch,
predikanten,
moraalridders,
politici,
hulpverleners,
…
welkom zijn.

Meer nog:
u kon bedreigd,
neergestoken,
in elkaar geslagen worden,
als u hier niet geïnviteerd,
wou binnenstappen.

Deze plaats was zelfs voor de politie,
een "NO GO" zone.

Maar de deur,
stond voor mij open.

ALTIJD.

Ik ging binnen.

“An outsider” die “an insider” werd.
EN erin slaagde om het te overleven.

De deur staat nog altijd open,
zelfs nu,
ik stap binnen.

X drukte mij de hand,
omhelsde mij,
innig, doorleeft,
authentiek.

Zoiets voel je in één milliseconde.
Zelfs minder.

Als je langer twijfelde:
"It's bullshit."

“Is het koud buiten?”, vroeg hij.
Ik zei “Ja”.

“Ben je er klaar voor?”
Ik zei: “Enkel als de zaal voldoende met rook is gevuld.”

We lachten beiden.
Je ontwikkelt je eigen parlando.
Ik kon ze niet zien, zij niet mij.

“GO GO GO”, zei de loyale lichtman.
Ik voelde de adrenaline rush.

De loyale lichtman gooide de jingle erin:

“Ladies and gentlemen.
Welcome to a transcendental experience.

To some he is known as The Eisbär
Others will call him The Lone Ranger.

But if you ask him who he wants to be.
He will say ‘A WORK OF ART'”

En ik gooide er "Give me all your loving"
van ZZ TOP uit de eighties in.
Synchroon met techno.

En erboven op,
nog eens de intro "Loaded"
van "Primal Scream".

"Just what is it that you want to do?
Well, we want to be free.

We want to be free,
to do what we want to do.

We want to get loaded.
We want to have a good time.

And that's what we are going to do.
Do what we want to do.

Well, all right baby let's go.
We're going to have a good time."

Zij
stampten,
floten,
tierden,
gierden,
gooiden glazen bier,
tegen de grond,
drukten op hun eigenste manier,
hun welkom gevoelens uit.

WARM en HARTELIJK.
Op hun manier.

IK voelde mij...
terug thuis
en welkom.

Ik liet,
- de sixties,
- de seventies,
- de eighties,
- de nineties,
- en de millenniumovergang,

met elkaar dansen.

They wanted to be free.
They wanted to do,
what they wanted to do,

THEY WANTED TO FEEL GOOD.

Klik hier voor de intro.

Aanbevolen literatuur - deel 1 (The Trials Of Lenny Bruce)

2010-03-17T01:31:00.005+01:00

Crude Oil Is UP... (gebruik een trailing stop-loss)

2010-03-07T23:40:00.006+01:00

Reactie van een lezer: "EDITEN HE" Bij deze:

Waarom een trailing stop-loss?

De prijs per vat is oa gerelateerd aan:

de waarde van de $ (fait attention: als u euro's wisselt naar dollars en de dollar zakt,
dan komt u er bij het omwisselen bekaaid van af, zelfs al stijgt de olieprijs)
het 'geloof' (lees: dit is speculatie) in een economie die uit de recessie komt...
(de 'gelovigen' zijn momenteel dominant op de sceptici; in tegenstelling tot de klassieke economisten
die fundamentele analyse verdedigen, verdedigen wij de stelling dat de waarde van een goed gebaseerd is op irrationele tendensen -die op zich wél rationeel kunnen worden verklaard nl.
via massapsychologie)
het epische gevecht tussen in beurstermen 'The Bulls' (de stieren) and 'The Bears' (de beren)
de snelheid waarmee de opkomende markten kunnen overschakelen op alternatieve energie,
zonder gebruik te maken van fossiele brandstoffen...
de mislukking van Kopenhagen
de oliereserves (momenteel zijn er nog voldoende reserves maar het wordt steeds kostelijker
om nieuwe bronnen te exploiteren; ga maar eens gaten boren in Alaska)
de toenemende druk van de milieugroeperingen

Met andere woorden:
de variabelen zijn heel complex.

Waarom een trailing stop-loss?

Omdat de variabelen heel onstabiel zijn maar momenteel doorwegen naar de versie:
'de economie herpakt zich' (of met andere woorden: de olieprijs STIJGT).

Maar onze man zegt: 'we're in for a double dipper'

Dat wil zeggen: de koersen veren hoog op om dan een snelle terugval te kennen
(dit is het meest rationele scenario; de ondernemingen maken in eerste instantie hogere winsten door kostenbesparingen -voornamelijk op loonkosten in het westen- maar worden dan geconfronteerd met een daling van de verkoop). Beurskoersen lopen ook steeds voor op de actualiteit (we zitten dus nu bijna op de piek van de 'double dipper').

Een 'trailing stop-loss' vermijdt dus wanneer de koers valt, dat u de ganse rit (terug) naar beneden meemaakt. Met andere woorden: vastklikken van de winst.

Dat was trouwens het fundamentele verschil tussen de 'gelovigen' in hun bank-adviseurs én zij die hun eigen research doen.

Of met nog andere woorden:
als u toch wilt gokken, limiteer dan uw risico en 'stick to it' ... miljaarde voor de 1000'ste keer.

Trailing stop-loss op olie.
Dat is het onafhankelijk koop-advies van onze man...
gebaseerd op:

> 'geloof' in een aantrekkende economie
(wat volgens onze man enkel het geval is voor de Aziatische en Indische groeimarkten)
> toenemende schaarste
> de perceptie van olie als waardevol

Binnenkort op dit weblog:

Onze onafhankelijke man voorspelt,
één jaar later nemen we de balans op.

Apache News Lab

2010-02-28T13:19:00.002+01:00

"Journalisten met een scherpe pen en een weerbarstig karakter schrijven over wat er echt toe doet. Nieuws, analyse, opinie en satire. Kritisch en ongebonden. Omdat het nodig is."

Een (hoogstnoodzakelijk) rondje vragen van lezers

2010-02-23T21:39:00.012+01:00

(Nav het publiceren van een citaat van Kennedy, kregen wij prompt enkele e-mails in onze postbus)

Wat wij dachten over Cuba?
Vraag het aan de Cubaanse vluchtelingen.

Wat wij dachten over de Amerikaanse droom?
Vraag het aan de Mexicanen die over de Amerikaanse grens proberen te geraken.

Wat wij dachten over de betrokkenheid van Kennedy bij de rakettencrisis en de inval in de Varkensbaai?
Vraag het aan de wapenindustrie én de sponsors van de presidentsverkiezingen.

Wat wij dachten over Vandenbroecke?
Bedoelt u de man die het zwart geld van de SP in de fik wou steken?

Wat wij dachten over Dardenne?
Vraag het aan de zaakvoerders van zijn bloeiend handeltje in revisorenkantoren.
Dardenne is een PS'er maar een succesvollere liberaal dan menig liberalen.
Een zeer intelligente clown die via zijn publieke dronkenschap een misplaatst
'aha, dat is één van ons' teweegbracht bij andere alcoholisten.

Een eerste klas entertainer.

De man die zich als Caesar liet fotograferen (met zijn dochter als Cleopatra). Een sprekend voorbeeld van het 'ons-kent-ons'-denken, eigen aan alle clubjes.

Dardenne is het resultaat van gedraagt u genoeg als een zatlap en tap genoeg pinten in volkscafé's
en u ronselt veel stemmen bij kiezers die een goede grol appreciëren maar niets van politiek begrijpen.

Wat is het verschil tussen een politieke en een economische vluchteling?

Er is geen verschil, tenzij in het artificiële onderscheid door de vreemdelingendienst.
Economische vluchtelingen zijn het gevolg van politieke keuzes.
Economische vluchtelingen zijn het gevolg van corrupte regeringen, multinationals,
hun onderaannemers die onder druk worden gezet om de prijzen te drukken en last but not least de aandeelhouders die op hun beurt de CEO's onder druk zetten om de koersen hoger te drijven in aantocht van de kwartaalcijfers.

Het is géén kwestie van OF,OF maar van EN, EN.
Alles is gerelateerd.

Als u voor een appel en een ei uw volgend t-shirt koopt in de C&A of de H&M, vraag u dan eens af: hoe en waar is dat geproduceerd en wie steekt de grootste winst op zak? Kijk naar het etiket: made in China, made in India?

Denkt u werkelijk dat de meubels in Ikea uit Scandinavië komen?

Wie steekt de grootste winst op zak?

De verkoper in de winkel? NEE.
De manager van de winkel? WARMER.
De textielarbeiders in één of ander ver afgelegen textiel land? ZEKER NIET.
De eigenaars van een textielfabriek in één of ander ver afgelegen textiel land? NOG WARMER.
De aandeelhouders van diezelfde multinationals? BLOEDHEET

U wilt een stuk textiel voor een appel en een ei en het liefst nog in afgeprijsde solden:
u bent ook gerelateerd en aangebrand.

En dan tenslotte toch een heel interessante vraag,
die we prompt doorstuurden naar één van de bijdragers op dit weblog.

"Hoe komt het dat de beurskoersen blijven stijgen,
terwijl de economische vooruitzichten negatief zijn?"

Antwoord:

Omdat er via het Amerikaanse TARP-plan massaal (belasting)geld in de financiële sector wordt gepompt. Hetzelfde gebeurt ook in Europa.

Het (belasting)geld wordt door Amerikaanse banken en hun traders opnieuw massaal terug in de beurzen gepompt. Het is een 'self-fulfilling prophecy'.

Een nieuwe zeepbel is nu al in de maak: de stijging van de beurskoersen trekt (hopelijk) ook particuliere kleinere beleggers aan, want de stijgingen zijn TOTAAL NIET in verhouding tot de reële economische situatie. Als de zeepbel groot genoeg is (en het is gissen wanneer het nu opnieuw ploft), dan gaan de echte professionals 'short'. Véél sneller dan u dat kunt als particuliere belegger. En dan begint de ganse oefening van vooraf aan. Nogmaals en opnieuw en opnieuw tot er meer regulering komt op de financiële sector.

Op Euronext bestaat er nu al een alternatief circuit voor zogenaamde 'institutionele' (lees: grote en vermogende) beleggers. Parallel is er ook een alternatieve beurs op de Dow Jones, de Nasdaq en alle grote Amerikaanse beurzen, waar prijs zettingen gebeuren voor particuliere beleggers kunnen kopen én verkopen (lees: als er een nieuwe economische catastrofe in de maak is, kan een stop-loss u nog behoeden voor verder onheil, tenzij iedereen tegelijk wil verkopen: een zogenaamde beurscrash.)

Wat was het alternatief van Obama?

De financiële sector niet via kapitaalinjecties redden, wat hoogstwaarschijnlijk tot een economische depressie had geleid. Het was kiezen tussen de grote overwinning van de financiële sector op het publieke belang of niet voor financiële steun kiezen en een totale economische catastrofe:
de instorting van de beurzen (die 'by the way' ook rijkelijk worden gespijsd via de pensioenfondsen).

Dat is tegelijk ook de reden waarom goud zo in waarde toenam. In tijden van onrust en onzekerheid zoeken beleggers hun soelaas in goud nét als de cowboys destijds: the goldrush.

Als papieren geld waardeloos wordt,
kunnen we opnieuw naar de bijna meest primitieve soort van handel overgaan.

In zilver- en goudstukken.

Welke keuze had Obama?

GEEN (buiten achteraf zijn gezicht redden voor de kiezers via wat heftige woorden tav de banken). Wall Street zal er eens goed mee lachen: ze deelden opnieuw (gul) bonussen uit aan hun CEO's en traders.

En dan finaal, de vraag die natuurlijk op ieders lippen ligt:
waar moet ik nu mijn geld in beleggen?

Antwoord: gok (met de nadruk op GOK) op OLIE. Gebruik hiervoor géén beleggingsfonds maar een tracker op de index met een 'trailing stop-loss'. Het verschil tussen een beleggingsfonds en een index tracker is dat u voor het laatste véél minder beleggingskosten worden aangerekend.

Als u moet kiezen tussen geld in uw zak of in de zak van uw bank,
dan kiest u toch wel voor het eerste zeker?

Wist u dat het toonaangevende economische tijdschrift The Wall Street Journal
een experiment publiceerde, waarin een aap en een batterij economisten moesten aanwijzen
wat volgens hen de meest succesvolle aandelen zouden worden?

Wie haalde er méér rendement denkt u?
De aap.

Hoewel: het resultaat van het experiment is duidelijk misleidend. Waarom?
Omdat een aap hopelijk nog tenminste zou proberen de bananen
uit het vuur te redden voor ze verkoold zijn.

Waarom olie?

Omdat het menselijk ras in haar geheel idioot is, is het gebruik van alternatieve energiebronnen nog steeds totaal niet in verhouding met onze energieconsumptie. NIET IN DE VERSTE VERTE.

OLIE is het antwoord waarom de USA meteen in Koeweit stonden bij de Iraakse inval.
OLIE is het antwoord waarom de USA Irak (blijven) bezetten.
OLIE is het antwoord waar u op zit, op tikt en vervolgens dumpt op de afvalbergen des werelds.

En tenslotte: als u nu werkelijk denkt dat een energiezuinige(re) wagen aanschaffen
het grote antwoord is, dan bent u nog idioter dan wij denken.

Waar denkt u dat het dashboard uit gemaakt is?
Waar denkt u dat de energie vandaan komt om de onderdelen te transporteren?
Wat denkt u dat het meest grandioze staaltje van marketing van de auto-industrie was?
Een 4 * 4 kopen als statussymbool (en dat uitgerekend in de lage landen) en dat werkte nog ook.

Waar denkt u dat de energie vandaan zal komen als de meer vermogende Chinezen en Indiërs,
ook hun persoonlijk vervoermiddel willen (volgend in het grote lumineuze voorbeeld van de Amerikanen en Europeanen)?

JUIST. Het antwoord is OLIE.

En voor het geval u nog leest:
klik hier.

John F. Kennedy (1917 - 1963)

2010-02-22T23:19:00.004+01:00

John F. Kennedy (1917 – 1963)
Addressing the American newspaper publishers association

“The very word secrecy is repugnant in a free and open society.
And we are as a people, inherently and historically,
opposed to secret societies, to secret oaths and to secret proceedings.

We decided long ago that the dangers of excessive and unwanted concealment
far outweigh the dangers, which are sighted to justify it.

There is little value in insuring the value of our nation,
if our traditions do not survive with it.

And there is very grave danger,
that an announced need for increased security,
will be ceased upon by those,
anxious to extend it’s meaning.

To the very limits of official censorship and concealment.

And so it is to the printing press,
for the recorder of man’s deed’s,
the keeper of his conscious,
the courier of his news,
that we look for strength and assistance,
confident that with your help,
man will be what he was born to be:

free and independent.”

John F Kennedy

(John F Kennedy werd vermoord op 22 november 1963. Empirisch onderzoek door Alex Jones en Oliver Stone toonde aan dat de conclusie van de 'Commissie Warren' dat Kennedy door één sluipschutter was neergeschoten, niet houdbaar was).

De groeten aan 'The Ministry Of Foreign Affairs'

2010-02-14T23:25:00.007+01:00

Het aantal links naar dit weblog groeit exponentieel:

Volgens websiteoutlook zijn er dagelijks zo'n 67 'pageviews' én maar liefst zo'n 468 verwijzingen naar dit weblog.

Zelfs 'The Ministry Of Foreign Affairs' houdt ons in de gaten met 'multiple visits spread over one day', zo informeert ons de 'stat tracker' die zonder taboe elk IP-adres logt en dat koppelt aan alle gekende domeinen in binnen- en buitenland.

U gelooft niet dat zoiets mogelijk is? Zie dan onderstaande kopij van onze stat tracker.

Of zoals Herman Brusselmans het zou zeggen: 'Dank u voor uw aaaaaandacht.'

De volgende keer gebruikt u beter een anonieme proxy server Ministry Of Foreign Affairs.

Dat maakt het nét een tikkeltje moeilijker om u te traceren maar ook niet onmogelijk.

De prijs van Dexia sinds het verschijnen van vorig artikel: ongeveer - 6 %

India is up maar daar zou sinds de bomaanslag wel eens snel verandering in kunnen komen.

De Sensex daalt morgen.

Entry Page Time:
Visit Length:
Browser
OS
Resolution

8th February 2010 17:10:04
Multiple visits spread over more than one day
IE 7.0
WinXP
1280x1024

Location:
IP Address:
Entry Page:
Exit Page:
Referring URL:

Brussels, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Belgium
Network Of The Ministery Of Foreign Affairs Of Bel (193.191.208.195) [Label IP Address]
john-solitude.blogspot.com/
john-solitude.blogspot.com/
www.google.be/search?hl=nl&source=hp&q=john solitude&meta=&aq=f&oq=

De dialogen

2010-02-07T01:24:00.010+01:00

- “Where is the action?”, vraag ik hem.

- “Als je ’t mij vraagt dan verkocht ik de ganse zooi. Griekenland en Spanje, dat ziet er verdomd gevaarlijk uit voor de EU, weg ermee.”

- “En al die positieve berichten over een relance?”

- “Ha ja, dat is ook zo’n goeie. Wie gaat er al die goederen en diensten consumeren als je met een torenhoge werkloosheid zit? De Indiërs zeker?”

- “Dus jij zegt verkopen?”

- “Ja, weg ermee en zeker met die Dexia troep. Je kunt evengoed een muntstuk opgooien.
We're in for a double dipper. Ik had je het toch gezegd: FLUCTUATIE.”

Vlam, met één druk op de knop vlogen er
een paar duizend aandelen naar virtuele kopers op Euronext.

- “OK, en China dan? Oververhit?”
- “Weg ermee, richting India.”
- "Brazilië?"
- "Get real... Rio draait op toeristen."

Vlam, met een paar drukken op de knop,
zaten we virtueel op de Bombay Stock Exchange.

- “Hoeveel?” vraag ik.
- “Versassen, de ganse boel.”
- “Welke sector?”
- “Een tracker op de index met een stop-loss.”
- "Komaan, sneller, time-is-money. Go Go Go."

Bam, het kostte goed-en-wel nog géén 2,5 min
om beleggingen te versassen van Europa naar India.

We zaten midden in de stroom. "In the middle of the action." De Europese beurzen incasseerden zware verliezen, de index in India ging steil omhoog. De software gaf virtueel aan hoe de kapitaalstromen verliepen: hoeveel naar waar vluchtte. De sneeuwbal was het gevolg van het doorbreken van "stop-losses". Een 'stop-loss' is een denkbeeldig statistisch steunpunt. Het kwam erop aan eruit te stappen voor de rol naar beneden te steil werd. Op een andere plaats in de wereld vormden er zich nieuwe duinen.

- “En nu?”
- “Hopen dat de stro jongens in de Indiase regering niet omvervallen zeker?”
- "En als dat wél gebeurd?"
- "Gewoon, het omgekeerde, run with the herd. Run with the herd. Maar liefst net iets sneller."

Obama vs Morgan Stanley en Goldman Sachs

2010-01-14T22:12:00.002+01:00

De financiële bedrijven kunnen de belasting betalen, gezien hun gigantische winsten en obscene bonussen. We willen ons geld terug en we zullen het krijgen.''
- aldus Obama.

"Vier bodyguards heb ik nodig - ik kan niet eens alleen gaan pissen. Nochtans: ik ben Bin Laden niet en ik heb geen kind gemolesteerd. Ik ben een filmmaker in hemelsnaam."
- aldus Michael Moore.

DJ John Solitude - (a)live, ergens in België

2009-11-28T22:06:00.008+01:00

"Wheels are made for rollin', mules are made to pack.
I've never seen a sight that didn't look better looking back."
- Lee Marvin

- “Nee, ik zie het gdvd niet meer zitten al die herrie, die hele en halve junkies.”
- “Kom aan, for-the-good-old-times, and-all-that-crap.”
- “Cash is een betere motivatie, jullie verdienen er ook aan niet waar...
aan die for-the-good-old-times?”
- “Hoeveel? Money talks.”
- “X cash. Eén uur maximum. Binnen én buiten.”
- “Anderhalf uur.”
- “Deal”

De avond zelf.

- “Miljaar, je ziet er verdomme afgeleefd uit, wat is er gdvd met jou gebeurd?”
- “Niks, laat het spektakel beginnen: de gladiatoren zijn binnen. Waar is de discobar? Ik zie hier
geen zak voor ogen: fikken jullie hier iets misschien?”
- “Fuck man, je kent dat: geen deftige verluchting en den elektriek is bijna niet te betalen.
’t is een dampkot daarbinnen. The air is so thick, you don’t even have to smoke.”

Ik haalde diep adem en trok de gaskamer binnen. Mijn loyale lichtman trekt een knipoog en brabbelt iets wat verloren gaat in het gebral van de bas. Ik stond versteld dat mensen hiervoor zelfs betaalden.

- “ZORG JIJ VOOR DE VERDOVING OF IK?”, schreeuw ik.

Alcohol was de ideale verdoving voor dit soort evenementen. Onze tactiek kwam er op neer zo snel mogelijk twee glazen achterover te kappen voor het beheerde tranquillizer effect.
Méér zou niet professioneel zijn, minder ondraaglijk.

De organisator was er zeker van dat ik nuchter opdaagde, mij van mijn job kweet en de zaal in beweging zette. Hoe meer omzet (lees: hoe meer er gezopen werd); hoe meer cash.

- “Wat denk je over de top in Kopenhagen?”
- “Dat draait op niets uit. Kijk naar de zwik milieumaatregelen van de laatste jaren.
Als puntje-bij-paaltje komt was een economische crisis nog het efficiëntste om de uitstoot tegen
te gaan. De Belgen vervuilen nu zelfs nog méér dan enkele jaren geleden maar we blijven wel
onder het Europese gemiddelde, joepie.”
- “ Hahaha. Yeah, yeah, we’re all fucked, we kunnen maar beter een feestje bouwen voor het hier
onderspoeld.”

Voilà: in één zin de motivatie van de nieuwe hedonistische en fatalistische generatie, oog-in-oog met het onafwendbare.

Mijn loyale lichtman zette de drank neer, plugde de jingle erin, spoot het publiek onder nog meer rook, zodat wij, noch zij elkaar hoefden aan te zien en zette de versterker nog een tandje luider.

- “Aller rouler John, die super-attractie, die super-sensatie, volle bak en volle gaaz, GEVEN MAN!”
- “Ier-zie-doar-zie, pompen met die zooi en zet de bas nog wat lager.”

Ik had het al zo vaak gedaan in the-good-old-times, dat de opwinding van het gebeuren aan mij voorbij ging. Ik zette een herkenbare aandachtstrekker op, iets wat ze vaag herkenden in hun benevelde brein en smeet er met een vingervlugge veeg een monotone bas onder. De kudde zette ze in beweging als loeiende koeien en de stampede begon.

De eclectische tour de force sloeg weer aan: een jaren '70 riedel (Lee Marvin) samensmeltend met hedendaagse techno ('I walk' van Superpitch). De tekst was tongue-in-cheek maar wellicht was er slechts een enkeling die de boodschap vatte. Ik vond the-good-old-times al een even grote illusie als de bad-new-times. Menselijke tragedie was van alle tijden en je vond het overal: achter spik-en-span gordijnen, voor altaren van nieuw gehuwden, in de ogen van hun boorling en de stenen die hun samen hielden. En dat malende, dat malende.

De troost was, dat we één zouden worden met de Dino's van de Tyrannos-soort.

De massa danste,
ik deed mijn job,een ander de zijne,
en zo gingen we samen, hand-in-hand,
naar de filistijnen.

- "Rouler, John", zei de lichtman "en vulle bak ambiance".

Klik HIER om de live intro te horen.

DJ John Solitude - live in de Overpoort, Gent

2009-11-09T20:18:00.004+01:00

Dus ik zeg hem:

- "Ik ben stik kapot, gaan met die koehandel."
- "Zet de sequencer dan toch op", zegt hij, "ze horen toch het verschil niet".

Maar een beetje dj had een soort eergevoel:
hoewel je inderdaad véél kon automatiseren,
snapte een computer nog altijd niet wat 'timing' was.

- "Bullshit", zeg ik. "We doen het zoals gewoonlijk:
met 2 naalden, 2 schuivers én 2 oren voor het ritme.
Als het in de stront loopt, dan teken ik ervoor."

- "Ben je dat godverdomme wél zeker? Je ziet er niet in je gewone doen uit."

- "Op het oor én niets anders dan dat. Heb je mij begrepen?
Komaan, gaan mét die handel. ON WITH THE SHOW."

Mijn loyale lichtman trekt de schuiver van de dimmers naar beneden,
drukt op de rook knop én hult de zaal in stroboscopisch licht.

"Go Eisbär", zegt hij mij, "op het oor, go and get them. IT IS YOUR DESTINY."

En ik beschouwde zo'n uitspraak als de meest altruïstische daad die iemand kon stellen:
loslaten, terwijl alles schreeuwt naar vasthouden.

Het was een in deze moderne tijden,
zo'n ouderwets woord als liefde,
wat tegenwoordig bijna pathetisch klonk.

Ik kende hem,
hij kende mij.

We waren uit respect gestopt,
elkaar proberen te veranderen.

En de loyale lichtman refereerde daarmee ook naar het determinisme.
In de geest van de positivisten klonk dat als een vloek.

Maar laat mij u vertellen,
beste lezer:

De meest rationele mens,
is diegene die ten volle beseft,
dat hij of zij irrationeel is.

De meest moedige mens,
is hij of zij die nog ten volle durft te voelen.

Toon uzelf in uw meest kwetsbare naaktheid.
Dat is moed.

Durf lief te hebben,
durf passie te doorleven,
durf te handelen naar waar u 100 % achter staat,
durf laf te zijn en dat te bekennen,
zelfs al verteert het u compleet.

Maar besef ten volle,
dat wie,
gevoelloos,
afgestompt,
brutaal,
gewetenloos,
zonder mededogen,
tactisch,
strategisch,
uitgekookt,
en zonder enige gêne zijn:
truly will inherit the earth.

Dat is Darwinisme.

Het interview ...

2009-11-01T22:23:00.008+01:00

Onder het motto: "De vraag is: WAT is de vraag?" ... en zoals aangekondigd
het langverwachte interview mét een Belgisch diplomaat.

In afspraak met de geïnterviewde én om te garanderen, dat de identiteit van onze 'insider' niet wordt prijsgegeven, kunnen we de antwoorden op onderstaande vragen NIET op dit weblog publiceren.

MAAR... we doen het voor de intimi via een link waar u mits wachtwoord, het volledige document kunt lezen.

"Kun je bevestigen dat via het kabinet van Didier Reynders deals worden gesloten met vermogende Belgen om zwart geld terug te halen naar België, tegen nog betere uit(ver)koopvoorwaarden dan onder de fiscale amnestie? Een maatregel die destijds niet enkel door liberalen maar ook socialisten werd goedgekeurd? Geeft dit niet aan dat de overheid onmachtig is tegen de meest vermogenden of wil men niets ten gronde wijzigen aan de verhoudingen, laat staan dit toe te geven?"

"Wat is de de rol van het CBF, als er nu pas ten gronde onderzoek wordt gevoerd naar handel mét voorkennis in Fortis-aandelen? Zelfs amateur beleggersclubjes konden toch 'tracken' hoe er massaal Fortis-aandelen werden gedumpt, nog voor de formele bekendmaking van het virtuele failliet?"

"Handel mét voorkennis: is dat niet eerder regel dan uitzondering? Je zou toch anders wel naïef moeten zijn om je op de beurs te wagen? Anderzijds kun je onmogelijk een CEO of de entourage van handel met voorkennis beschuldigen als zij besluiten te dumpen / bij te kopen omdat ze nu éénmaal aan de bron staan van informatie? Die aankondiging van een onderzoek is dus een maat voor niets: iets om het beeldbuis publiek wat te sussen..."

Naar recentere schattingen is 80 % van het bezit op deze planeet in handen van slechts 5 à 7 %. Zijn deze cijfers correct, waarop zijn ze gebaseerd én als ze correct zijn, is dan het dagelijks schouwspel van politiek en oeverloze discussies over herverdeling niet iets om het volk wat te entertainen? Vermogende Duitsers stelden recent een petitie op met als voorstel aan de overheid om méér belastingen te betalen, een 'act of common sense' of begint men gewoon te vrezen in het licht van een nieuwe crisis dat er anders werkelijk rellen van komen?"

Read it, and weep.

Wordt vervolgd

2009-10-11T22:43:00.004+02:00

“Hela, gebeurt er hier nog iets?” vraagt mij een lezer.

Misschien is de missie van dit weblog bereikt als een laatstejaarsstudent in de journalistiek, een interview van je afneemt voor haar thesis. Over het grote waarom.

Dat interview geschiedde ondertussen: samen met een aantal andere burgerjournalisten werden wij thesis materiaal.

Misschien is de missie van dit weblog bereikt als mensen ons spontaan contacteren mét de vraag om geïnterviewd te worden.

Onze gestelde voorwaarde is en blijft: spontane –maar daarom niet minder doordachte- respons, geen ingeoefende nummertjes, geen (zelf)censuur; bij dat soort vereisten blijft hun voorwaarde vaak anonimiteit.
Het duidt op de (groeiende) kloof tussen de rol die mensen vervullen in het commerciële, publieke en private leven én hun bewustzijn als mens.

Is de respons van politieke figuren in de media dus vaak ook desinformatie, wanneer men het toetst aan de vraag om werkelijk antwoord te geven op de vraag?

Hoe er bijvoorbeeld werkelijk werd gecommuniceerd in de SP.A over het verdelen van de ministerportefeuilles; het niveau en het gênante antwoord erop is méér te vinden in een uitgelekte e-mail, dan in alle interviews samen die hierover werden gegeven. Het roept het beeld op van muffe achterkamertjes waar er heimelijk wordt gesmoesd over wie wel dan niet te elimineren, om vervolgens gezellig op een rijtje te klappen met een verwrongen glimlach op het partijcongres.

Ach, het waarlijk gruwelijke aan zo'n beeld. Een kotsreflex veert in mij op. Ziedaar, de gal.

Maar er is nog hoop voor het socialisme in de EU. In Duitsland scoorde “Die Linke” (ten koste van de gevestigde socialistische partij). Uiteraard zullen bont en neoblauw uitgeslagen socialisten al snel roepen dat “Die Linke” populisten of extremisten zijn.

De Belgische politologe Chantal Mouffe, verbonden aan het Centre for the Study of Democracy aan de Londense University, geeft in een recent interview (daterend 7 oktober in Knack) op de vraag “Hebben linkse partijen de affectieve dimensie verloren?” het antwoord: “Ja. Omdat ze ervan overtuigd zijn dat alle problemen op een strikt rationele manier kunnen worden opgelost. Dat is het beeld van de overlegdemocratie: als we met z’n allen aan tafel gaan zitten als gelijke en rationele burgers, dan vinden we altijd wel een consensus. En zo werkt politiek niet. Politiek heeft ook te maken met emoties.”

Dat als aanloop tot het hier binnenkort te verschijnen interview: wij stelden de vragen aan een Belgisch diplomaat. Geen diplomatiek voorgeschreven antwoorden maar echte respons.

Alle e-mails over interne zaken binnen het politieke establishment, organisaties, etc.
van eender welke strekking blijven uiteraard ook welkom. We zullen ze zelfs met groots plezier én ware minachting verspreiden.

Er gebeurt dus wel degelijk iets op dit weblog,

de sympathisanten én onze criticasters kunnen gerust zijn:

we gaan er zelfs nog een steviger lap op geven.

Wordt vervolgd.

Diepte-interview met een leerkracht levensbeschouwing

2009-06-25T00:16:00.008+02:00

Deel 2 in onze interview reeks.

Het interview met een leerkracht levensbeschouwing of wat u nooit zult lezen in "Klasse."

Het concept: wij garanderen de geïnterviewde anonimiteit en vragen om ongezouten te antwoorden. In onze interviewreeks zullen noch politiek correct antwoorden, noch sociaal wenselijke respons ons deel zijn. Wij schrappen niets.

U geeft les levensbeschouwing aan 18-jarigen in het beroeps- en technisch onderwijs.
Hoe staat het met de morele vorming van onze jongeren?

Om eerlijk te zijn... slecht. Ik ondervind grote concurrentie van Ronald McDonald. Hun morele kennis is gebaseerd op reclame, MTV en onverschillige ouders. Wat ik uiteindelijk geef is fastfood wijsheid. Een soort scheurkalender weetjes.

Er is dus werk aan de winkel?

Voor iedere idiote uitspraak heb ik minstens 15 minuten nodig om het te weerleggen. Daar hebben ze geen geduld voor. En bijgevolg moet ik mij beperken tot slagzinnen. Bijvoorbeeld. “Homoseksualiteit is onnatuurlijk en dus verwerpelijk” Een leerling antwoordt dat liefde alles ok maakt. “Ah, ok”...zei ik bedachtzaam, . “Ik hou van mijn Deense dog en dus mag ik die kontneuken? Je antwoord is ondoordacht. Next!”

Ben je dan ontgoocheld in het onderwijs?

Neen. Ik heb een leuke aangename job. Ik vind waardevorming belangrijk. Alleen de leerlingen denken daar anders over. Ze uiten hun mening maar worden niet graag in vraag gesteld. Intussen ben ik gedegradeerd tot een cynische Socrates. Ik stel in vraag zonder teveel in te gaan op grote theoretische inzichten. Spijtig. Kijk, als je niet iedere werkdag wilt afsluiten met een Dafalgan, kun je je beter aanpassen aan het milieu waaraan je les geeft.

Het milieu?

Ja, voornamelijk de lagere sociale klasse genre baseball petje, gouden bracelets ter grootte van een fietsketting, de motorhelm om de arm, muziekoortje bungelend rond de oorschelp, tongpiercing... Algemeen Nederlands spreken ze niet. Ik ben meer bezig met opvoeding dan met kennisoverdracht. Toen ik bijvoorbeeld in het begin van het schooljaar een leerling aansprak met “meneer”... dan stootte hij zijn elleboog tegen de buur en zei alsof ik er niet was “hey, den dien zegt menere tegen mien”. De cynische Socrates antwoordde gevat “heb je misschien liever dat ik je met LUL aanspreek?”.

Wat probeer je hen bij te brengen?

Kritisch inzicht, openheid van geest, verwondering, medeleven, betrokkenheid, zelfrelativing, humor ... maar het is moeilijk. Onderwijs emancipeert, het zorgt voor sociale mobiliteit, althans dat beweren de pedagogen. De sociale situatie zou geen rol mogen spelen in het al of niet slagen in het leven. Al wat ik zie is het omgekeerde. Onderwijs reproduceert de sociale klasse. In het BSO zitten voornamelijk jongeren van de lagere sociale klasse. Opvoeding van thuis uit drukt een zware stempel op de schoolcarrière. Ze beschikken over weinig voorkennis, ze voelen niet de behoefte om hun onwetendheid aan te vullen en ze zijn volstrekt onverschillig. Kenny en Kelly gaan een gefrustreerd leven tegemoet.

Ze hebben toch een mening, zo moeilijk is dat niet?

Dat is ook een dooddoener. Ieder jaar hetzelfde. “Menere, mien mening is toch evenveel waard als joen mening? Hoe goa je gie daar punten opgeven?" Het is een uiting van luiheid. Ze willen niets leren. Ze zien het verband niet tussen feiten en waarden. Een feit is bijvoorbeeld dat roken kanker veroorzaakt en dat is een goede reden om het gebod te aanvaarden om niet te roken, indien je de waarde gezondheid hoger inschat dan de waarde genot. Ze mogen waarderen wat ze willen, maar graag met feitelijke argumenten en de juiste inschattingen over de mogelijke gevolgen.

Zijn ze dan zo afkerig van wetenschappelijke kennis?

Toch wel, theorie ligt moeilijk. Toen ik sprak over de evolutietheorie kreeg ik een opmerking van een Protestantse Afrikaan. Hij was niet akkoord met één van de bewijzen. “Ten eerste” riep hij kwaad met zijn duim omhoog “Hoe weten die zogenaamde wetenschappers dat die apin Lucy heette? Ten tweede, ei je gie nog niet stilgestaan dat die apin misschien een schop onder haar reet heeft gekregen waardoor ze is rechtgeschoten? En nu zit iedereen hier te zeveren dat wij van apen afstammen. Weet je wat menere? Ik ga vanavond bidden voor je ziel, want gij ga rotten in de hel, ik zweer je het”

Kiezen leerlingen hun levensbeschouwing uit overtuiging?

Jongeren kiezen niet uit overtuiging. Ze kiezen hun levensbeschouwing uit opportunisme. Omdat hun vrienden daar zitten, omdat je meer films toont, of omdat je een minder moeilijk examen geeft.

De cynische Socrates...

Zonder humor kun je niet overleven. Een BSO student is impulsief. “ 'k Moen pissen, menere” Het floept er zo uit. Ik antwoord dan “...en ik moet kakken”. Nadat de klas is uit gelachen breng ik wat etiquette regels bij. “Meneer, mag ik naar het toilet?” Dat is een betere vraag, wat je dan doet in het toilet behoort tot de privé sfeer. Ik wil niet horen dat je je gaat afrukken, of je diarree hebt of dat je een tap moet insteken. Het verschil tussen een hond die staat te neuken op het trottoir en de mens is het gevoel van schaamte. Ik veronderstel dat we allemaal tot de orde van de homo sapiens horen, dwz de denkende mens. Gebruik je verstand en leer! Civiliseer je zelf! ” Kijk, ofwel maak je jezelf onsterfelijk belachelijk met het moraliserend vingertje, ofwel hanteer je het snijdend mes van het cynisme. Bijtende humor blijft hangen. In zeker zin ben ik een “entertainer”, een soort Krusty the clown van The Simpsons. Een clown die zijn rol speelt zonder er nog echt in te geloven.

Zijn er ook goede momenten?

Ja. Ik verheugde me op een les omtrent seksuele voorlichting. Dat is een thema die altijd aanslaat. Ik schreef het lesonderwerp op het bord en een veertienjarig meisje slaakte een zucht van verveling. “Jezus, seks, seks en nog eens seks. Dat interesseert me geen fuck” Ik vroeg om een verduidelijking. “Tja”, zei de geblondeerde met stretch jeans, “seks is gewoon boring, toch met mijn drieëntwintigjarige vriend die als trucker werkt.” “Denk je dan dat je niets meer zult bijleren?”, vroeg ik haar. “Nope, iedere keer dat ik seks doe heb ik pijn aan mien nol. Dus ja, seks... laat maar zitten, hoe rapper dat het voorbij is hoe beter.” Kijk, dat was dan een leuk moment voor mij, ik voelde dat ik haar iets kon bijbrengen.

Wat doet dat met een mens om dag in dag uit met dit soort toestanden geconfronteerd te worden?

Om eerlijk te zijn... ik ben van een linkse rakker geëvolueerd naar een conservatieve zak. Soms begin ik te denken of het niet beter zou geweest zijn mocht de Kerk nog geloofwaardig zijn. Ik meen het. Denk je nu werkelijk dat iemand die onbelezen is uit zichzelf kan bepalen wat kan en niet kan? Tegenwoordig hoef je over geen enkele morele kennis meer te beschikken. Een doorsnee burger heeft nog één vuistregel waarmee hij kan bepalen wat kan en niet kan. Jongeren stappen 's morgens vroeg met hun MP3-speler loeihard op de trein. Durf eens te vragen om het stiller te zetten. Wat krijg je als antwoord? “Heb jij er last van?” Neen, mijn trommelvliezen zijn nog niet gescheurd. Fysieke of materiële schade is een morele afweging waard. Morele verontwaardiging telt niet mee, want dan ben je bekrompen. Ik moet tolerant zijn voor andersdenkenden. Je moet een open geest hebben. Tja, je kunt zodanig een open geest hebben dat je brein uit je kop valt.

Mensen zijn toch vrij om hun leven in te richten naar hun eigen inzichten?

Vrijheid kan onder bepaalde voorwaarden. Als je de vrijheid wilt hebben om met een auto te rijden dan moet je een rijbewijs behalen maar als je als tiener een kind op de wereld wilt zetten dan mag dat geen probleem zijn. En wie zal dan de kosten betalen? De belastingbetaler. Waar is de tijd van onze grootvaders, toen je nog een fiets ongesloten tegen de muur kon zetten?

Ben je een goede leerkracht?

Ik denk het wel. Al ben ik wat cynischer geworden en conservatiever ... ik hou van het lesgeven. Vorige week vrijdag nam ik mijn laatste examen af. Een leerling gooit zijn blad op mijn bureau met een zucht. “Hopelijk ben je er content mee” zei hij. Toen hij bij de deur kwam, als laatste leerling van de klas, de laatste leerling vooraleer de grote vakantie zou inzetten, draaide hij zich om, en zei “Menere je zie bere... ik hoop dat ik je volgend jaar terug heb.” Hij kwakte de deur dicht. Ik zat alleen in de stilte. Op de achtergrond hoorde ik gelach van leerlingen op weg naar de vakantie. Ik keek naar de bomen, de blauwe lucht... ik voelde een lichte mengvorm van tristesse en ontroering, ik wist niet waarom.

Diepte-interview met een "trader"

2009-06-16T20:44:00.006+02:00

- "De waarheid mag worden gezegd" -
reactie op dit weblog van een Belgisch diplomaat

Voor het eerst op dit weblog publiceren wij een interview.
En wat voor een interview.

Figuren die doorgaans liever de publiciteit mijden en in de schemerzone opereren.
Bijzondere mensen die bereid waren om te praten zonder een blad voor de mond te nemen.

Compromisloos en geverifieerd als ooggetuige:
het interview met een zgn. 'daytrader' (of wat u niet zo onverbloemd leest in de traditionele media).

Om begrijpelijke redenen wil X anoniem blijven. Dat doet niets af aan de authenticiteit of waarde van zijn getuigenis of de zoveel als mogelijk letterlijke en onverkorte weergave ervan: ik kreeg volledige toegang tot zijn transactiegegevens en het privélege om hem 16 uren te zien 'traden'.

X was een 'daytrader'. In mensentaal: een speculant of iemand die geld verliest of verdiend door het kopen en verkopen van aandelen. Niet van het soort wat u of ik zich daarbij voorstellen:
X schreeuwde niet op de beursvloer; het klassieke beeld wat door 'de televisie' enkel wordt opgediept om wat animo in de beelden over beurshandel te brengen.

X verhandelde 10.000'en tot op topmomenten 100.000'en 'effecten'. Hij deed dat zonder schreeuwen: elektronisch, meestal in ijzige stilte en soms in minder dan één minuut via wat getrommel op zijn toetsenbord. X lachte cynisch over zij die de analyse maakten dat het kapitalisme op apegapen lag na de financiële crisis.

"Het is sterker dan ooit.", zei hij, "de economische krachtsverhoudingen zijn enkel wat door elkaar geschud. In alle opzichten is het negatief van het verhaal voor de staat en haar burgers."

- "Hebben grote investeerders en speculanten dan géén fortuin verloren
aan de financiële crisis?"

"Dat is een zoethoudertje voor de bevolking. Het idee dat grote investeerders en speculanten nog meer kwijt waren dan de zgn. 'goede huisvader' die enkel in 'groeiaandelen' belegd of in een beleggingsfondsje is een schrale troost voor zij die hun vermogen mét 40 tot 50 % zagen dalen of zich ruïneerden. De grootste vermogens waren al lang mét voorkennis uit het beursgebeuren gestapt voor de semi-crash of belegden in derivaten.

Enkel aanhangers van klassieke beleggingsstrategieën (nvdr.: lees op lange termijn) hebben zwaar hun broek gescheurd. De grootste verliezers van de financiële crisis zitten vnl. bij amateur lange-termijnbeleggers die aandelen en beursfondsen kochten omdat hun bankier hen dat verkocht -uiteraard ook tegen woekerwinsten.

De financiële crisis is evengoed het failliet van klassieke beleggingsstrategieën. Wie een decennia op de beurs had belegd voor accumulatie, die stond nu waar hij was begonnen of zelfs lager. Grotere spelers verloren ook, meer zelfs in absolute cijfers, maar in verhouding tot hun reeds verworven kapitaal was het van een héél andere orde in vergelijking met de kleinere spelers."

- "Derivaten?"

"Derivaten zijn afgeleide producten waarbij een effect enkel als een onderliggende waarde wordt gebruikt. Er zijn tal van financiêle producten waar de doorsnee belegger géén weet over heeft: futures, shorts, options, turbo's, speeders, ... "

- "Shorts, ik stel mij daar een korte broek bij voor?"

"Hahaha... shorting is speculeren op koersdalingen... zoals van banken.
Maar evengoed 'shorten' van olie, goud, sojabonen, eender wat..."

- "Je kunt dus als speculant ook winst maken met koersdalingen?"

"Correct. Terwijl de bankaandelen tankten, was ik aan het 'shorten': de bankencrisis was voor mij zelfs een zeer rendabele zaak. Na de rit naar beneden, maakte ik nog eens winst met de rit naar boven. Hoe steiler de koersfluctuaties, des te beter ik gedij."

(nvdr.: de geïnterviewde voorspelde correct -lang voor er hier over berichtgeving in de traditionele media over verscheen, de verkoop van Fortis aan Paribas, ondanks het naar zijn zeggen ' schijnproces' en "de onderzoekscommissie", waarbij één van de 'onafhankelijke' experts nu in dienst is van Paribas en een professor van de Sorbonne weigerde zijn handtekening te plaatsen onder het eindevaluatierapport van de commissie).

"Stel je jezelf nooit ethische vragen?"

"Mijn handel is volstrekt legaal. Ik betaal een kleine kost op elke transactie en een bijna te verwaarlozen beurstaks (nvdr.: ong. 0,170 %). Mijn bezigheid wordt gestimuleerd door de wetgeving want het is bijna taksvrij. De meerwaarde valt onder het normaal beheer van het privé-vermogen. Geen enkele politieker zal het ronduit zeggen maar ze staan zoveel als machteloos tegen kapitaalstromen.

De verhouding tussen de overheid en financiële spitstechnologie is als een muis tegen een olifant.
De muis piept en het kapitaal loopt al snel weg. Het overgrote deel van de politici die in Raden van Beheer zetelen zijn op economisch vlak totaal incompetent: ze zaten erbij en keken ernaar.
Ook de Belgische banken draafden mee in het nemen van enorme risico's. Maar, je moet de politici die zetelen ook iets gunnen... hun zitpenningen. Ik durf zelfs ronduit stellen dat ik minder belastingen betaal op meerwaardes dan een minimum-loonverdiener."

"Je betaalt toch taks op het innen van een dividend?"

"Enkel de klassieke lange termijnbelegger en de amateur zit te wachten op coupons.
Waarom zou ik wachten op coupons waarop ik meer roerende voorheffing betaal als op
meerwaardes van de effecten en derivaten?

Het financieel elektronisch verkeer gaat steeds sneller: het zit zo in elkaar dat wie als kleine belegger zich op de beurs waagt een enorm risico loopt, want het is voldoende wanneer een zeer grote speler zich terugtrekt om een kettingreactie te veroorzaken. Ik verdien geld met koersschommelingen en niet met beursstabiliteit. Bijna alle beleggingsfondsen bestaan uit participaties van enkele grote spelers, een minderheid uit particuliere beleggers."

"Sta je nooit stil bij de effecten van jouw handel op de wereldeconomie?
Op de mensen achter de cijfers en de winsten?"

"Nee, daar is geen tijd voor. Ik speur enkel de markten af aar de beste investering met het hoogste rendement, tegen een zo laag mogelijk risico.

De grote kapitaalstroom van vermogen en investeringen naar de BRIC-landen (nvdr.: Brazilië, Rusland, India en China) heeft bvb. de levensstandaard van de bevolking verhoogd, al is dat slechts bijzaak.

Kapitaal volgt enkel de wet van het grootste rendement op de kortst mogelijke termijn. Wie anders beweert is een huichelaar. Als ik morgen enkele procenten kan verdienen met de aankoop of verkoop van aandeel of derivaat X, waarom zou ik er dan een jaar op wachten? Ik heb dit systeem niet bedacht; ik maak louter gebruik van economische wetmatigheden en geavanceerde beleggingsvormen die bovendien volstrekt legaal zijn."

"Wat is het doel van creëren van financiële meerwaarde voor wie al méér dan genoeg heeft om in een behoorlijke levensstandaard te voorzien?"

"Een goede vraag: ik behandel het als een Nintendo-spel maar dan wél met echte credits. De drijfveer zit hem in correcte voorspellingen maken over de economie en massahysterie. Ik hou wedstrijdjes met andere daytraders voor het hoogste rendement om het amusant te houden."

- "Wat heeft massahysterie er mee te maken?"

"Het is voldoende dat een aantal analisten -die er in de grote meerderheid zelf belang bij hebben, want ze beheren beleggingsfondsen of grote vermogens met een percentage- bepaalde voorspellingen doen om koersen te laten fluctueren. Andere signalen zijn grote transacties binnen het eigen beheer: CEO's die bvb. beginnen massaal hun aandelen verkopen voorspellen vaak onheil. Alles kan koersen laten fluctueren: uitspraken van prominenten, kwartaalcijfers, overnamegeruchten, ... "

- "Je zou stellen dat de film "Wall Street" niet sensatiegericht is
maar een accuraat beeld heeft over het financiële systeem?"

"Ik ben géén zo'n topspeler om het te bevestigen of ontkennen maar het klopt dat onder 'daytraders' cynisme troef is. Wanneer is genoeg genoeg en tot welke prijs? Het is een spel met nummers: records zijn er om gebroken te worden. Als je 27 % er uit haalt, dan wil je er de volgende keer 30 % uit puren. De evolutie van het beurstraden volgt de westerse tendens: alles kan efficiënter, sneller, de hoogst mogelijke winst in de kortst mogelijke tijd..."

"- Hoe zie je de toekomst tegemoet?"

"Wie rationeel stilstaat bij het gebeuren -los van politieke of andere belangengroepen die evengoed uit winstbejag andere analyses propaganderen- beseft dat ons huidig economisch model in combinatie met demografische factoren zelfdestructief is op alle vlakken."

- "Hoe kom je tot deze analyse?"

1) de bevolkingstoename is exponentieel én de levensduur wordt verlengd;
de beschik- en recycleerbaarheid van bruikbare grondstoffen is niet oneindig;

2) zelfs met de meest hoogtechnologische productievormen is het onmogelijk om in de huidige
levensstandaard van de westerse landen én dat van de BRIC-landen te voorzien; economische
groei wordt op alle vlakken gepromoot, terwijl de enige redding nét ligt in een drastische afname
van de economische groei

3) de mens mag een inventief wezen blijken in het oog van onheil; dezelfde inventiviteit
heeft tot de illusie geleid dat we de problemen zullen oplossen als er niet meer aan te
ontkomen valt: als je de explosieve evolutie bekijkt dan kun je het vergelijken met
een jet die regelrecht op een massief gebergte afsuist

"Vallen zulke uitspraken niet te catalogeren onder doemdenken?"

"Nee, ik beschouw het zelfs als één van de meest realistische scenario's waarvoor er weten-schappelijke onderbouw bestaat. Hoewel er mogelijkheden bestaan om zo'n doemscenario uit te stellen, zijn de nodige ingrepen zo drastisch dat het zeer sterk te betwijfelen is of we die halen in het licht van de huidige wereldeconomie. "

- "Hoe ga je om met het besef dat je meewerkt aan een doemscenario?"

"Iedere burger met een westerse levensstijl werkt mee en de BRIC-landen des te meer.
Ik produceer niets en in zekere zin zou je dus zelfs kunnen zeggen dat ik minder vervuil dan de doorsnee burger"

- "Beschouw je het traden als een zinvol gebruik van je tijd?"

"Uit economisch standpunt wel; ik startte nét als iedereen met een spaarrekening. In het begin beschouwde ik het enkel als een uitdaging. Maar mij geeft het een enorm gevoel van vrijheid en de keuzes over de winners en missers staan volledig op mijn rekening."

"Raad je zo'n leven aan?"

"Het vereist een grote kennis over economie, interpretatie van financiële actualiteit, informatiewerving, een behoorlijk netwerk en een gedisciplineerd riskmanagement. Elke dag is het knokken om overeind te blijven; de condities kunnen van seconde op seconde wijzigen.
Je moet in zekere zin bezeten zijn van dit soort activiteit om het maximum er uit te halen."

"Wat trekt er jou in aan?"

"Het is een spel. Een zeer geavanceerde vorm van gamen.
Ik probeer de highscore te halen voor het game over is."

- "Tips voor onze lezers?"

"Crucell op de AEX maar op midlange termijn (nvdr.: enkele maanden). Vermijd alles met dollars: zodra Rusland en China de dollarvaluta opgeven is het als een zinkend schip. IK had gelijk over Fortis en Galapagos no? En op langere termijn: een ETFS op water. Dat is geen grap, enkel een zeer goede investering. Ik kan er ook compleet naast zitten maar dat zijn de regels van het spel."

- "Veel geluk"

"Wie vertrouwt op geluk trekt aan het kortste eind."

Nvdr: X kocht in het bijzijn van de interviewer voor € 15.000 aandelen
op Crucell en een bedrag wat ik niet mag onthullen op een waterzuiveringsbedrijf.

Interview op 13/05/2009, resultaat transactie op 13/10/2009.

Geïnterviewde stelt dat hij bij een rendement van 20 % meteen Crucell zal verkopen.
Bij een verlies van 10 % verkoopt hij ook. Hij gebruikt hiervoor een zgn. 'bracketing-limiet' -order.

In de aanloop naar de verkiezingen III

2009-06-04T22:17:00.005+02:00

Voor Jaap Kruithof

"En op wie moet ik nu stemmen?",
vroeg mij de jongere.

Laat mij jou antwoorden, beste jongere:
'k Zag hier nog niemand die het waard is om jouw leider te zijn.

Maar als ik je een paar wijsheden mag geven:

- buitenlanders zijn vaak gastvrijer dan Vlamingen
- sommige mensen zwaaien links met hun hand maar hun portefeuille zit rechts

- "Jajaaa, maar op wie moet ik nu stemmen?" ,
vroeg mij de jongere.

- "Wat vond je van die met zijn clownneus op?"
- "Ja, dat vond ik grappig", zei de jongere.

- "En van dat meisje met haar groene jurk?"
- "Ja, dat van die planeet, dat is ok.",
zei de jongere.

- "Wil je er nog eens mee praten?", vroeg ik,
voor je zondag kiest?

Schuchter zei hij "Ja".

Ik wist dat hier en nu op dit moment,
die 2 mensen nog zijn stem konden verdienen.

Ik stapte op hen af:

- "Luister, ik heb hier een mens die het nog waard vind om met jullie te praten
na die smeerlapperij wat ik hier vanavond zag. Jullie kunnen er verdomme voor zorgen,
dat jullie nu wat tijd voor hem maken en een antwoord bieden op zijn vragen,
hoe hij ze ook stelt."

Als plots ontwaakt uit hun wereld, stemden ze beiden meteen toe.

- "Kom maar zei ik, het is ok. Vraag hen wat je wilt, let goed op wat ze zeggen
en kijk vooral goed naar hun gezicht en hoe ze zich bewegen terwijl ze het zeggen."

- Fier dat die mensen even wat tijd voor hem wilden maken,
voor hij die nooit werd gehoord, stapte hij op hen af. Ik zag dat hij zijn vragen mocht stellen,
hij fleurde op.

Ondertussen stapte ik naar buiten op een Vlaams Belanger af.

- "Ik heb al véél idioten gekend in de politiek maar jij bent er waarschijnlijk in afgestudeerd.
Wil jij die jongere die daar binnen staat eens komen vertellen,
wat je werkelijk denkt dat er met hem moet gebeuren."

- "Euh"

- "Wel, ik heb nieuws voor jou: je gaat het hem nu komen uitleggen."

- "Wie denk jij wel dat je bent?"

- "Wij zijn de indianen", zeg ik.

"De enige weg naar vooruitgang is permanente revolutie"

2009-05-14T21:43:00.006+02:00

Het regende schandalen.

Een PS'er zag er geen graten in om tegelijk een maandloon van € 125.000 op te strijken
om in een intercommunale te zetelen én er nog het loon van een toppoliticus bij te nemen.

Er moest hier eerst op gewezen worden, dat dit in het oog van de man met de pet of miet met het vergiet
nogal onbetamelijk zou lijken?

Welke geloofwaardigheid hebben dergelijke figuren nog,
als ze tegelijk zij die op de onderste trap staan aanmanen om voor een minimumloon te zwoegen?

Antwoord: geen enkele.

Uit welingelichte bron weten wij dat dat de decadente feestjes van een voormalig ambassadeur in Parijs, jarenlang werden gedoogd door Elio Di Rupo tot het te opzichtig voor woorden werd en diezelfde ambassadeur nu met een royaal loon opzij werd gezet in Brussel.

Verhofstadt verkocht dan weer een senaatszetel voor € 50.000, volgens een voormalig penningmeester.

Fortis werd voor een peuleschil aan Paribas versjacherd en de ware machtshebbers,
vluchtten snel weg in een geblindeerde wagen.

Meer nog: zij die van onbetamelijk bestuur werden beschuldigd
(zelfs door economische analisten van het blauwe bastion De Tijd) kregen royale opzegpremies.

De enige meest menselijke en fatsoenlijke boodschap die recent uit de politiek kwam,
was van een jongere nota bene.

Politiek: het werd in dit land statistisch gezien grotendeels bedreven door mannen ouder dan 45
met overgewicht.en een éénzijdige hersenhelftonwikkeling.

Er moesten dringend:
MEER vrouwen, MEER jongeren,
MEER migranten, MEER excentriekelingen,
MEER arbeiders met minimumlonen, MEER leefloners in de politiek komen.

We hebben dringend een politieker van het kaliber als Obama nodig om dit land te redden.
Het liefst nog een transseksuele politieker die een kruising was tussen alle wereldrassen.

Het lijstje gaat verder:..

Dedecker schakelde een privé-detective in tegen voormalig partijgenoot en aartsrivaal Degucht.
Degucht verkocht snel nog een pakketje aandelen op Fortis voor het schip finaal zinkte.
's Avonds werd snel nog een familielid van Degucht op tv getrommeld, die met bevende stem verklaarde dat hij niet handelde met voorkennis.

Wellicht één van de meest hilarische scénes uit de actualiteit.
Of diepbedroevend, zo u wilt.

Dedecker had dan weer tegelijk een bedrijf in eco-vriendelijke producten en verklaarde enkele dagen later op het lokale nieuws dat hij het op zijn heupen kreeg van de groene regelneverij. Dat stond dan natuurlijk weer goed bij de Oostendse visschers die hun inkomen bedreigd zagen met die quota op de visvangst.

Het Oostendse stadsbestuur schoot dan weer elke zomer voor miljoenen vuurwerk in de lucht om de horeca en het volk te plezieren, Tegelijk zouden er uithangsborden komen dat de meeuwen voederen slecht was voor die beesten.

SP&A zwenkte snel nog naar links, hier en daar vielen zelfs uitspraken te noteren die voorheen werden toegeschreven aan extreem-linkse partijen nu The Golden Gate-brug steeds verder uit zicht was.

Welke boodschap had de SP&A nog te verkondigen aan hun kiezerspubliek? Veel SP&A'ers en salon-socialisten haalden zelfs de neus op voor volksmensen. Het was een partijtje geworden van intellectuelen én middenklassers die vaak alle voeling met de basis kwijt waren. De laatste grote socialist van de SP&A die het volk wist te beroeren was niet toevallig Stevaert; een voormalig cafébaas die met zijn metaforen over de voetbal nog één en ander wist duidelijk te maken.

Overheden werden met miljarden schulden opgezadeld na de complete ontsporing van het financiële systeem. Er werden zelfs nog meer miljarden overheidsgeld ingepompt om het overeind te houden.
Er was altijd wél iemand die uiteindelijk de prijs zou betalen voor het gelag.

De winnaars van de financiële crisis waren zeer kapitaalkrachtige spelers die mits koersmanipulatie (dit is het bewust dumpen - heraankopen van massale hoeveelheden aandelen -getuige de enorme volumes die werden verhandeld in de orderboeken) onvoorstelbare bedragen hadden opgestreken. Momenteel was er een gigantische kapitaalvlucht aan de gang richting Rusland, China en India.

De geïnformeerde volksmens kon zodra bekend werd dat Fortis zou doorverkocht worden aan Paribas
(en dat was het al, zodra het schandaaltje met de rechter uitbrak) natuurlijk maar beter ook meteen de gok wagen en meteen fors Fortis aandelen aankopen in plaats van te beleggen in pensioenfondsen. Pensioenfondsen? Als het zo doorging in België dan zou iedereen natuurlijk afhankelijk worden van pensioenfondsen.

Dit land was op weg om onbestuurbaar te worden en de oudere generatie zou met hand en tand hun opgebouwde en gevrijwaarde rechten beschermen, terwijl ze verwachten van jongeren dat zij zich zouden schikken naar een toenemend ultraliberaal systeem.

De jongeren ontspoorden in toenemende mate of hoopten vooral om snel rijk te worden.
Minister van Volksgezondheid steunde gratis kwaliteitstests van partydrugs als cocaïne en xtc.
De goegemeente reageerde geshockt toen er massaal aan het pokeren werd geslagen.

Hoe kon het verdomme ook anders met zulke voorbeelden en opvoeders?

Misschien was het daarom dat net Van Rossem, de geniale satiricus, oplichter, literator, kunstkenner, ex-heroïnegebruiker en meesterbespeler van de media, die met wellicht de beste schertsslogans ooit in de politiek:

"Geen gezeik, iedereen rijk." en "Ze zijn het dement in het parlement"
... destijds nog het meest op sympathie kon rekenen van de kiezer.

Van Rossem kende als geen ander zijn ware leermeesters. In zijn opus magnum
"Het Libertijns Manifest" prijkt nog steeds op de 1ste pagina het opschrift:
"Bedankt aan Jaap Kruithof."

In tegenstelling tot wat u zou denken beschouwde Jaap Kruithof ook Van Rossem als geniaal,
hoewel hij het uiteraard niet eens was met zijn levenskeuzes.

Het was dan ook Van Rossem die mij in besloten kring, samen met 5 anderen vorming gaf over het economisch systeem -een vorming waar ik meer uit opstak dan 3 jaar economie-.

Ach Dedecker, je bent een uiterst lichtgewicht afkooksel van Van Rossem.
Over Van Rossem kon veel worden gezegd maar hij was géén fascist. Hij lustte Dewinter en consoorten rauw.

Achter de publieke vertoning en façade van onbeschofte, decadente anarchist en herrieschopper,
schuilde in wezen een héél fijnbesnaard persoon. Moeilijk voor te stellen maar face-to-face was Van Rossem, een homo universalis die evengoed over de kunsten, politiek, economie of simpelweg
de voetbal kon praten.

Opgevoed en ontsnapt uit een arbeidersgezin, in verzet tegen de wereld.

Het bleef wachten op de grote return van Van Rossem in de politiek;
dan pas kan er weer volop worden gelachen.

In de aanloop naar de verkiezingen

2009-04-22T20:15:00.007+02:00

"Armoede en de zwakkeren in onze maatschappij zijn al twintig jaar geen prioriteit. Af en toe is er een kleine verhoging van sociale minima, maar dat valt in het niets bij de cadeaus die de rijken hebben gekregen."

"Ik spaar mijn partij niet. De SP.A. moet dringend een bocht maken en terugkeren naar haar corebusiness. We moeten ons niet afkeren van de middenklasse maar dienen toch de prioriteit bij de zwakkeren te leggen."

"Uit onderzoek van professor Jan Vranken van de universiteit Antwerpen is gebleken dat twee derde van onze armen niet activeerbaar is. Dat gaat om bejaarden, zieken of mensen met psychologische problemen."

- Jan Béghin - Brussels SP-A Parlementslid in "De schande van een rijk land"

Het konden uitspraken zijn van een extreem-linkse partij.
Het konden uitspraken zijn van zij die als dissidenten werden beschouwd.
Het konden uitspraken zijn van zij die het laatste decennia grote vraagtekens plaatsten bij de SP.A

Het konden uitspraken zijn van zij die hun gezond verstand,
stevig gefixeerd en verankerd in de werkelijkheid én tegen de stroom in blijven behouden.

Want een samenleving die in decadentie, escapisme en ontkenning vervalt,
is finaal zelfdestructief en op de rand van de waanzin.

Ik geloof dat zij die vooral na- of goedpraten,
geen experimenten in de sociale psychologie kennen.

Ik geloof dat zij die zich confirmeren,
omdat ze verlangen naar macht,
geen waardige machtshebbers zijn.

Ik geloof dat zij die enkel zeggen,
wat mensen willen horen,
geen waardige machtshebbers zijn.

Ik geloof in de kracht van dissidenten,
omdat ze durven zeggen dat de keizer geen kleren draagt.

Ik geloof in de kracht van jongeren om hun creativiteit,
verbeeldingskracht, hun onderzoekend vermogen,
hun opstandig- en weerbarstigheid.

Ik geloof in de kracht van jonge politici.
En ik geloof niet dat politici vooral ouder maar vooral jonger moeten worden.

Ik geloof dat zij die de jongeren niet begrijpen, geen plaats hebben,
noch als opvoeders, noch in de politiek, noch in het onderwijs.

Ik geloof niet in het principe van de vervuiler betaald.

Ik geloof omdat ik schrijf,
wat lezers herkennen, boeit, ontroert, nieuwsgierig maakt,
tegen de borst stuit of ontzet, dat dit weblog,
méér dan 16.000 'hits' sinds zijn ontstaan kent.

Ik geloof in de intimici die mij omringen en informeren,
omdat ze uit alle lagen van de samenleving komen.

En ik geloof, nee, ik weet,
dat er véél Lone Rangers zijn.

We zijn met velen en we willen verandering.

YIHAA

Fortis in solden

2009-04-22T00:24:00.003+02:00

FORTIS IN SOLDEN

http://www.tijd.be/beurzen/60011766?ret=graph

Van alle tijden

2009-04-18T01:08:00.006+02:00

Het is van alle tijden: de oudere generatie,
bekeek de jongeren met argusogen.

Men wist ook vaak niet, wat hen bezielde.

Enkele romantische filosofen betoogden,
dat jongeren werden gecorrumpeerd
door de oudere generaties.

Door anderen te overtuigen van de eigen denkbeelden, behoudt men de justificatie ervan.

Justificatie van de keuzes die de opvoeders maakten,
'de werkelijkheid' of tenminste hoe zij het ervaarden.

Maar 'de werkelijkheid' liet zich nooit vatten,
in alles omvattende en vaak verstarde denkbeelden.

Aan de jongeren die dit meelezen,
de velen die wij als mens hebben ontmoet,
kan ik maar één ding zeggen.

Laat jullie van niets anders overtuigen:
de oudere generatie is jullie maar één ding schuldig,
hun diepste verontschuldigingen.

Het internet is jullie meest waardevolle communicatiemiddel: de hackers
jullie bondgenoten tot vrijheid van informatie.

Communiceer buiten de geijkte kanalen
en kraak alle servers.

En wapen u vooral tegen de beerput die bovenkomt,
van die zogenaamde oudere en wijzere generatie.

Die jullie in de 1ste plaats, vooral véél hebben wijsgemaakt,
maar vooral en eerst en vooral,
zichzelf te justifiëren.

Links, rechts en averechts

2009-04-15T21:53:00.006+02:00

"In the name of the society itself,
against those aspects of the society,
which are unfaithful to it's own self-image."

Albert Camus - 'l Homme Révolté

Bijtijds vragen mensen aan één van ons,
waarom wij niet in de politiek gaan?

Dit zijn de voorwaarden:
de ridders zijn deze nacht tot een besluittekst zonder amendementen gekomen.

a) de onmiddelijke afschaffing van de kiesdrempel (hoe méér fragmentering van de macht; hoe meer splinterpartijen en dissidenten hoe beter: dat is de ware democratie)

b) het linken van het aantal verkozenen aan het effectieve aantal behaalde (partij)stemmen
(maw blanco- en ongeldige stemmen betekent letterlijk geen verkozenen én lege zitjes:
dat is de ware democratie)

c) complete opheffing van het bankgeheim (wie niets te verbergen heeft; die heeft ook niets te vrezen: dat is de ware democratie)

d) alle partijen evenveel zendtijd én toegang tot de media (grote en kleine partijen starten bij elke verkiezingsronde steeds wéér op gelijke voet; de stemmen moet je dus steeds weer opnieuw verdienen: dat is de ware democratie)

f) de bevolking heeft recht op de leiders dat het verdiend,
(zelfs al is het een clown, een nar of een fascist: dat is de ware democratie)

g) weg met de koningshuizen, leve de republiek (Van Rossem mocht dan wél een clown en een
gangster zijn: tijdens een eedaflegging 'Vive La République' roepen, dat was zijn verkiezing
méér dan waard; socialisten en liberalen die 'Vive Le Roi' roepen op een eedaflegging
die weten niet waarvoor ze staan: dat is de ware democratie)

e) weg met de multinationals;
(terug naar de ambachten: dat is de ware democratie)

Zijn wij nu links, rechts, averechts, anarchisten, postmodernisten,
rood, groen, blauw, appelblauwzeegroen of satirici?

Bwah nee: wij zijn de nieuwe generatie,
die schoon genoeg hebben van belegen partijpolitiek.

We hebben er de gevolgen van gezien:
weg ermee; ça pu, c'est pourri.

Leve de mensen;
weg met alle partijen.

Wij zijn de echte progressieven;
en wij zijn voor echte verandering.

Verkiezingen

2009-04-11T01:14:00.008+02:00

"Anthierens noemde “ergernis” zijn “eerste natuur” en het inspireerde hem tot veel van zijn stukken en meningen. In een barokke stijl schopte hij genadeloos tegen allerlei heilige huisjes, zoals de monarchie, de Kerk en het establishment. Samen met Louis De Lentdecker en Maurice De Wilde wordt hij als de “Grote Drie” van de Vlaamse kritische journalistiek gezien." - Uit Wikipedia
__

De Fortis-deal stevent op een goedkeuring af, waarbij ook de 'nieuwe' aandeelhouders stemrecht krijgen. Lees: de 'nieuwe' aandeelhouders bestaan vnl. uit speculanten die gokken op een snelle meerwaarde (en ook de hefboomfondsinvesteerders wilden nog iets van hun geld terug zien).

De boodschap is: koop Fortis nu aan de symbolische uitverkoopwaarde van € 1 ...
maar verkoop daarna snel voor er nieuwe lijken uit de kast vallen.

Caroline Gennez stelde,
dat ze zich bij de SP.A niet bezig hielden met indrukken.

Ik vroeg mij af of ze dat ook dacht,
wanneer uitlekte dat kameraden van de PS,
een 'sightseeing' studiereisje naar de USA boekten.

Laat ons kort zijn: je kunt als politicus niets anders,
dan COMPLEET STOMPZINNIG zijn om zoiets te flikken,
of je jezelf nu liberaal, socialist, christen-democraat, groen of bruin noemt.

Om zoiets te doen moet je je inderdaad niets aantrekken,
van de indrukken wat zoiets kan creëren.

Wanneer het land in een diepe economische crisis verzakt, dan ga je gezellig op kosten van de gemeenschap op 'sightseeing' reis ... nog vlug voor de ganse boel naar zijn moer gaat.

Het toont ook de macht van de media en het medium televisie. Voortreffelijke montage: een paar 'candid camera' kiekjes van PS-politici, die zich vergapen aan The Golden Gate-brug, daarna een shot van een 'verbroederende' Happart.

Om ziek van te worden.

Daarna de opsomming van het kostenplaatje,
gevolgd door de cynische mededeling dat ook de echtgenotes mee mochten op studiereis.

En waarom ook niet nonkel George en tante Josephine, begôt?

De genadeklap voor de PS: het gebeurde in enkele luttele minuten op 'prime television'.
Het zou de voorstanders van een Vlaamse republiek nog een pak meer stemmen opleveren.

En uiteraard zouden de PS-adepten het geheel ontkennen, minimaliseren of zich in het ergste geval zelfs totaal niet bewust zijn, waardoor al die commotie ontstond.

Tiens, tiens: mais alors?

Of hoe was het mogelijk dat burgers aanstoot konden nemen over de berichtgeving van gouden handdrukken voor drie bestuurders van Fortis -waarvan één die enkele maanden in dienst was.
En één die -noblesse oblige- besloot, dat naast een pensioenbonus, de ook nog eens voorziene riante ontslagsom niet hoefde.

Ga zoiets gaan verkopen aan de man op straat.
Hoe decadent hoefde het nog te worden?

In elk geval NOG MEER tot er geen plaats en geen licht meer was voor meer
of tot er verdomme verandering in kwam. -dixit Samuel Beckett.

Wanneer komt er een einde aan die waanzin?

De verkiezingen waren in aantocht: het traditionele stoelendansritueel met héél wat billengeklets,
wat nu zowaar op een scéne uit Thomas Vinterbergs 'Festen' begon te lijken.

De partijen herinnerden zich terug hun kleuren -al hadden sommigen daar wat meer moeite mee dan anderen.

De VLD hoefde zich niet veel te herinneren (ze drukten er de notionele interesten door), de SP.A zat met een zware identiteitscrisis (het was dan ook een reactionaire partij geworden en meer dan de helft van hun kiezerspubliek verdween richting Vlaams Belang of Dedecker), GROEN had overschot van gelijk door te blijven roepen dat we onmogelijk op hetzelfde élan konden doorgaan, DEDECKER en VLAAMS BELANG deden waar ze goed in waren: op een volkse manier communiceren (ongeacht of zij nu wel dan niet het beste voor hadden met 'het volk'; ze bleven de sterkste communicatoren en tot spijt van wie het benijd -ze konden het sterkst intappen op wat het gros dacht van het burgerlijk klootjesvolk der Vlamingen).

Maar ook de overheidsinstellingen gingen serieus uit de bocht.

- Scheiding der machten? Iets wat je de scholieren leert.
- Belastinginning? België belandde op het grijze zone lijstje van de OESO. En wie snel en braaf via Tax-On-Web zijn belastingsaangifte aandiende, kreeg het overschot dit jaar nog wat later terug.
- De toezichtsorganen op het bankwezen? Het nut ervan is méér dan bewezen na Kaupthing en Fortis.
- (Poker)gokwoede? De Nationale Loterij moedigde zelf gokgedrag aan, mits een spervuur van krasbiljetten en superloterijen. Pikant detail: vanaf september zou de Nationale Loterij zelf online gokspelen organiseren -benieuwd waar die 'sociale controle', het argument van de Kansspelcommissie- dan blijft (wat er in de 1ste plaats ook al nooit was in de krantenwinkels of casino's).

__

Ik nam ooit jongeren mee naar een gemeenteraad:
ik wou hen het democratisch besluitvormingsproces tonen.

Ze kregen platvloersheid van het laagste allooi te zien.
Politici die elkaar professioneel én persoonlijk tekeer gingen.
Die op beschaafde wijze met elkaar de vloer aanveegden.

Eén jongere vroeg mij in verwarring: 'Op wie moet ik nu stemmen?'
Ik vroeg: 'Met wie van hen zou je nog willen spreken?'

Hij zei "geen één" en daarmee was alles gezegd. Ik kon hem geen ongelijk geven.

Maar, géén nood; in hetzelfde nieuwsbericht werd volgens een recent onderzoek ook nog vermeld dat uit een bevraging bleek dat de burgers 'gelukkig' waren.

Wellicht even gelukkig, als de burgers uit het visionaire werk 'Brave New World' van Aldous Huxley. Eindeloos in slaap gewiegd met de reclameblokken op VTM en met een stevige dosis anti-depressiva en de nieuwe reclamefolders op schoot.

Vragen van lezers

2009-03-24T22:55:00.002+01:00

"Waarom tegen de Fortis-deal?"

Stel de juiste vraag:

Waarom zou een rechter van CD&V-strekking een arrest weigeren te ondertekenen,
wat in het verlengde moest liggen van een politieke beslissing?

Antwoord:

Omdat ze weigerde (nog langer) de rol te spelen die haar toebedeeld was: niet te ondertekenen, waarvan ze de inhoud zelfs niet (volledig) kende, zelfs niet onder druk van twee collega-rechters.

Catch 22.

De situatie aan het licht brengen, desnoods via haar man die een zeer uitgebreid politiek netwerk heeft, zou worden geïnterpreteerd als een schending van het beroepsgeheim
(met tuchtprocedure).

De situatie niet aan het licht brengen, door blindelings te ondertekenen wat haar werd voorgeschoteld zou een zware deontologische fout zijn.

De rechter in kwestie IS "the whistleblower".

Stem nee tegen de Fortis deal

2009-03-07T13:11:00.006+01:00

STEM NEE
TEGEN

DE FORTIS DEAL

STEM VOOR
DE SCHEIDING DER MACHTEN

Christine Schurmans For President Christine Schurmans For President

Jaap Kruithof (1929 - 2009)

2009-03-01T01:56:00.002+01:00

“Met droefheid moet ik melden dat Jaap Kruithof, een van onze grootste en meest geëngageerde denkers en strijders voor een rechtvaardige samenleving,
deze morgen is overleden in rusthuis Avondvrede in Boechoute.

Dit is een groot verlies voor de linkerzijde in Vlaanderen.

Het is aan ons om Jaap Kruithof te blijven eren en her-denken
in onze dagelijkse strijd voor een andere wereld.

Want we zullen hem missen. "

Erik Goeman

Vragen van lezers

2009-02-16T22:30:00.003+01:00

"Any intelligent fool can make things bigger, more complex, and more violent.
It takes a touch of genius -- and a lot of courage -- to move in the opposite direction."

- Albert Einstein

___

“According to Rosenthal (1986), it is the risk of getting hurt and losing everything that is exciting for them (i.e., "living on the edge"), which he described as omnipotent provocation (Rosenthal, 1986). Such omnipotent provocation is akin to a deliberate flirting with fate (and danger)
to prove one is in control.”

– M.D. Griffiths
___

"Reason only satisfies man's rational requirements,
desire on the other hand accompanies everything,
DESIRE IS LIFE."

Uit “Notes from the underground” - Fiodor Dostojewski

---

“Waarom wordt er hier geschreven?”

- uit woede, uit weerzin, uit zelfironie, uit desillusie,
- uit een gevoel van alles-wat-niet-echt-is-moet-tegen-de-vlakte,
- uit dissectie, uit ontmaskering,
- uit kanalisatie en sublimatie,
- uit voelen van, te veel voelen, uit geven om,
- uit verlies, uit verbondenheid
- uit kwetsbaarheid, uit moed,
- uit communicatie, uit verlangen,
- OMDAT VERLANGEN LEVEN IS

Bent u gek omdat u “anders”, "raar" of "vreemd" bent?
NEE, het is een teken van moed.

Bent u dom als u de actualiteit niet meer volgt,
omdat uw maag erbij omdraait en u erbij wilt kotsen uit complete weerzin?
NEE, het is een teken van hoogsensitiviteit.

Bent u intelligent omdat u véél boeken las?
NEE, wie pocht met véél boeken te hebben gelezen refereert vaak. Het is vaak ook een teken geen eigen identiteit, noch visie te hebben ontwikkeld. Op cocktailfeestjes en recepties is het vnl. een teken van 'kijk hoe gedistingueerd en ontwikkeld' ik ben.

Bent u een kunstenaar als u een machine fabriceert, die stront maakt en dat in zakjes verkoopt?
JA (ik zou het zelfs geniaal, hoewel wat goedkoop noemen maar het feit dat nét zoiets succes had,
is de ultieme ironie)

Bent u een compleet losgeslagen en onhandelbare jongere als u ontsnapping zoekt in drugs, weerzinwekkende stunts en schier onverklaarbaar gedrag voor alles–wat–uw–incompetente-opvoeders-en-pedagogen-u-aandeden. NEE

Was het aantal zelfdodingen en complete zelfontsporing onder jongeren,
in sommige gevallen het ultieme protest? JA

Bent u moedig als u de dingen en de fenomenen in vraag durft stellen? JA

Bent u nog moediger als u durft zeggen: hier, dit is wat ik voel, op uw meest kwetsbare, dit is wie ik ben? JA

Zult u massa's weerstand krijgen als u de vrijheid van meningsuiting en informatie,
het verbod op censuur en het neerhalen van heilige huisjes tegen alles in blijft verdedigen? JA

“Waarom de symboliek van de ridders van de ronde tafel?”

De symboliek van de ronde tafel verwijst in de context van dit weblog naar “gelijkheid”,
ongeacht de sociale klasse, huidskleur, politieke overtuiging, geslacht of bezittingen van de aanzittenden.

Het gebruik van de symboliek van "de ridders van de ronde tafel”
is ironisch, I presume?

JA: historisch waren ridderorden steeds in dienst van de heersende klasse (de adel),
de mogelijkheid aan te zitten was gebaseerd op ongelijkheid of een vazal zijn in dienst van de heersende klasse. De mythische erecode die “de ridders van Koning Arthur” hanteerden was,
hoewel romantisch, een compleet absurd beginsel in sterk contrast met hun missie: de kruistochten.

Het symbool van dit weblog “The Lone Ranger” (een cowboy, voorgesteld als held) is een scherts. Cowboys waren vooral sterk in indianen afslachten (niet meteen een beeld wat geassocieerd wordt met heldendom). Het is zelfironie. Lees "The Hero With A Thousand Faces" van Campbell. Verhalen die het meest appeleren aan mensen hebben diep hun wortels in mythologie.

"Wie zijn de bijdragers?"

Zijn twee inspirators postbodes die zweren bij Bukowski? JA.

Scoorde een bijdrager van dit weblog bijna het maximum in toegepaste psychologie met achteraf de melding van de Hogeschool docent in kwestie (Eric Vanrentergem) dat het maximum geven
‘simply not done’ was: JA

Noemde diezelfde docent de hoofdbijdrager van dit weblog hem
“zijn beste student in de geschiedenis van het departement SOAG”: JA

Is een andere inspirator van dit forum letterlijk een professionele pokerspeler (een zgn. ‘grinder’)
die simultaan tegen 49 tegenstanders tegelijk poker kan spelen en daar een relatief lucratieve bezigheid van maakt: JA

Is een andere inspirator van dit forum een autodidact in de ICT, die computers kan de- en remonteren in een handomdraai zonder dat hij daar ooit-wat-dan-ook-van-formele-opleiding-voor-volgde: JA

Is nog een andere inspirator een Belgisch diplomaat die zich uit de kansarmoede worstelde,
maar zich nu ontworteld en vervreemd voelt, omringd door grote luxe en een trofee-vrouw? JA

Is nog een andere inspirator een voorheen mishandelde jongere die nu leraar moraalwetenschappen werd en op een fantastische manier jongeren weet te betrekken op wat hij doet:
JA (hij boeide ooit zijn studenten met de "theorie van de mutten": als u niet weet wat dat betekent dan hebt u simpelweg géén voeling met hedendaagse jongerencultuur en dan kunt u ook geen pedagoog zijn)

Is nog een andere inspirator die hén allen omspant en hen de groeten doet: JA

Bestaan de ridders van de ronde tafel echt,
zijn ze niet een werk van fictie?

Nope, ze zijn wel degelijk echt.

Waarom slaat “The Who” hun instrumenten stuk na elke sessie?
Het was een (artistieke) expressie dat ze faalden uit te drukken wat ze voelden.
Dat is waarom 2 Many DJ's hun laatste plaat wegkeilen.

Zijn we allen gevoelige, fragiele en sensitieve mensen?
Zijn we zoekend en tastend?

Geloven wij dat ons gezamenlijk motto:
"to explore strange new worlds and civilisations is?"

Het is wat de bijdragers van dit weblog verenigt.
Het is verdomme hun ultieme gemene deler.

JA.

DJ John Solitude Live at The Dome - 01/01/2009 (2)

2009-02-05T23:06:00.013+01:00

“KOYAANISQUATSI”

vertaling: Life Is Out Of Balance (uit het Hopi-Indiaans)

“If that’s all there is my friend, then let’s have a ball,
let’s break out the booze. If that’s all there is.” – Peggy Lee Sue

Elke dj-sessie kende haar crescendo.
Nauwgezet opgebouwd naar een orgelpunt.

Boven het tumult buldert X mij toe:

- “Eisbär, weet je wanneer het een goede dag is?”
- “NEE”, schreeuw ik.
- “Als je ’s morgens in de spiegel kunt kijken en jezelf nog herkent.”

X en ik: we kenden elkaar 15 jaar.

Er waren géén interpretatieproblemen meer.
Eén blik volstond, synchroniciteit van het hoogste niveau.

Maar we hadden dan ook vaak in elkaars ogen,
de meest bodem - en uitzichtloze putten gezien.

In essentie kwam onze verstandhouding hierop neer:

als je in de shit zit, dan bel je mij én omgekeerd.

Of je mag mij ook bellen om een stem te horen die jou herkent.

X en ik: we waren het stadium voorbij elkaar nog raad te geven.
We kenden elkaars demonen en we aanvaarden ze.

Ik had met X subculturen verkend en omgangsvormen gezien,
waar een doorsnee burger enkel via studies en documentaires mee in aanraking kwam.

En waarom?

Omdat we nieuwsgierig waren: zoekend, tastend, we hadden de grenzen opgezocht.

En X zelfs tot er bijna voorbij. We probeerden iets af te schudden, als zat het ons op de hielen: getuige zijn rijstijl en die sprongen waarop X pas op het allerlaatste moment zijn parachute opende.

“Laat de verdomde fanfare er op los”, zegt X.

X bedoelde hiermee: iedereen is toch strontzat op een nieuwjaarsfeestje, we kunnen er maar helemaal een circus van maken. Het maakt niet uit wat je draait: it’s all entertainment.

Wij waren de hofnar van dienst.

We waren multicultureel, hij en ik.

Onwennig aangepaste kinderen van een neoliberale globale samenleving.

Volwassen geworden in een multimediale beeldcultuur met het internet als de grote smeltkroes. Vroeger ging je naar de cinema, nu downloaden we het.

Dat popcorn gefret werkte een mens toch maar op de zenuwen.

Voor ons de generatie die van jongs af aan om de oren werd geslagen met termen als
“quality time”, “concurrentiepositie”, en “flexibiliteit”.

De oudere generatie vroeg zich vaak af waarom hun sleutelkinderen ‘op de dool’ gingen.

Of egocentrisch en materialistisch werden.

Het was ieder voor zich, geen god voor ons allen.

Maar er waren die zeldzame unieke momenten van symbiose en verbinding.
Dat moment waarop je elkaar recht in de ogen kunt zien en volstrekt aanvaard wat je erin zag.

Ik heb vrijzinnigen, moslims, katholieken, boedhisten, academici, de man-met-de-pet en miet-met-het-vergiet, heroïnejunkies en gokverslaafden ontmoet, gesproken met mensen die schreeuwden om een uitweg of die met hun euforie geen weg wisten.

Vaak mensen waar de burger zijn neus voor op haalde vanwege hun doorgaans bedreigende vreemdheid. Honderden mensen, misschien duizend. Al die gezichten, al die stemmen.

De jongeren hadden de wereld geërfd zoals het hen was geschonken.
Als een complete puinhoop op de rand van de waanzin én een ecologische catastrofe:
waar alles te koop was, inclusief het recht om te vervuilen.

Hoe u aan geld raakte was niet van belang,
zo lang u het maar tevoorschijn kon toveren.

We snelden in volle vaart vooruit en wie af en toe in de achteruitkijk spiegel keek, zich afvragend waar hij of zij mee bezig was, die hield beter stug de blik op de horizon.
Erbij stilstaan was vaak te pijnlijk geworden:
doordoen, rouleren en koop uw kaartjes aan de kassa.

Een aardbol waar het westerse geëxporteerde cynisme regeerde,
waar het bonton was om met je ellebogen te zwaaien,
voor een plaats in het kiekenkot.

“Laat de verdomde fanfare er op los.”, zegt X.
De fanfare was een allusie op het einde van een Fellini-film.

Ik deed het niet meer zo vaak maar als ik gevraagd werd om achter een discobar te kruipen,
zinderde de adrenaline in mij. Ik zette mij schrap: alles of niets.

Alles geven tot je erbij neer ging.

Er was maar één ware beloning:

het moment waarop een zaal compleet uit zijn dak ging.

Dat moment was nu.

De grote truuk was om het geduldig op te bouwen,

en het dan te laten ontploffen.

“Laat de verdomde fanfare er op los.”, zegt X.

Ik trok de schuiver van de bas naar beneden,

zette de versterker nog wat luider tot het kot daverde op zijn moer,

Ik mixte er naadloos die verdomde fanfare in.
Zonder op de digitale synchronisatie knop te duwen,

puur op het gehoor. Like the good old times.

Die 5 minuten, die finale, 't is zo intens:

als een bezetene in trance de schuivers van het mengpaneel bedienen:

synthesizers vermengden zich met de analoge volksfanfare.

Ik sloot mijn ogen en concentreerde mij louter nog op het ritme.

Analoge trommels die zich samensmolten met synthesizers:

in perfecte uniso.

Het publiek bewoog, hun glazen zwaaiend.

Eerst als een kabbeling,
dan als een golf,

tot een storm,
een oceaan.

“YIHAA”, zei ik.
“Eisbär, great performance: on-y-va?”, vroeg X.

X zette de stroboscoop op gang, drukte op de rookmachine,

X stopte de opnameknop, we deden de verdwijntruuk.

De muziek dreunde door.

De mensen dansten.

Klik HIER om te luisteren.

DJ John Solitude Live at The Dome - 01/01/2009

2009-01-04T02:06:00.012+01:00

"I just want to know the man in front of them.

To read their minds for me to understand.

...

Although I get my kicks, it's slowly wasting me.

Don't try to be an artist. Try to be a man."

uit "Dead Stars Still Burn" - Covenant

> “Geef er nog een lap op Eisbär.”

Het apartheidsgevoel: binnenkomen langs de nooduitgang in een met feestgejoel gevulde zaal.
Langs bedompte en schemerige gangetjes een weg zoeken naar de discobar. Je “ding” doen en snel de exit zoeken. Het was nu vooral vermoeiend geworden.

Tien minuten geleden zat ik nog op het 3de baanvak met een chauffeur die duidelijk niet bezorgd was over de opwarming van de aarde.

> “Miljaarde X, het vriest: zou je het beter niet wat kalmer aan doen?”

> “Eisbär, bekijk het zo: als we nu een uitschuiver maken, dan overleven we het zeker niet.”

In X zijn wagen stappen was het lot tarten.
Maar ik stapte steeds maar weer opnieuw in. All-in.

> “Zet de ramen open, we moeten wat opfrissen.
Die laatste Italiaanse koffie was er wat teveel aan.”

Het was twee graden onder nul, X duwde op de knop en de bolidevensters schoven open.
Een snijdende poolwind beet in mijn oren.

> “Zeg X, wat denk je: zou die basejumper getrokken hebben of was hij gewoon te laat?”

> “Je weet toch dat Remouchamps gewoon één brug te laag is.”

> “Bon, maar als hij het wist, waarom dan nog een parachute aantrekken?”

> “Voor als je twijfelt onderweg Eisbär. Basejumpen is de ultieme tango. Hahaha.”

> “Kun je daar wat verder op elaboreren?”

> “To pull or not to pull: that is the question. Daarom springen we en blijven we springen, n’est ce
pas? Hahaha...”

Ik moest het X nageven:
die treffende en gevatte antwoorden op complexe levensvragen.

Bij het toekomen aan de zaal demonstreerde X zijn behendigheid in het parkeren.
Zo dicht mogelijk bij de plaats waar hij moest zijn en eender waar er plaats was.

De veiligheidsagenten kwamen meteen op ons af.

- “Hij moet hier binnen 5 minuten draaien.”, sneerde X ."Als hij te laat is, is het jouw fout."

- “’t Is oké,” riep de veiligheidsagent naar zijn collega “hij moet hier binnen 5 minuten draaien.”

X wist efficient te appeleren aan het eigenbelang. We moesten de 1ste nog tegenkomen die zei:
"Je kunt verrekken klootzak met je potserige bak." Ik zou hem of haar gefeliciteerd hebben.
Tot nader order was het gehaast arriveren in een dure bak en met kostuum de snelste manier om meteen au serieux te worden genomen. X wist het en bewees het proefondervindelijk.

We stoven langs de nooduitgang naar binnen.
Ik had géén tijd om mijzelf nog af te vragen of ik hier niet te oud voor werd.

Backstage was er een alternatief feestje. Het begeerde witte spul, de verboden vrucht der horeca. Het leek of tegenwoordig iedereen aan de drugs zat: alcohol, weed, speed en farmaceutische, sociaal geaccepteerde dope.

Let’s party, happy new year. Iedereen leek vooral druk bezig te ontsnappen.

De kloof tussen hoe we het ooit droomden en tot wat het verworden is, was niet meer te overzien.

> “Komaan Eisbär,”zei X “neem het ervan. ‘t Is op kosten van het huis.
Dit spul zal je zeker opmonteren na die laatste koffie. Hahaha.”

De gedachte aan een joelende zaal vol met dronken feestgangers was een vooruitzicht die wat opmontering kon gebruiken. Ik snoof wat van het witte spul en voelde meteen een stoot van energie door mijn synapsen gonzen.

Om de één of andere reden dacht ik aan Inge Vervotte, ik vermoedde dat zij niet aan mij dacht.
Ik dacht ook aan S.: zij kon zelfs niet meer aan mij denken, zij was er gewoon niet meer.
Allen die er geweest waren en nu niet meer waren passeerden de innerlijke revue.

> “Komaan Eisbär: grab yourself together,." zei X. "'t is geen tijd om weemoedig te worden.”

In een vlaag van synthetisch geïnduceerde zelfzekerheid beklom ik de trapjes naar de bar der vinylgladiatoren. Heden werden Technics platendraaiers vervangen door hoogtechnologische Pionier DJV-100 decks. Analoog was out, digital was in. Vroeger kostte het d.j.’s maanden oefenen om naadloos op het gehoor te leren mixen. Nu gaven elektronische pulsmeters het aantal “beats per minute” aan. Maar het eclectisch jongleren met muziekfragmenten tot een extatische ontlading, bleef tot het domein van de mens behoren.

De polsslag aanvoelen van een publiek en hoe die de hoogte in te jagen;
een computer registreerde enkel het aantal hartkloppingen.

X zette de rookmachine op, liet de stroboscopen flitsen, startte de jingle en drukte op “record.”

> “Go ahead Eisbär, it’s SHOWTIME. Here we are now, entertain us. Go go go. Hahaha.”

Ik scrolde doorheen mijn muziekcollectie en stootte op “Dead Stars Still Burn” van Covenant.
Waarom er géén didgeridoo doorheen mixen? Ik moest mij bedwingen om er ook geen “Ik krijg een heel apart gevoel van binnen” van Corry Konings doorheen te jagen. Anything goes.

Bij de eerste beats vulde de zaal zich mét nog meer ontladende feestvreugde.
X en ik keken elkaar aan, het groene bordje met de nooduitgang in onze ooghoeken.

DJ John Solitude Live At The Dome: hier klikken om te beluisteren.

For President: Mevrouw Christine Schurmans

2008-12-19T20:52:00.005+01:00

"Eén van de drie rechters was er op het einde niet bij.

Zij had alarm geslagen over onregelmatigheden
in de rechtsgang."

Vragen van lezers

2008-12-10T21:32:00.004+01:00

Terug een rondje vragen van lezers:

"Wie is The Lone Ranger?"

Men neme één groot luisterend oor én de olijke avonturen in wonderland van:

1) twee postbodes (waarvan één Bukowski-fan, want Bukowski werkte ook bij de post)
2) één ex-croupier, ook statisticus én beroepsgokker (heden vermist in het pokercircuit)
3) één maatschappelijk werker (steeds garant voor verhalen over menselijke miserie)
4) één leraar moraalwetenschappen (waarlijk een ex-flik met racistische anekdotes à volonté)
5) één verkoper van bedrijfsinformatie (met vaak een kater)
6) één whizkid (gespecialiseerd in het succesvol de- en zelfs remonteren van computers)
7) één Belgisch diplomaat (fan van Stig Dagerman, Jeroen Brouwers, Jerzy Kosinski, Fernando Pessoa
maar ook de duurdere geneugtes des levens)

men roere:

1) in deze surrealistische hutsepot van ingrediënten

2) men noeme hen
'de ridders van de ronde tafel'

3) menne verzamelt hen en ...

men bekome:

De blogspot The Lone Ranger (ooit voor de lol opgestart in 2005,
nu een steeds populairder wordende verzamelplaats voor 'all things human'). Als het hier zo doorgaat dan gaan we hier nog reclame moeten plaatsen,
om het om zeep te helpen.

"Wat betekent de verwijzing naar The Lone Ranger?"

The Lone Ranger verwijst naar een radio-programma,
later zwart-wit tv-serie uit de jaren 40 met als hoofdpersonage een gemaskerde cowboyheld. U snapt de connotatie: wij zijn ook gemaskerd, net zoals 'Daft Punk' maar dat terzijde.

The Lone Ranger verwijst ook naar Joseph Campbell's
'The hero with a thousand faces.'

John Solitude verwijst dan weer naar 'John Doe'.
De naam 'John Doe' wordt gebruikt als (gemeen)naam bij een actie, discussie of platform, waarbij de ware identiteit van de auteurs onbekend is of bewust wordt weerhouden.
We eren hiermee de grote Johan Anthierens die zijn eerste bijdragen in Knack plaatste onder het pseudoniem 'Wounded Knee'.

De 'condition humaine' verwijst naar een boek van Andre Malraux en de stelling, dat de mens zowel het meest nobele als wreedaardigste in zich draagt of maw een duaal en ambivalent wezen is, tragisch op zoek naar zin, vooral te vinden voorbij de horizon.
'Margarita' verwijst naar het zoetzuurbittere van het leven.

Menne belone ons door ons te schrijven via gekend e-mailadres en van u iets te laten weten,
ons uit te schelden voor rotte vis of voor exponenten van het postmodernisme te verslijten.

'Postmodernisten' worden om-eens-lekker-gewichtig-te-doen gekenmerkt door het combineren van vormen van 'lage' en 'hoge' cultuur om er de relativiteit van aan te tonen.

Dat doen we bvb. door zowel naar tv-series, literatuur, zoet sentiment als drama te verwijzen én er een grote koek van te maken, wat tot desoriëntatie leidt bij de analytische geest.

2 Many DJ's zijn bvb. ook een vb. van postmodernisten maar DJ John Solitude deed het al veel eerder eind de jaren '80.

We hebben ook schijt aan sociale conventies, recepties, barbecues, thé dassants, vernissages, doop-, trouw- en begrafenisfeesten, de middenklasse én alles wat naar pretentie en misplaatste vormen van arrogantie ruikt.

Om deze nogal gewichtige bijdrage af te sluiten met een relativerende opmerking van de facteur:

'En zen us godverdomme weerol een héle pak zantjes gegeven: in de container met ol die smeerlapperie.'

(Nvdr. zantjes:

postbode jargon voor reclame)

Next question.

De elementaire deeltjes - Michel Houellebecq

2008-12-08T22:57:00.001+01:00

"Au milieu de la grande barbarie naturelle,
les êtres humains ont parfois (rarement),
pu créer de petites places chaudes.

De petits espaces clos, réservés,
où régnaient l'intersubjectivité et l'amour."

"Les particules élémentaires",
1998 - Michel Houellebecq

De statistieken

2008-11-16T23:30:00.006+01:00

Sinds de oprichting van dit weblog in 2005,
houden wij statistieken bij van de bezoekersaantallen.

Een auteur is altijd wel benieuwd, welke bijdragen meer dan minder worden gelezen,
via welke links bezoekers ons bereiken.

Een greep uit de cijfers van Statcounter sinds 2005.

Page Loads: 11,851 (aantal keren dat dit weblog werd aangeklikt)
Unique Visitors: 8,700 (aantal bezoekers die voor het eerst dit weblog bezoeken)
Returning Visitors: 1,284 (bezoekers die terugkeerden na een eerste bezoek)

Maar de prijs volgens de 'visitor analysis' van Statcounter,
gaat naar de man of vrouw met het IP-adres 83-134-143-61 uit de regio Leuven.

Deze ongelooflijke, bijna obsessief-compulsieve trouwe lezer spendeerde,
reeds méér dan 11 uren, 10 min. en 19 sec. op dit weblog.

Dat leiden we af uit de volgende statistieken:

IP Address: 83.134.143.61
Country: Belgium
Region: Brussels Hoofdstedelijk Gewest
City: Leuven
ISP: Tiscali ADSL Go / plus Leuven
Visit Length: 11 hours 10 mins 19 secs
Visitor System Specs: Browser, MSIE 7.0
Operating System: Windows Vista

En zijn of haar favoriete link is deze, volgens de norm van dit weblog,
nog niet eens zo literair geslaagde bijdrage:

http://john-solitude.blogspot.com/2007/02/dj-john-solitude-live-wicked-game.html

Deze link werd door de betreffende lezer,
zelfs 2-maal op één dag aangeklikt:

-> 16th November 2008; 08:41:05
-> 16th November 2008; 19:51:24

Bent u de gelukkige, die zich in de profiel herkent:
neem dan contact met ons op voor een ontmoeting met de bijdragers.

De meest populaire link van alle bezoekers,
op dit weblog is overigens:

http://john-solitude.blogspot.com/2006/04/de-ex-dj-en-de-ijsbeer.html

Stukken over politiek en actualiteit, scoren doorgaans minder:

Bijdragen (zie rubrieken)
- met een seksuele ondertoon (de dialogen),
- muziek (het alter ego DJ John Solitude),
- of poker

... zijn dan wel wéér enorm populair.

Niet dat het onze keuze in thema's ook maar enigszins zou beïnvloeden.
Het toont enkel aan dat luchtig, humoristische bijdragen het véél beter doen,
dan opiniestukken over het socio-economisch landschap.

Aan alle bezoekers en in het bijzonder,
aan 'No Butterfly':
dank u.

Beware those, who are quick to censor ...

2008-11-16T15:35:00.004+01:00

"Beware those who are quick to censor

they're afraid of what they do not know

...

Not wanting solitude, not understanding solitude

they will attempt to destroy anything

that differs from their own"

Charles Bukowski
-uit "The genius of the crowd"

Ik zou u een verhaal kunnen vertellen,
hetzelfde verhaal ...

- in een cynische stijl of met een blik vol verwondering;
- vanuit rationele - of emotionele invalshoek;
- met contrastrijke - of zachte lijnen;
- met makkelijke - of gedistingueerde woorden

Maar hetzelfde verhaal zou zich afspelen,
met als enige verschil,

wie het waarneemt.

Ik zou u een verhaal kunnen vertellen,

en de lezer...

- wie het verschil tussen sarcasme, ironie, parodie en satire niet kent;

- zou ngl. zijn of haar invalshoek en bedoelingen;

- alles voor waar of niet waar kunnen aannemen;

- met een schep zout of letterlijk overnemen

Ik zou u een verhaal kunnen vertellen...

- om u een spiegel voor te houden;

- u zou u zelf niet zien, ik zou mijzelf niet zien;

- u zou mij voor een idioot of 'vree wijs' kunnen verslijten;

- u zou mij kunnen etiketteren en classificeren;

- abstraheren en ophokken;

- met labels van rood, groen, blauw, oranje en bruin,

- of appelblauwzeegroen;

Is het systeem naar de kloten,

- lag het aan ons,

- gingen we het op tafel leggen,

- of ergens in 't midden?

Waren we de redding nabij,

op de rand van de afgrond?

- zijn de besten zij die geld hebben?

- zijn de slechte zij die er geen hebben?

- zijn zij die er het minst hebben de pineut?

Leefden wij in totale decadentie en ontkenning,

ieder-op-zijn-eigen-bekrompen-manier?

Gingen we naar De Aldi en De Lidl,

vergeleek u keurig de prijzen,

de arbeidscondities niet meegerekend.

Hield u zichzelf voor,

dat biologische tomaten,

de planeet nog zullen redden?

Schreeuwde u graag in kuddes,

omdat het veiliger aanvoelde,

en niemand zou horen,

dat u geen standpunt hebt?

Zou u de hoop stellen in uw kinderen,

en zij op hun beurt in de hunne,

nam u er maar wat, want 't hoorde zo,

was u vooral bang om alleen te zijn,

of kon u gewoon niets anders verzinnen?

Werden de rijken rijker, hadden de armen kinderen,

als troost in hun troosteloze bestaan?

Dacht u aan later, aan morgen, aan uw pensioen,

om vandaag niet te zien?

Deed u liever maar door,

omdat alles te pijnlijk en te bedreigend was,

om er nog bij stil te staan?

Zou tut 't allemaal anders doen,

mocht tut 't allemaal opnieuw doen,

of zou tut 't helemaal niet meer doen?

Was de 'happy end' een illusie,

eindigde het met dood en verderf?

En zou u vooral blij zijn,

dat u er godverdomme-gewoon-vanaf-was,

in het aanschijn van die verlossende laatste zucht?

Zullen de gevoel- en meedogenlozen,

zij die te lomp waren, de wereld erven?

En zouden zij die dachten dat ze beter waren,

vanuit de hoogte starend naar beneden,

elkaar op subtiele wijze verscheuren,

met gedistingueerde woorden en minachting,

als welopgevoede en gearticuleerde beesten?

Oh yes, Obama.

Oh yes, we will.

"At this defining moment in history." - Barack Obama

2008-11-11T00:38:00.005+01:00

Hij is met grote voorsprong één van de meest charismatische oratoren van deze eeuw.

De speech na het winnen van de voorverkiezingen in Iowa,
is een pareltje van redevoering- en overtuigingskunst
en werd nooit in integrale versie vertoond in deze regio.

Zet uw luidsprekers op en maak u klaar voor een geniale spreker,
waar menig blank man nog wat van kan opsteken.

Eénmaal klikken op het pijltje om de speech te starten.

Intuïtie

2008-10-31T00:19:00.003+01:00

“Intuition is the clear conception of the whole at once."

Johann Kaspar

2008-10-31T00:06:00.001+01:00

John Solitude's Sunscream Photography

2008-10-30T22:58:00.001+01:00

sunscream, originally uploaded by johnsolitude.

Indymedia

2008-10-23T18:44:00.005+02:00

Sp.a'er Marc Lootens uit Gent vatte kernachtig het probleem van de Vlaamse socialisten samen: “Na twintig jaar zwijgplicht krijgen zij plots spreekplicht.” bron: Indymedia http://indymedia.be/nl/node/29988

Wij zijn een netwerk van onafhankelijke schrijvers.
Uit alle lagen van de samenleving.

Soms anoniem of mét (schuil)naam.

ONZE BELANGRIJKSTE TROEVEN

- wij schrijven uit overtuiging én uit noodzaak,
- wij schrijven om te sublimeren en te kanaliseren,
- wij schrijven NOOIT uit financiële overwegingen

Dat laatste is trouwens onze belangrijkste troef.
Want ENKEL als zodanig zijn wij onafhankelijk,

en overstijgen wij de grenzen van de traditionele media.

Want een journalist in (loon)dienst van de (mainstream) media,
is per definitie gecensureerd.

WANT DE KEUZE GAAT NIET ALLEEN OVER:

- samenstelling,

- inhoud,

- verwoording,

- gekozen en aangehaalde bronnen,
- oplage, verkoop en reclame-inkomsten…

MAAR VOORAL OVER:

- wat wél of niet wordt beschreven,
- wie wél of geen stem heeft,
- wie zich wél of niet herkent in wat wordt beschreven,
- wie wél of niet begrijpt wat er wordt gezegd,
- of wat zelfs te pijnlijk is om te worden geschreven

DE KEUZE GAAT OVER:

- interpretatie,
- over bewust zijn én bewustwording,
- over duiding, maar vooral kenmerkend,
- voor al die Independent Media–schrijvers:

over die steeds sluimerende,

bijna verpletterende vraag:

WAT rechtvaardigheid is.

La Comédie Infernale

2008-10-14T22:40:00.003+02:00

Bijtijds sturen lezers of intimi mij een e-mail.

1) "Welke camera is dat?"

Eén van de goedkoopste spiegelreflexcamera's die er zijn:
een Nikon D40 (standaardmodel, zonder extra lens).

Ik maak er een punt van, dat wie het niet kan vastleggen met de goedkoopste camera,
het ook nooit mét de duurste camera zal zien.

De enige reden waarom ik een spiegelreflex- en géén compactcamera gebruik, is dat de laatste categorie het niet toelaat om er (bvb. in de toekomst) een andere lens op te monteren.

2) "Waarom nu ook fotografie?"

Om te bewijzen dat wie artistiek is aangelegd, het op eender welke manier kan uiten,
die hem of haar het meeste aanspreekt op dat gegeven moment.

3) "Hoe zit dat met die financiële crisis?"

Een -maanden vooraf- toen bijna onbeduidend gevonden, uitgelekt bericht, wat verscheen in De Tijd van een economisch analist die moord en brand schreeuwde -en die al snel buiten spel werd gezet- van The Royal Bank Of Schotland (nu failliet), waarschuwde voor de aankomende crash en raadde al zijn vermogende klanten aan om zich ZO SNEL MOGELIJK uit de beurs terug te trekken.

Maar wie zelfs als modale burger de economische berichtgeving nauw opvolgde,
wist dat de beurshausse een toenemende luchtbel was, kunstmatig in stand gehouden
én aangevuurd door pensioen- en hefboomfondsen.

De beurs is immers géén rationeel maar een emotioneel gebeuren:
een aandeel geeft niet (langer) de reële waarde weer van een bedrijf.

Toch hebben Nationale Regeringen hun burgers (op een onrechtstreekse manier)
tot dit casino weten te verlokken via de pensioenspaarfondsen.

De reden: omdat nationale regeringen GEFAALD hebben elke burger in een degelijk pensioen te voorzien dat tred hield met de welvaart én de levensduurte, werd er een 2de en 3de pijler gecreëerd.

Dit zijn politieke keuzes: op langere termijn leiden ze ONVERMIJDELIJK tot een (nog) grotere kloof in het pensioeninkomen van zij die voldoende verdienden om geld opzij te zetten en zij die niet in deze luxepositie verkeren (bvb. omdat ze van een leefloon leven).

Speculanten en hefboomfondsen verdienen geen geld mét stabiele beurskoersen,
zelfs niet met licht stijgende beurskoersen maar met (zware) koersschommelingen.

Bewijs: één van de meest succesvolle speculanten ter wereld (Warren Buffett) zag tijdens de crisis zijn miljardenimperium NIET in waarde afnemen maar zelfs stijgen met een paar ettelijke miljarden
en is nu de rijkste man ter wereld (voor Bill Gates).

De film 'Wall Street' van Oliver Stone kan in dit licht zelfs als visionair worden beschouwd.

Het roekeloze gedrag van zowel Amerikaanse als Europese banken wordt nu betaald mét belastinggeld (de kapitaalinjecties).

Speculanten lachen zich te pletter: het geld van de centrale (overheids)banken komt niet uit het luchledige gevallen: er wordt geinvesteerd in banken die in wezen op de rand van het failliet staan.
Er is ALTIJD een prijs te betalen. In het geval van de goede huisvader die van zijn bank de raad kreeg om in het Fortis aandeel te investeren wordt de prijs die te betalen is, zelfs uitgesteld tot 2014.

Beursspeculatie gebeurt in dit tijdperk elektronisch, waarbij er verkoop- en aankoopgrenzen met een onder- en bovengrens worden gezet. Wanneer een voorafbepaalde grens wordt overschreden wordt er automatisch (en in milliseconden) verkocht, waardoor er een sneeuwbaleffect ontstaat (zowel naar boven als naar onder). In deze globale economie, waarin de financiële stromen (niet transparant) internationaal zijn, kan dat ook leiden tot een wereldwijde crisis.

Als ook finaal Jan Modaal en-goede-huisvader-die-in-Fortis-aandelen-belegt het zaakje niet meer vertrouwt en begint te verkopen (als de waarden al fel zijn gezakt), zijn de gevolgen niet meer te overzien.

Enkel Jan Modaal investeert in beleggingsfondsen (waarbij het zetten van automatische verkoop- of aankooplimieten overigens -bewust- onmogelijk is: het kan dagen duren vooraleer een particulier aandeel in een beleggingsfonds effectief wordt verkocht, waarbij het zoals in dit geval al catastrofaal kan zijn).

De Belgische Regering WEIGERT om een onderzoekscommissie in te stellen naar de management praktijken bij FORTIS (zgn. om het vertrouwen van de burger nog niet meer in het gedrang te brengen).

Lees: een LACHERTJE-van-jewelste-of-hoe-het-politieke-establishment-zeer-nauw-verbonden-is-met-de-wereld-van-de-haute-finance (wie-houdt-hier-wie-de-hand-nog-boven-het-hoofd)?

Of in het kort komt het hierop neer:

Bent u een manager die er niets van bakte en die roekeloze risico's nam,
dan wordt u aan de deur gezet met inbegrip van een miljoenenpremie voor bewezen slechte diensten.

Bent u Jan Modaal en zwoegde u via een interimkantoor in de fabriek,
dan mag u verhopen tot einde contract te mogen dienen.

LA COMEDIE INFERNALE.

Winner of 5 photography nominations from the National Geographic FlickR group

2008-10-07T00:37:00.001+02:00

Tide, originally uploaded by johnsolitude.

VIVA LAS VEGAS - City of sin (part 3)

2008-10-05T17:22:00.008+02:00

“You’ve got to know,
when to hold them, know when to fold them,
know when to walk away,
and know when to run..."

“The Gambler” - Kenny Rogers

Ik ben een pokerspeler.

Ik houd van de meedogenloosheid,
de hebberigheid, de arrogantie,
én vooral het ongeduld van de spelers.

Van hun furieuze en verweerde huidplooien,
de tanden op elkaar gezet,
hun gevloek en gesakker.

Anderen gladgeschoren,
met een glimlach,
en zoetgevoosde woorden,

nog véél gevaarlijker.

Maar let vooral op de pokerspeler,
die niets zei en luisterde en zag,
de outsider, looking in.

Want ik zag de kleinste aarzeling,

liet zij die graag praten aan het woord.
ik hoorde een licht trillende stemintonatie.

'Live' poker wordt face-to-face gespeeld.
Hier zag je de tegenspeler recht-in-het-oog.
De dolk kwam altijd van voren.

En ik wikte en woog met een haviksoog.
‘k Wachtte stoïcijns en met Zen-geduld.

Op de argeloze bruten, op de bluffers,

op zij met ongeduld en met hebzucht.

Schoof toen plots mijn ganse stapel chips naar het midden,

klaar voor de grote ontmaskering.

Zonder verpinken, zonder schaamte,
zonder twijfel, zei ik,

als ontwaakt uit een winterslaap:

‘I AM ALL-IN.
SHOW ME YOUR CARDS:
BECAUSE I DO KNOW YOU HAVE NOTHING.”

___

Las Vegas is gebouwd op spelen

met een ‘negatieve verwachting’.
Op elk spel (jackpots, roulette, baccarat, 21, Keno, …)
dat een casino aanbiedt, zijn de kansen in het nadeel van de speler.

Of eenvoudiger gesteld:
hoe langer en hoe meer u speelt op bovenstaande spelen,
hoe groter de kans dat u ALLES verliest.

Zijn er manieren om dit wiskundig aantoonbaar principe te vermijden? JA: u speelt nimmer op bovenstaande spelen,
tenzij uit geld teveel hebt voor verkwistend entertainment.

___

Voetnoten van een ex-croupier én een statisticus,
mensen uit mijn vriendenkring die het kunnen weten:

21 kan wél door sommige spelers op langere termijn worden geklopt, mits een ijzeren geheugen en een enorm concentratievermogen. Maar indien het casino opmerkt dat u hiertoe in staat bent, wordt u meteen de deur gewezen, komt u op een zwarte lijst terecht én bent u in geen enkel casino meer welkom.

U hebt hiervoor zelfs niet vals gespeeld:
u heeft enkel de meest optimale spelstrategie gehanteerd
én u gebruikte hiervoor niets anders dan uw hersenen.

Een casino verwelkomt nl. enkel maar spelers die geld willen verliezen.

De achillespees van elk casino, zijn bovendien niet de zgn. ‘cardcounters’ in 21 maar hun eigen personeel, zo informeert mij een ex-croupier. Er is nl. nogal wat personeelsverloop in de casinosector en dat heeft niet enkel te maken met de barslechte verloning van het voetvolk. In tegenstelling tot wat casino’s spelers willen laten geloven, komen de tips van de spelers aan de croupiers niet linea recta bij hen terecht (wat het anders een zeer lucratieve job zou maken). Nee, er wordt nl. een pyramidale verdelingssleutel gehanteerd, waarbij de croupiers de laatsten zijn om uit de ruif te worden bedeeld.

___

Toen ik in augustus 2007 in dit weblog stelde dat poker GEEN toevalspel is (lees: winst of verlies in poker wordt op lange termijn NIET bepaald door ‘geluk’ of ‘ongeluk’) maar een zeer complex spel, waarin toegepaste kansrekening én het correct interpreteren van non verbale signalen de sleutelcomponenten zijn voor winst, kreeg ik argusogen opgezet van enkele terecht kritische lezers.

In maart 2008 werd mijn stelling (voor het eerst) wetenschappelijk bevestigd mits empirisch onderzoek door psychologie doctoraalstudent Michael DeDonno (bron: //www.sciencedaily.com/releases/2008/03/080321125835.htm )

De conclusie van Ph.D Michael DeDonno is:

“The question at the start of this study was ‘Is poker a game of luck or skill?’
The unequivocal finding is that poker is a game of skill.

In both studies, participants who were instructed outperformed those who were not instructed. Given that poker is a complex skill, it is somewhat surprising that even elementary instructions and limited practice had an effect.

The reason that poker appears to be a game of luck is that the reliability of any short session is low. In a casino game of poker, about 25 hands are dealt per hour. In study 2, participants played 720 hands equivalent to about 30 hours of casino play. Study 2 met the psychometric qualification for moderate reliability of a psychometric task. What this suggests is that obtaining accurate estimates of poker ability may not be easy. Random factors disguises the fact that poker is a game of skill. However, as these studies show, skill is the determining factor in long-term outcome.”

DeDonno beperkte zich voor zijn onderzoek tot het meest kwantificeerbare element
(kennis van en toepassing van kansrekening als de cruciale factor voor winst op langere termijn).

Ik stel nu al boudweg dat, had DeDonno ook het correct kunnen interpreteren van non verbale signalen onderzocht, beide vaardigheden samen de winstverwachting in poker nog verhogen.

Bvb.: wanneer een speler enkel kansrekening toepast bij zijn spelkeuzes, blijft de speler kwetsbaar voor ‘een bluf' van de tegenspeler. Wanneer beide vaardigheden worden geïntegreerd (correcte interpretatie van non verbale signalen, gecombineerd met kansrekening), daarin schuilt de wereldklasse pokerspeler.

Professionele pokerspelers (ja hoor, die bestaan echt en ze boeren zeker niet slecht) geven immers vaak aan, dat hoewel ze zeer vaardig zijn in het toepassen van kansrekening en speltheorie,
hun finale beslissing op intuïtie (‘reading the opponent’) berust.

___

Elk jaar ontmoet de absolute top van de pokerspelers elkaar op de World Series Of Poker in Las Vegas.

Wie de pokerwereld kent, gaat eerst langs in het Bellagio: op het groene velt worden letterlijk 10.000’en $ over en weer geschoven en dat vaak op één spelbeurt (u leest het goed).

Hier speelt men ‘No Limit Texas Hold’Em’ in de meest letterlijke zin van het woord:
er is letterlijk géén maximum inzet.

Eén van de hoogste gedocumenteerde inzetten op één spelbeurt was overigens 1.000.000 $
(u leest het goed) door de wiskundige Barry Greenstein (bijnaam: "de Robin Hood of poker", gezien Barry zijn winsten aan goede doelen schenkt). http://www.barrygreenstein.com/charities/

Als u in het Bellagio speelt bent u ofwel een wereldklasse pokerspeler,
of volstrekt onwetend of onrealistisch over uw kansen.

Voor professionele pokerspelers is poker géén entertainment: het is hun inkomen.
Sommigen beoefenen dit fulltime, in andere gevallen is het een mooie bijverdienste.
Pokerhaaien zijn allesbehalve losgeslagen wilde gokkers (hoewel ze dit graag zo laten uitschijnen) maar zeer bedreven en gedisciplineerde kansrekenaars met een hoge sensitiviteit voor het opmerken en correct interpreteren van lichaamstaal.

Je hebt wereldklasse spelers zoals Johnny Chan (3-voudig wereldkampioen), Doyle Brunson -zie links- (2-voudig wereldkampioen) en Phil Hellmuth (maar liefst 12 ‘bracelets’ in wereldkampioenschappen).

Ik ben hier,

ik zit niet neer,

ik speel niet,

ik observeer,

ik leer.

KIES UW EIGEN MENTORS.

Daar zit hij: Doyle Brunson, nu 74-jaar (ooit katoenplukker) ontdekte op jonge leeftijd dat hij een enorm talent had in pokeren. Wanneer ik hem, als hij de tafel verlaat, aanspreek en vraag hoe hij zo succesvol werd, antwoordt hij:

“Calculations will only take you so far man;
my final decision ALWAYS rests upon my intuition.”

Brunson is coolness himself. Een aimabele man, met een innemende glimlach maar aan een pokertafel weet hij de menselijke zwaktes van zijn tegenstanders (hebzucht, ongeduld, roekeloosheid, bluf, egotripperij … ) als geen ander te analyseren en te wachten, soms uren, soms dagen, op het decisieve moment.

In poker was de grootste vijand nl. jezelf. Wie poker speelde met het idee van snel geldgewin was er aan voor de moeite: zij waren koren op de molen voor zij die geoefend waren in de Zen-discipline.

___

Poker was de rokerige achterkamertjes en het stigma van ordinair kaartspel ontstegen en kreeg nu langzaam maar zeker de erkenning, wat dit zeer complexe spel verdiende. In Amerikaanse universiteiten, zelfs de meest prestigieuze werden pokerstudies opgezet.

Tot de top van de pokerwereld behoren nu afgestudeerden uit M.I.T. (Massachusetts Institute of Technology) Chris Ferguson en uit Harvard Andy Bloch.

___

4 vooroordelen over poker

Poker is een toevalspel

Hoewel de kaarten die een speler krijgt toebedeeld worden bepaald door toeval, zijn het de spelkeuzes (fold –kaarten weggooien-, call –meegaan met het bod- of raise –het bod verhogen) die bepalen wie op langere termijn wint of verliest met poker.

Wie op langere termijn wint of verliest berust NIET op toeval maar op kennis, vaardigheid en spelattitude. In poker is –net als een wetenschappelijke studie aantoont- een kort aantal spelbeurten niet voldoende significant om uitspraken te doen over de strategie van een speler. Het is de aaneenrijging van spelbeurten waarin een speler voordurend zijn kansen beter dan de anders spelers weet correct in te schatten die de winner op lange termijn bepaalt.

Poker is hetzelfde als eender welk ander casinospel

Incorrect: bij elk casinospel zijn de kansen op elke speelbeurt mathematisch in het nadeel van de speler (met uitzondering van sommige spelsituaties in 21). In poker schommelen de kansen per spelbeurt. Een bedreven pokerspeler weet de speelbeurten waarop de kansen mathematisch in zijn voordeel zijn optimaal te benutten en de spelbeurten waarop hij of zij mindere kaarten krijgt toebedeeld aan zich voorbij te laten gaan. De wiskundige wet van de grote aantallen zorgt voor de rest: het is immers de opeenstapeling van "you got to know when to fold them" en "you got to know when to hold them" die voor de rest zorgt.

Pokerspelers zijn wilde gokkers

Succesvolle pokerspelers zijn allesbehalve roekeloos,
de entertainmentspelers zijn dat meestal wel.

Poker is hetzelfde als Lotto

Poker is een strategisch spel, Lotto is dat niet.
Een Lotto-speler is in de zuiverste betekenis van het woord een (sociaal geaccepteerde) gokker.
De Lotto-speler doet een geldinzet op een spel, waarvan de uitkomst volledig buiten de invloed van de speler ligt. In poker is de strategie van de speler meebepalend voor de uitkomst.

Lotto is dus een gokspel in de zuiverste zin van het woord, poker is dat niet gezien aantoonbaar is dat pokerspelers die een correcte spelstrategie hanteren winst maken.

Er bestaat geen mathematische strategie om de winstkansen in Lotto te verhogen,
in poker bestaat dit wel.

De strategie van de Belgische Nationale Lotterij (nota bene een overheidsinstelling) is overigens niets anders dan een gokcultuur aanmoedigen via een nimmer aflatende stroom reclame voor krasbiljetten en supertrekkingen. Het invullen van een Lotto-formulier of het krassen van een biljet vraagt van de speler niet de minste inspanning, succesvol poker leren spelen vraagt dat wel.

Poker moet verboden worden

Onzin. Correcte informatie én toezicht op het eerlijk verloop van het spel is nodig.

Poker is als een metafoor voor het leven:
De uitkomst is deels gebaseerd op de toebedeelde kansen én hoe men mét die kansen omgaat.
Het is een wijze man of vrouw die zich bewust is van zijn of haar kansen en uitgaande van de spelsituatie de juiste spelkeuze weet te maken. Of om in het pokerjargon uit te drukken:

- 'fold' (opgave)

- 'call' (meegaan

- 'raise' (leiden)

En ik herinner mij die wijze woorden van "Ouchi";
een beroepsspeler aan wie ik ooit eens vroeg waarom hij zo graag speelde.

Ouchi antwoordde:

"Mais toute la vie
est un jeu, mon ami.'

'Photo Of The Day Award' op de fotografiesite FlickR

2008-09-30T21:48:00.002+02:00

Bin_There_2, originally uploaded by johnsolitude.

In de stormvloed van foto's die dagelijks op de fotografiesite FlickR worden geloosd (aan een rato van méér dan 6.000 foto's/dag), slaagde ik met mijn 5de inzending er in om de 'Photo Of The Day' Award binnen te rijven.

Klik op de foto om te vergroten / of op de link onder de foto om de 'Photo Of The Day' award te zien.

Prijzen en bloemen op de fotografiesite FlickR

2008-09-29T22:54:00.002+02:00

sunset_cabin, originally uploaded by johnsolitude.

Award winning photo on FlickR photography site

2008-09-15T00:18:00.009+02:00

® John Solitude Photography

Dagelijks worden er gemiddeld 6.000 foto's ingestuurd op de fotografie website van FlickR.
Duizenden foto's passeren de revue zonder dat het brede publiek ze ooit opmerkt.

Om één of andere reden maakte mijn inzending "Strolling" meteen reacties los
en stuurde een nobele onbekende mij de 'Golden Medal' van de 'Light Painters Society'.

Zie de link hier http://www.flickr.com/photos/johnsolitude/2855836297/

Bedankt aan de "Light Painters Society".

VIVA LAS VEGAS - City of sin (part 2)

2008-08-31T00:37:00.008+02:00

"Nevada is a good place to learn about space.

Outside of Las Vegas, Reno and Carson City, it is empty."

- David Lamb (uit 'A sense of place, listening to Americans')

“Waarom wil jij verdomme alleen naar Las Vegas?”, zo vroeg mij een vriend.
En ik zei: “Omdat ik het omega van op de 1ste rij wil zien.”
_

Kwart na drie ’s nachts;
ik had het epicentrum van de Amerikaanse droom bereikt.

Las Vegas is geen ontsnapping,
maar de ultieme confrontatie.

De wereldeconomie IS een casino.
Elke ‘beschaafde’ westerling bouwde hieraan mee,
steen per steen,
aan Las Vegas.

“Beter eens naar het origineel gaan zien”, zo dacht ik.

De Las Vegas Boulevard ziet er uit,
alsof ze in lichterlaaie staat.

De elektriciteit puilde tot honderden meters hoog in de lucht.
Als ’s werelds allergrootste stroboscopische kerstboom,
met een vuurpijl op de top.

VIVA LAS VEGAS.

72 miljoen bezoekers per jaar,
de snelst groeiende stad van de Verenigde Staten,
de meest efficiënte geldmachine ooit gebouwd

De Europeanen waren er zelfs zo jaloers op,
dat de Europese (Economische) Unie werd gesticht.

__

In Vegas werden de megaconstructies,
de ene nog ‘bigger', ‘brighter’ en efficiënter dan de andere, continu draaiende gehouden 24/24 met airconditioning en de deuren
wagenwijd open.

Er werd in een ijltempo bijgebouwd
om vooral door te gaan, tot het opbrandde, als een komeet in de dampkring.

Yihaaaaa.

Gecultiveerde mensen vluchten naar Toscane of het Zuiden van Frankrijk,
want dat stond lekker chique en gedistingeerd.

En de volksmens ging naar Blankenberge
om naar Tien Om Te Zien te kijken.

Maar ik zeg u: kom naar Las Vegas,
ja ook u, ook u, hebt de stenen mee gebouwd.

__

Waarom ga ik naar Las Vegas?
Omdat de weg die we inslaan,

er toe leidt:

Las Vegas is het culminatiepunt van het westers economisch denken.

“ Ja, ‘t is toch wat met die Amerikanen”, zei de Vlaming,
en hij legde nog een saucisse op de barbecue en dronk nog een Jupiler.
__

Het Luxor casino op de Las Vegas Boulevard topte het geheel:
op een postmoderne replica van de Gizeh piramide, op grotere schaal dan het origineel,
stond een lichtbundel die zo intens is, dat er zelfs met trots over werd gezegd:
“It is so bright, you can see it from out of space.”

Het viel niet te ontkennen: Las Vegas is de overtreffende trap.

Magistraal,
visionair,
en oogverblindend.

Las Vegas was de absolute koploper van de wedren,
de beste van de klas,
voor wie als het eerst,
als een oplichtende komeet ,
het punt van de zelfontbranding kon bereiken.

De cowboys gaan winnen,
daar is geen enkele twijfel meer aan.

Ik had het epicentrum van de Amerikaanse droom bereikt.
ik was ‘right in the middle of the action’.
in het midden van de maalstroom.

De vraag, na het zien van Las Vegas is niet:
‘Kan de mens de planeet nog redden?”
De vraag is: “Hoelang nog?”

__

Het was kwart na drie 's nachts,
ik had in 38 uur niet geslapen,
ik repte mij van de Flamingo naar Caesars Palace
(een replica van het Oude Rome) en zei:

‘Hey man, can you fix me a Margarita, please?’

De barman jongleerde prompt wat met zijn flessen,
buiten was het 102°, binnen was het aangenaam koel,
en hij serveerde mij de beste Margarita die ik ooit dronk.

Margarita is zoetzuurbitter,
moet u weten,
nét als het leven.

Schuin tegenover, voor het Bellagio,
dansten fonteinen tientallen meters hoog de lucht in,
… in het midden van de woestijn.

VIVA LAS VEGAS - City of sin (part 1)

2008-08-17T22:52:00.017+02:00

"What happens in Vegas, stays in Vegas." -

lokale Las Vegas uitdrukking

Het was halféén ‘s nachts...
en ik vloog in een American Airlines-vliegtuig boven de Mojave-woestijn.

Meer nog: het was géén wensdroom...
het was halféén ‘s nachts...
en ik vloog in een American Airlines-vliegtuig boven de Mojave woestijn,
cirkelend boven LAS VEGAS.

In Chicago O’ Hare miste ik de connectie maar American Airlines was méér dan joviaal:
‘No problem: we’ll put ya on a jet to Dallas and transfer ya to Vegas.
Don’t worry, relax, we'll get ya to Vegas."

Maar ik gaf er niet om: Brussel Zaventem, Chicago ‘O Hare, Dallas Fort Worth en finaal Las Vegas.
We vlogen door hevig onweer boven Texas, het vliegtuig ging tekeer als een trampoline
maar zelfs als was ik toen verongelukt: it would have been with a big smile on my face.

Alles wat België mij naliet was een existentiële crisis.
Ik zou, zo zou blijken, België zelfs helemaal niet missen.

En toen gebeurde het na een reis van méér dan 12 uur:

- “Ladies and gentlemen: we’re approaching Las Vegas McCarran Airport.
The temperature is 102 degrees, the forecast is sunny.
We’re clear for descent, please fasten your safety belts.”

Jawel, u leest het goed: 102° Fahrenheit = ong. 38.8° Celcius kurkdroge woestijnhitte.
Jawel, om kwart voor één 's nachts. Was dat effen gniffelen zeg, toen ik aan dat miezerige en onvoorspelbare Belgische weertje dacht.

Als u ooit naar Las Vegas vliegt, dan regelt u het zo dat u bij nacht landt, want dat aanzicht vergeet u gegarandeerd NOOIT in uw leven: als een oase verrijst de stad uit de woestijn, als een fata morgana die er géén is. Géén foto zal het ooit kunnen bevatten.

Overweldigend, provocerend, broeierige en passioneel, vibrerend met energie...
temidden van duizenden hectaren zand en rotsen. Ik begreep Las Vegas meteen.
Ik voelde het leven in mijzelf terugkeren. Meer nog, ik zou hier nooit meer weg willen.

LEVEN.

Om het geheel nog wat te accentueren dimde de piloot de interieurverlichting en gooide ‘Viva Las Vegas’ op de aircom. Alle passagiers waren op slag wakker, naarstig loerend, in de ban van het verblindende neon lichtbaken.

ONWEERSTAANBAAR.
ON-WEER-STAAN-BAAR.

Het was kwart voor één ‘s nachts en ik voelde kinderlijke verwondering en plezier terugkeren;
het was kwart voor één ‘s nachts en ik zat in een vliegtuig met Vegas in aanschouw,
neen, het was geen droom: IK BEN HIER.

Vegas leefde 24/24u en het cliché gaat volledig op.

In Vegas vragen ze je werkelijk in een restaurant op eender welk moment van de dag of nacht:
- “Do you want breakfast, lunch or dinner?”

De airportshuttles van en naar de strip rijden er werkelijk dag en nacht.

En wie bij zijn Margarita geen zout op de rand wil, dat is pas een vreemde vogel.
Want Tequila drink je met vers limoensap en met zout op de rand.

Met een stevige zwier zette de piloot de neus omlaag.
Ik herinner mij dat Elvis uit volle borst op de aircom zong:

“How I wish that there were more than the twenty-four hours in the day,
cause even if there were forty more,
I wouldn’t sleep a minute away.
Vivaaaaaaa Las Vegas.”

Anderhalf jaar geleden had ik tegen enkele intimi gezegd:

- Ik wed met jullie dat ik poker ga spelen in de mooiste pokerzaal van de wereld: het Bellagio op de Las Vegas Boulevard. Het walhalla van het pokerspel.

- en ik wed met jullie dat ik ga overnachten in The Flamingo Hilton (het legendarische hotel van de gangster Bugsy Siegel) in een kamer met zicht op de strip. (zie rechts: The Flamingo Hilton, gefotografeerd vanuit de Airportshuttle, onder: ingang Flamingo - © John Solitude photography)

- en ik wed met jullie dat ik vanuit Boulder City met een helikopter 450 km ga overbruggen naar de Grand Canyon. (meer foto's volgen in het vervolg van de reisreportage)

- en ik wed met jullie dat ik met een Ford Mustang diep de Mojavewoestijn in ga rijden om via Red Rock Canyon, Death Valley en The Valley Of Fire, mij aan een basejump van The Skywalk in de Grand Canyon te wagen.

En vandaag zei de piloot:

‘Ladies and gentlemen. Thank you for flying with American Airlines. We do apologise for the slight delay in the flight schedule. Welcome to Las Vegas, the entertainment capital of the world.”

De passagiers begonnen spontaan te applaudisseren voor de piloot en de “aircrew”. Nog nooit zoiets meegemaakt: 1u ’s nachts; we waren nog niet geland en je voelde al de adrenalinerush van Las Vegas door de passagiers gieren.

Ik wandelde niet om mijn bagage, nee, ik holde erom, alsof ik de bus zou missen, maar de 'Greyhound' bussen, de 'cabs', de 'monorail', reden er werkelijk dag en nacht. Veel stipter zelfs dan de Belgische Spoorwegen.

Ik stapte in een 'airportshuttle' richting Las Vegas Boulevard (in de volksmond 'The Strip') naar 'The Flamingo'. Het was twee uur 's nachts.

De chauffeur was een struise Afro-Amerikaan, regelrecht uit een Quentin Tarentino-film. 'Hey Ya' van Outcast beukte op zijn voortreffelijke 'soundsystem'. Ik was op slag een Outcast-fan.

'Hey ya, alright now
alright now fellas, now what's cooler than being' cool?
I can't hear ya': I say what's cooler than being' cool?
ICE COLD! whoooooo...”

- 'Hey man, how are you doing? To The Flamingo right?
You’re new in Vegas? Let me warn ya: fasten your seatbelts,
Vegas drivers are the fastest and most dangerous in the world and we’re proud of it.'

Las Vegas voelt aan als een surrealistische droom maar ik droomde niet:
ik ben hier verdomme, herhaalde ik binnensmonds om het te kunnen geloven.
Ik bedacht zelfs geen dialogen: hier werden ze uitgesproken,
hier hoefde ik ze enkel nog neer te schrijven.

Ik zei, Quentin Tarentino achterna:
- 'No problem, I traveled all the way here from Europe to NOT wear a safety belt.'

-' You’ve come to the right place man, you’ll fit right in here. Welcome to the city of sin.'

We zoefden er vandoor in een luxe slee met de airco op volle bak en ik voelde een rustig en voldaan gevoel inzetten. Ik dacht aan hen die mij gek verklaarden, toen ik zei: ik ga naar Las Vegas.
Maar vandaag was ik hier en ik getuig:

VIVA LAS VEGAS.

Oh, ja... en aan zij die gewed hadden, dat ik er niet in zou slagen:
YOU HAVE LOST THE BET, NOW GIVE ME THE CHIPS.

Oh... en wedden dat, ik zelfs nog dit jaar terug ga?
Come on, hey ya :-)

zicht uit mijn kamer 28139,
topverdieping Flamingo Hilton

VANISHING POINT

2008-07-16T00:16:00.011+02:00

“Mijn verlangen naar troost is onverzadigbaar."
- Jeroen Brouwers

Interpretatie van "De Odysseus", volgens Wikipedia:

“De opeenvolging van vele avonturen in de Odyssee verwijst mogelijk naar een onderliggende gedachte en/of moraal.

Het hoofdmotief is allicht de zoektocht van Odysseus naar zichzelf en Penelope is daarbij de verpersoonlijking van zijn vroegere geluk en geborgenheid.

De expeditie naar Troje betekende voor Odysseus een weggroeien van zichzelf in overactiviteit en sociale verplichtingen, in een wereld van macht, geweld en eigenbelang.

Met de inname van Troje was het grote doel bereikt, maar precies daarom ontstond de crisis:
het terugvallen op zichzelf, en het ontdekken van leegte en afstand.

Tijdens de terugreis wordt Odysseus geleidelijk gezuiverd van alle uiterlijke,
vooral materiële bindingen (rijkdom, macht, vrienden ...).

Alle naar buiten gerichte gevoelens, zoals angst en verlangen, verdwijnen langzaam,
en maken plaats voor de rustige zekerheid van de thuiskomst in zichzelf ...”

De Odyssee is een hoopvol werk verdomme …
Penelope en Odysseus worden na 20 jaar scheiding verenigd.
De Odyssee van Homerus dateert dan ook van rond 800 v. Christus.

In de reële wereld, zou Odysseus wellicht onderweg bezwijken onder de verleiding van de sirenes

en Penelope zou (in tegenstelling tot in de Odysseus) in de handen van één van haar vrijers belanden.

Odysseus zou, na het verliezen van haar, die hij boven alles liefhad,
een verbitterd levenseinde tegemoet gaan.

Sommige ervaringen zijn zo levensingrijpend, dat ze fataal zijn.
Dat alles wat volgt niet meer is dan weemoed.

Weemoed is als een etterende wonde,
die zelfs bij heling tot een litteken,

ons pijnlijk herinnert,
dat onder het dagdagelijkse der dingen,

alles schreeuwt van gemis.

Sommigen wilden niet ten alle koste 'overleven',

ze wilden gewoon 'leven',

en als dat niet kon,
dan hoefde het niet.

Zie daar mijn herschrijving van de Odysseus van Homerus.

___

Toen ik aan fotograferen was, kwam een jonge vrouw naar mij toe en vroeg:

- "Waarom fotografeer je dat? Dat is toch niets bijzonders?"

En ik zei:
- "Maar juffrouw, ziet u het dan niet? Voelt u dan niet hoe bijzonder dit dan wel is?"

Maar de juffrouw zag en voelde het niet.
Of misschien wel... maar ergens was ze het vergeten,
of was het te pijnlijk, je nog zo te voelen:
als een herinnering.

En later op die avond, tijdens het "Twilight Hour"
(waarop de lichtinval bijna horizontaal dit stuk van de aardkloot raakt),
maakte ik onderstaande foto en dacht:

"Wellicht ziet en voelt de juffrouw dit ook niet."

En toen de zon onderging "raakte" het onderstaande mij,
zelfs op zo'n intense en fatale manier,
als waarop de juffrouw,
het zich misschien,
zelfs nooit kan voorstellen.

Maar er zijn mensen die het wel zagen en voelen zoals bvb. Mickey Remann,
artistiek directeur van de drie Liquidsound complexen in Duitsland.

"We are right now building a Spa near Dresden which will have a water-fog screen for special projections. I think you will love to see your art being shown there."

(Ik trad in 2004 al op in het Liquidsound te Berlijn).

___

Bijtijds stellen vrienden en wie-mij-enigszins pretendeert te kennen de vraag:
“John, heb je nog een filmtip?”

U moet nl. weten dat ik niet met zoveel zaken begenadigd ben maar ik beschik wél over:

a) een niet-discriminerende omnivoren culturele bagage, decennialang gesprokkeld uit cultuurconsumptie maar ook actieve beoefening van de beeldende, literaire en muzikale communicatievormen -ik raad aan wie zich de moeite kan getroosten het briljante
“La Distinction” van de socioloog Pierre Bourdieu te lezen

b) én er een wél gediversifieerde kennissen- en vriendenkring op nahoud; geplukt en wél geconserveerd uit alle sociale klasses: twee postbodes, één verkoper, één statisticus, één leraar, twee maatschappelijk werkers, één beroepsgokker, twee drop-outs en één diplomaat,
die evengoed die interesse in de meest diverse vormen van cultuur delen

De hamvraag van deze avond is:
wat maakt kunst tot kunst?

Willem Cloos gaf hierop van allen die naar een definitie zochten,
volgens mij het puurste antwoord:

“Kunst is de allerindividueelste expressie,
van de allerindividueelste EMOTIE.”

Finaal kan enkel de kunstenaar zelf beslissen wat de naam ‘kunst’ waardig is.
Het is nl. niet omdat de expressie van een emotie niet bij een groot publiek aanslaat,
dat het daarom géén kunst is. Het is ook niet omdat een bepaalde uiting wél bij het grote publiek aanslaat, dat het daarom géén kunst is. Het onderscheid tussen 'hogere' en 'lagere' vormen van kunst is louter academisch en cerebraal snobistisch.

En waarom lezers, waarom schreef Cloos 'EMOTIE'?
Ewel, omdat het nl. niet ratio is wat de mensensoort regeert:

HET IS EMOTIE.
Ratio is enkel het laagje glazuur eromheen.
De illusie van beschaving.

De biologische structuur en evolutie van onze hersenen (lees hiervoor bvb. "De Tranen Van De Krokodil" van Piet Vroon) dicteerde het: mocht het ratio zijn wat de mensensoort regeert,
tja… dan waren we bvb. niet op weg naar een totale natuurcatastrofe.

Geen fijnzinnige en intelligente diersoort zou zijn eigen habitat vernietigen.
Geen fijnzinnige en intelligente diersoort is in staat tot de gruwelijkheid én complete stompzinnigheid,
waartoe de mens in staat was en is.

Of misschien heeft onze zelfdestructie nét wel zin:
fijnzinnigere en intelligentere zoogdieren zouden onze plaats innemen,
in het continuerende verhaal van de evolutie.

Laat ons hopen dat zij gevuld zijn met mededogen,
laat ons hopen dat zij hoogsensitief en spiritueel holistisch zijn,
laat ons hopen dat ze beide hersenhelften ontwikkelen,
en laat ons vooral hopen,
dat zij volledig doordrenkt zijn,
met liefde.
___

Ik spaarde deze filmtip op,
de laatste in de reeks: “De Filmgoden”,
als kers op de slagroom:

“VANISHING POINT” van Richard C. Sarafian uit 1971

Man stapt alleen in een wagen,
rijdt aan een rotvaart de Noord-Amerikaanse woestijn in en besluit gaandeweg om voor niets of niemand meer te stoppen, ook niet voor zichzelf.
Hoewel de drijfveren van het hoofdpersonage voor sensitieve –lees gevoelige- kijkers duidelijk én aanvaardbaar zijn, is de finale escapade van het hoofdpersonage voor de gevestigde orde een raadsel en (dus ook) een bedreiging, waardoor (in de film althans) alles in het werk wordt gesteld om de odyssee van het hoofdpersonage af te remmen.

En natuurlijk zijn er achteraf allerlei kwatongen die verklaringen zoeken vanuit hun referentiekader: allerlei eufemistische variaties op die mens was gek tot die mens was zus en zo...

Uiteraard zijn dat soort verklaringen slechts zinnig,
om zij die ze maken tot enig zelfgenoegzaam levenscomfort te dienen.

Thomas Wolfe, omschreef het als volgt
(tevens de inleiding van ‘Taxi Driver’ – nog zo’n film die u absoluut moet zien):

“The whole convinction of my life,
now rests upon the belief that loneliness,
far from being a rare and curious phenomenon,
is the central and inevitable fact of human existence.”

Mijne trouwe lezers,
wie mij las,
bedankt,
wie mij niet las,
misschien nog beter.

John Solitude - 2008

D.J. John Solitude live at "The Sioux"

2008-07-06T20:24:00.007+02:00

I was moving through the silence without motion waiting for you.
In a room without a window in the corner, I found truth.

“Shadowplay” – Joy Division

Het was ong. 3 km. tot het station en nog exact 14 min. voor De Lijn-bus kwam.

Maar mijn vader wenkte al een taxi.

Het was heerlijk decadent (hoewel hij dit bewustzijn wellicht niet deelde)
en I-loved-every-minute-of-it.

We aten in een overprijsd restaurant,
een "entrée" slaatje met ganzelever en eendeborst,
met als "grand pièce" een Kobe steak met een Perigeux-sausje en handgesneden frieten.

We goten het door met een fles rode wijn
en hij gooide met dédain 5 € fooi neer voor de kelner.

Maar onder die bon-vivant façade voelde mijn vader hoe de dood onafwendbaar op hem insluipte als een roofdier. Op een korte afstand gehouden met massa's farmaceutica,
tot alles wat hij was zou vergaan tot chemisch as.

Ik dacht nog maar eens aan het nummer
“Is that’s all there is” van Peggy Lee:

“If that's all there is my friends,

then let's keep dancing.

Let's break out the booze and have a ball

If that's all there is.”

We zoefden met een tollend hoofd in een taxi naar het station.

Om één uur ’s nachts zou ik aantreden voor het afgeladen volle “Sioux” danscafé.
volgepakt met studenten bij wie het leven nog open lag, vol met beloftes en illusies.

“The Lone Ranger” met zijn d.j. John Solitude–act in het “Sioux”–danscafé;
als een Rubrick's kubus draaide het allemaal op zijn plaats:

Mijn vader en zijn chronisch slopende ziekte,
via de nooduitgang een volgepakte zaal met uitzinnige studenten betreden,
de waanzin van het ganse gebeuren, het vloeide allemaal naadloos in elkaar over.

De organisator stapte op mij af:

- “Ben je er klaar voor John? Ze zijn jong, ze zijn wild en ze willen wat.
Het is een pandemonium: ik wil dat je ze laat dansen en drinken.”

- “Hey, that’s what you pay me for right?
Dim de lichten, zet de rookmachine op, bring on the booze en start de jingle:”

“Ladies and gentlemen, and now performing for you on the main stage:
the man who may be known to you as the icebear.
Let no musical chain be unleashed. He transcends all musical genres.
Please welcome D.J. John Solitude.”

Ik stak een sigaret op, nipte het zout van een Margarita cocktail,
voelde het angstzweet in mijn nek rillen en was volstrekt klaar om ‘in het moment’ te komen.

Elke artistiek geïnspireerde mens kent het gevoel van ‘in het moment’ te zijn,
wanneer de sluier van het vergankelijke wordt ingewisseld voor het tijdloze.

Op automatische eclectische piloot mixte ik de coverversie van “Shadowplay”
(ja, dat vergeten nummer van Joy Division) samen met “Oshawa” van Jake Fairley.

Faux-le-faire: on-the-spot eighties cold wave mixen mét trance.

Aanzwellende rockgitaren, een intro die uitnodigde om te worden meegebrald,
de housebas met de juiste timing erin gooien. De genre-puristen shockeren, ik deed niet liever.

Mijn tip voor startende d.j.’s:

Zet nadrukkelijk de toon vanaf de 1ste seconde, je krijgt nooit een 2de kans om een 1ste indruk te maken. Maak de intro aanzwellend bombastisch, alsof er iets te gebeuren staat, sla dan als een moker op je publiek in met een extatisch pompende bas en eindig met nummers over hartepijn.

Want zo is het leven,
vol met extatische verwachting bij de start,
een inzettend déjà-vu gevoel naarmate het voort rammelde,
en dan het inzettende weeë gevoel dat er iets onvatbaar niet werd ingelost.

En op het einde werden we allen op onszelf teruggeworpen,
met een hamvraag als: was ik een goed mens?

En de stilte die daarop volgde.

(Live opname, intro: D.J. John Solitude at “The Sioux”, Gent).

Yihaa

2008-06-02T21:19:00.006+02:00

Shot n° 6 -
suburban cowboy

Enkele lezers van dit weblog informeerden mij,
dat het er hier nogal holistisch aan toe ging.

Hoog tijd om een blik vitriool open te trekken:
ik dien u op uw wenken.

Laat mij u iets vertellen:
sommigen waren te gestoord om los te lopen.

Ze hielden zich onledig,
met machtsspelletjes,
met over-en-weer-gekrakeel,
en wat achterklap,
en-petit-comité,
om de volstrekte leegheid,
nog wat op te blazen.

Ze hadden tegenwoordig de mond vol over ecologie,
want dat stond actualiteitsbewust en politiek correct,
and very-middle-class.

Het was hen by-the-way ontgaan,
dat ze via zichzelf voort te planten,
nog een wezen op aarde hadden gezet,
met het grootste ecologische stort,
van allemaal in zijn voetstappen:

DE MENS.

Of ze zouden hun kinderen volpompen,
met waarden als rechtvaardigheid en respect,
waaraan hun opvoeders,
toen het-effe-beter-uit-kwam,
volstrekt hadden verzaakt.

De kneuterigheid,
het doffe geweld,
de zelfgenoegzaamheid,
van de burgerlijke middenklasse.

Noch mossel, noch vis,
pretentieus omlaag kijkend,
wroetelend als alen in een beerput,
schurkend tegen het deksel.

Als u de anderen en uzelf een spiegel voorhield,
dan zou u doorgaan:
voor een fatalist,
een pessimist,
een zwartkijker, ...

Maar ik beschouwde mijzelf als iemand,
die de wansmakelijkheid recht in de ogen keek...
een hyperrealist.

De nieuwe wereldeconomieën als China en India,
met hun miljoenen burgers,
aangevuurd door het westerse consumptiemodel,
zouden ONAFWENDBAAR de finale ecologische klap betekenen.

Als we elkaar niet gingen uitmoorden om rijst, tarwe of olie,
dan zouden de poolkappen, ons sukkelaars wel wegspoelen.

Welke geloofwaardigheid hadden wij nog over,
om onze adepten de les te spellen,
terwijl wij in volstrekte decadentie leefden,
maar nu al eens plachten de lichtschakelaar te bedienen,
want dat scheelde toch wat voor de factuur.

Een leraar moraal uit mijn kennissenkring,
liet zijn leerlingen een lijst opstellen,
met milieubewuste maatregelen.

Toen kwam het voorspelbare lijstje:

geen geïmporteerd fruit of groenten eten;
(of m.a.w. weg mét bananen, ananassen, koffie, thee, rijst, ...)
geen vleesproducten;
(onlangs verschenen in de actualiteit:
de Chinezen hadden nu ook zin in een biefstuk)
milieuzuinige wagens en koolzaadbrandstof
(géén wagens, dat zou er natuurlijk over zijn geweest,
integendeel er werden er nog meer ingeschreven vorig jaar)
isolatie van woningen;
(vooral 'in' bij salonsocialisten;
u zou eens sommige kroten en hun inwoners moeten zien)
milieubewuste kleren made in China
(wég met het kleurtje en het stijltje van het seizoen)
spaarlampen;
(de verlichting, dat konden we onszelf natuurlijk niet ontzeggen)
recyclage;
(produceer maar uw brol en plak er dan een sticker op,
dat het maar voor 20 % bij de afvalhoop belandt)
...

Enfin-u-hebt-het-allemaal-al-eens-eerder-gehoord.

Maar één leerling noteerde,
op het lijstje van milieubewuste maatregelen:

EEN CONDOOM.

Mijn beste,
ik pleit hierbij openlijk bij uw onderwijzer,
om u meteen zonder examen,
grootste onderscheiding te geven.